صحبت‌های آنا دِ آرماس درباره‌ بازیگری و دوستی زیبایش با کیانو ریوز

آنا دِ آرماس (Ana de Armas)، بازیگر نامزد جایزه اسکار، در جشنواره فیلم دریای سرخ عربستان (Saudi Arabia’s Red Sea Film Festival) ظاهر شد و داستان سفر خود از هاوانا تا شهرت جهانی را بازگو کرد و توضیح داد که چگونه چند تصمیم شجاعانه، مسیر تبدیل شدنش به یکی از جوان‌ترین و چندبُعدی‌ترین ستاره‌های هالیوود را شکل داده است.

این بازیگر، در یک جلسه گفتگو در جشنواره بین‌المللی فیلم دریای سرخ عربستان در روز جمعه، درباره دوستی طولانی مدت خود با کیانو ریوز (Keanu Reeves) و تبدیل‌شدن ناگهانی‌اش به یک ستاره اکشن صحبت کرد و نگاهی صمیمی و جامع به مسیر حرفه‌ای‌اش از کوبا تا تبدیل شدن به یک ستاره جهانی هالیوود ارائه داد.

آنا دِ آرماس به یاد آورد که او و کیانو ریوز بیش از ۱۰ سال پیش، زمانی که او به لس‌آنجلس آمد و اولین نقش خود در آمریکا را در فیلم «ناک ناک» (Knock Knock) به کارگردانی الی راث (Eli Roth) گرفت، با هم آشنا شدند. او گفت: «وقتی که تازه به لس‌آنجلس نقل مکان کردم، با هم در فیلم «ناک ناک» بازی کردیم و آن موقع من به سختی انگلیسی صحبت می‌کردم. کمی ناامیدکننده بود که نمی‌توانستم به‌طور کامل ارتباط برقرار کنم؛ اما با این حال اوقات بسیار خوبی داشتیم. ما واقعاً با هم صمیمی شدیم و دوستی زیبایی بین ما شکل گرفت.»

او کیانو ریوز را «بسیار مهربان و بخشنده» توصیف کرد و گفت که او یکی از اولین کسانی بوده که باعث شده آنا دِ آرماس در هالیوود احساس راحتی کند. دیدار دوباره با ریوز برای فیلم «بالرینا» (Ballerina)، اسپین‌آف تازه اکران‌شده‌ «جان ویک» (John Wick)، برای او معنای ویژه‌ای داشت. او در این مورد گفت: «مثل این بود که همه چیز به نقطه اول برگشته باشد. کیانو و کارگردان چد استاهلسکی (Chad Stahelski)، دنیای بسیار زیبایی با آن فیلم‌ها ساخته‌اند و این‌که او بعد از ۱۰ سال آن‌جا بود و از من حمایت کرد، برایم خیلی ارزشمند بود.»

آنا دِ آرماس درباره نقش خود در فیلم «بالرینا» گفت که تبدیل شدنش به یک ستاره اکشن کاملاً برنامه‌ریزی نشده بود. او توضیح داد: «هرگز خودم را ورزشکار نمی‌دانستم و تصور نمی‌کردم که در فیلم‌های اکشن بازی کنم. این مسیر با فیلم «زمانی برای مردن نیست» (No Time to Die) شروع شد؛ سپس «مرد خاکستری» (The Gray Man) و «رها شده» (Ghosted) و در نهایت «بالرینا» که بسیار چالش‌برانگیز و سخت بود. اما این نقش، شخصیت هیجان‌انگیزی داشت و من واقعاً از گسترش آن جهان لذت بردم.»

این بازیگر سپس درباره آمادگی جسمانی شدید مورد نیاز برای این نقش توضیح داد: «تمرین‌ها فوق‌العاده سخت بودند. ما ماه‌ها قبل از فیلم‌برداری تمرین می‌کردیم و این تمرین‌ها در طول فیلم‌برداری هم ادامه داشتند. وقتی که فرصتی برای تکرار وجود ندارد، باید همان موقع یاد بگیری و خودت را وفق بدهی. فرآیند خسته‌کننده‌ای بود؛ اما از آن لذت بردم و چیزهای زیادی یاد گرفتم.»

آنا دِ آرماس در طول صحبت‌هایش، مسیر کامل حرفه‌اش را بررسی کرد و آن را به دوران کودکی‌اش در کوبا پیوند داد؛ جایی که با دوستان محله‌ای‌اش نمایش اجرا می‌کرد. او گفت: «کودکی بسیار شادی داشتم و بسیار آزاد و اجتماعی بودم. برای همسایه‌هایمان اجرا می‌کردیم، می‌رقصیدیم و حتی عضو یک گروه شبیه اسپایس گرلز (Spice Girls) بودم. همیشه می‌دانستم که می‌خواهم بازیگر شوم و هیچ برنامه جایگزینی نداشتم.»

او در مدرسه تئاتر هاوانا، در حالی که هنوز دانش‌آموز بود، اولین تجربه بازیگری خود روی پرده را داشت. او گفت: «دانش‌آموزان نباید کار می‌کردند؛ اما من در تست بازیگری شرکت کردم و نقش را گرفتم. مجبور شدم یک سال از مدرسه مرخصی بگیرم و جدا شدن از دوستانم سخت بود؛ اما بودن در صحنه فیلم‌برداری بیش از کلاس درس به من آموخت.»

آنا دِ آرماس بعد از پس‌انداز مقداری پول از فیلم‌های اولیه‌اش، تصمیم شجاعانه‌ای گرفت و در ۱۸ سالگی به تنهایی به شهر مادرید در کشور اسپانیا مهاجرت کرد تا فرصت‌های بزرگ‌تری را دنبال کند. او به یاد آورد: «از فیلم‌هایی که در کوبا بازی کرده بودم، کمی پول پس‌انداز کردم که فکر می‌کنم حدود ۳۰۰ یورو بود. آن زمان در کوبا، ۳۰۰ یورو پول زیادی محسوب می‌شد؛ پس فکر می‌کردم که کافی خواهد بود؛ اما وقتی به اسپانیا رسیدم، فهمیدم که اصلاً زیاد دوام نخواهد آورد.»

او چند ماه روی کاناپه یکی از دوستانش می‌خوابید تا این‌که نقشی در یک سریال تلویزیونی محبوب اسپانیایی به دست آورد؛ نقشی که خیلی سریع او را به چهره‌ای شناخته‌شده تبدیل کرد. این موفقیت برای او شهرت را به ارمغان آورد؛ اما با خود ناامیدی هم به همراه داشت. او گفت: «به خاطر آن سریال، سال‌ها نقش‌های مشابه دختران جوان را بازی می‌کردم. من عاشق سینمای اسپانیا و کارگردانان اسپانیایی هستم؛ اما فیلم‌هایی که می‌خواستم را به من نمی‌دادند. آن زمان بود که احساس کردم باید بروم.»

آنا دِ آرماس یک گام دیگر برداشت و به لس‌آنجلس نقل مکان کرد. او گفت: «با سه چمدان و سگم آمدم و انگلیسی هم بلد نبودم. این فروتنانه‌ترین کاری بود که تا به حال انجام داده‌ام. هیچ‌کس نمی‌دانست که من چه کسی هستم و آن‌جا کاری برای من وجود نداشت؛ اما تصمیم گرفتم که اگر می‌خواهم موفق شوم، باید تمام توانم را به کار بگیرم». او احساس می‌کند که نقطه عطف واقعی مسیر حرفه‌ایش با فیلم «بلید رانر ۲۰۴۹» (Blade Runner 2049) به کارگردانی دنی ویلنوو (Denis Villeneuve) بود؛ فیلمی که آن را «یک رویا» خواند.

این بازیگر محبوب گفت: «کار کردن با دنی، رایان گاسلینگ (Ryan Gosling)، هریسون فورد (Harrison Ford) و فیلمبردار راجر دیکینز (Roger Deakins) فوق‌العاده بود. دنی یکی از کارگردان‌های مورد علاقه من و بسیار دقیق و حساس است. نحوه ارتباطش، این‌که کنار بازیگران می‌نشیند و هر صحنه را با آن‌ها مرور می‌نماید، فرایند کار را بسیار خاص می‌کند. دوباره در صحنه فیلم‌برداری احساس می‌کردم که یک کودک هستم.»

بعد از آن، نوبت به فیلم «زمانی برای مردن نیست» رسید. او گفت: «آن پانزده دقیقه روی پرده سینما، زندگی‌ام را تغییر داد. کارگردان کری فوکوناگا (Cary Fukunaga) با من تماس گرفت و گفت که فعلاً فیلمنامه‌ای در کار نیست؛ اما به یک مأمور کوبایی نیاز دارد و من گفتم که اگر در یک فیلم جیمز باند، مأمور کوبایی وجود داشته باشد، آن مأمور من هستم.»

آنا دِ آرماس با خنده اضافه کرد که تازه فیلم «بلوند» (Blonde) به کارگردانی اندرو دامینیک (Andrew Dominick) را تمام کرده بود و کمی از صدای مرلین مونرو (Marilyn Monroe) را وارد نقش خود در فیلم جیمز باند کرده بود. او گفت: «شخصیت پالوما (Paloma) هنوز کمی از مرلین را در خود داشت و این باعث شد که شخصیتش حتی سرگرم‌کننده‌تر شود.»

نقش‌آفرینی او در فیلم «بلوند» به عنوان مرلین مونرو، نامزدی جایزه اسکار را برایش به ارمغان آورد و به گفته خودش، او را به عنوان یک بازیگر متحول کرد. او توضیح داد: «این ترسناک‌ترین و در عین حال زیباترین کاری بوده که تا به حال انجام داده‌ام. اندرو دامینیک من را وادار کرد به جاهایی بروم که نمی‌دانستم می‌توانم بروم. این ۹ ماه به تحقیق و آماده‌سازی و یاد گرفتن صدای مرلین، حرکاتش و انرژی‌اش اختصاص داشت. این تجربه، نحوه نگاه من به بازیگری را تغییر داد.»

آنا دِ آرماس در پایان حضور یک ساعته‌اش، درباره ادامه جستجویش برای نقش‌های چالش‌برانگیز و نوع جدیدی از برچسب‌گذاری نقش‌ها که گاهی با آن مواجه می‌شود، تأمل کرد. او گفت که پس از سال‌ها تلاش برای فرار از نقش‌های قابل پیش‌بینی در اوایل کارش، اکنون از خطر قرار گرفتن دوباره در قالب مشخص، این بار به خاطر موفقیت اخیرش در فیلم‌های اکشن، آگاه است.

او گفت: «گاهی اوقات چیزی که صنعت به من پیشنهاد می‌دهد، همان چیزی نیست که می‌خواهم انجام دهم. این من هستم که باید دنبال قدم بعدی بروم. گاهی احساس می‌کنم مردم فکر می‌کنند که «بلوند» تصادفی بوده و به‌طور اتفاقی این نقش را ایفا کردم؛ اما من به جای این‌که منتظر پیشنهاد دیگران باشم، همیشه به دنبال خواسته‌های خودم بوده‌ام. من این‌جا نیستم که ایمن بازی کنم.»

جشنواره فیلم دریای سرخ در کشور عربستان تا تاریخ ۱۳ دسامبر ۲۰۲۵ (۲۲ آذر ۱۴۰۴) ادامه خواهد داشت. برای اطلاع از هرگونه اخبار و اطلاعات جدید از بازیگران ایرانی و هالیوودی، فیلم، انیمیشن و بازی‌های ویدیویی، با سایت کافه بازار همراه باشید. همچنین می‌توانید نظرات خود درمورد آنا دِ آرماس، بهترین فیلم این بازیگر و مسیر کاری او را از طریق کامنت با ما و دیگر کاربران به اشتراک بگذارید.

منبع: Hollywood Reporter 

بتلفیلد ۶ بهتره یا کالاف دیوتی؟ میزگیم با گلخان و شایان