
از زمانی که عناوین Wolfenstein و DOOM لذت شلیک با شاتگان به صورت دشمنان را به تصویر کشیدند، دنیای بازیهای ویدیویی شیفته این سبک شد و در طول سالها، صدها بازی خوب و فوقالعاده را به خود دید.
من و بسیاری از گیمرها، عاشق بازیهای FPS هستیم و انتخاب بهترینها، به معنای نادیده گرفتن دهها شاهکار دیگر است. اما واقعا بهترین شوترهای تمام دوران کدامند؟ با وجود اینکه ناشران معمولا تمایل دارند بخش چندنفره را در اولویت قرار دهند، اما این عناوین شوتر اول شخص تکنفره هستند که این ژانر را تعریف میکنند و همچنان سنگبنای آن محسوب میشوند. سعی میکنم در این مسیر تا جای ممکن افراد کمتری را از دست خودم عصبانی کنم، اما بیایید دست به کاری غیرممکن بزنیم و قلههای ژانر FPS را انتخاب کنیم.
Ultrakill

با وجود اینکه میلیاردها بومر شوترعالی در بازار وجود دارند، اما سلاحها و ابزارهای Ultrakill به گونهای با یکدیگر ترکیب میشوند که این بازی را بالاتر از هر اثر دیگری قرار میدهد
بازیهای بومر شوتر (Boomer Shooter)، در چند سال اخیر دنیای عناوین شوتر اول شخص تکنفره را به تسخیر خود درآوردهاند و تقریبا همگی آنها نیز فوقالعاده ظاهر شدهاند. اگرچه از نظر فنی این بازی هنوز به طور کامل منتشر نشده است، اما عنوان Ultrakill از زمان ورودش به حالت دسترسی زودهنگام در سال ۲۰۲۰، پرچمدار بلامنازع این زیرژانر بوده و به نظر نمیرسد این جایگاه به این زودیها تغییری کند. ایده اصلی و شعار تبلیغاتی بازی ساده است: بشریت مرده است. خون، سوخت ماست. جهنم پر شده است.
Titanfall 2

این موضوع در مورد تمام شوترهای مدرن صدق میکند، اما در Titanfall 2، ثابت ایستادن به معنای امضای حکم اعدام خودتان است
همیشه کیفیت بر کمیت ارجحیت دارد و بازی Titanfall 2 این موضوع را بهتر از هر عنوان شوتر اول شخص تکنفره دیگری در این مقاله به تصویر میکشد. بخش داستانی بازی تنها حدود پنج ساعت طول میکشد، اما این بهترین پنج ساعتی خواهد بود که در تمام عمرتان تجربه میکنید. استودیو ریسپاون (Respawn) ماجراجویی بینظیری را خلق کرده است که دائما مکانیکهای جدیدی به شما معرفی میکند؛ مکانیکهایی که به شکلی بینقص روی یکدیگر سوار میشوند و در تمام این مدت، گانپلی و سیستم حرکتی شگفتانگیزی را ارائه میدهند. و راستش را بخواهید، داستان بازی هم فوقالعاده است!

F.E.A.R.

بازی FEAR در بین شوترهای اول شخص تکنفره از زمان خود جلوتر بود و هنوزم هم نمونه مشابه کمی در بازار وجود دارد
یک شوتر ترسناک از استودیوی مونولیث (Monolith) در سال ۲۰۰۵، اساسا نباید اینقدر طول عمر زیادی داشته باشد. ما در مورد یک بازی با هوش مصنوعی پیشگامانه برای زمان خود صحبت میکنیم. معمولا هر چیز پیشگامانهای با بهبود و تکامل ایدههایش، به مرور زمان ارزش خود را از دست میدهد. نکته اینجاست که سیستم Goal-Oriented Action Planning در بازی F.E.A.R. هنوز هم از زمان خود جلوتر است؛ با دشمنانی هوشمند که بسیاری از عناوین شوتر اول شخص تکنفره را شرمنده میکنند.
هوش مصنوعی دشمنان به جای دنبال کردن یک مسیر از پیش تعیینشده و تکرار آن، به دنبال راههایی برای انجام اهداف خود میگردد و به اقدامات شما و وضعیت کلی میدان نبرد واکنش نشان میدهد. آنها از طریق دریچههای هوا و راهروها شما را دور میزنند، میزها را برای سنگر گرفتن برمیگردانند، به شکل تاکتیکی با یکدیگر ارتباط برقرار میکنند و از نارنجکها برای بیرون کشیدن شما از مخفیگاهتان استفاده میکنند. تمام این موارد، به واسطه گانپلی پاسخگو، مکانیک کند کردن زمان (Bullet-time) و تخریبپذیری محیط در بازی F.E.A.R. به سطحی بالاتر ارتقا مییابند.
Halo 3

بازی هیلو 3 شاید بهترین شوتر اول شخص تاریخ باشد
تقریبا چهار نسخه از سری بازیهای هیلو (Halo) میتوانند در بین برترین عناوین شوتر اول شخص تکنفره (و چندنفره) تاریخ قرار بگیرند و همگی آنها نیز متعلق به دوران استودیوی بانجی (Bungie) هستند. نسخههای Halo: Combat Evolved و Halo 2 آثار بسیار مهم و تاثیرگذاری بودند و هنوز هم هستند، اما Halo 3 نمایانگر نقطه اوج این فرنچایز است و یک بار برای همیشه ثابت کرد که شوترهای کنسولی نیز حق حیات دارند.

بازی Halo 3 با رسیدن به یک تعادل بینقص میان طراحی خطی و ساختار سندباکس، شما را در زمینها و محیطهایی قرار میداد که اکشن را در یک مسیر مشخص هدایت میکردند، اما در عین حال فضای بسیار زیادی را برای گیمپلی باقی میگذاشتند. استودیو بانجی فرمول «مثلث طلایی» خود را به بهترین شکل ممکن پیاده کرد و بخش داستانی ماندگاری را خلق نمود.
Half-Life 2

شرکت ولو ریتم بخش کمپین را به شکلی بینقص پیش میبرد و مکانیکهایی را معرفی میکند که دقیقا تا زمانی که در آنها به مهارت کامل برسید در بازی باقی میمانند
یک ساعت تمام تلاش کردم تا بازی دیگری را بالاتر از Half-Life 2 قرار دهم، فقط به این دلیل که نمیخواستم برای رتبه اول به سراغ چنین انتخاب بدیهی و مشخصی بروم. اما همین واقعیت که مجبور شدم برای پیدا کردن استدلالی علیه آن به هر دری بزنم، ثابت میکند که شاهکار سال ۲۰۰۴ شرکت ولو (Valve) کاملا شایسته کسب تاج پادشاهی بازیهای شوتر اول شخص تکنفره است. این انتخاب شاید خستهکننده و تکراری باشد، اما فقط به این دلیل که نتیجه آن از قبل قطعی و مشخص است.
برخلاف عناوینی مانند Halo 3 و Modern Warfare، میراث Half-Life 2 به واسطه یک حالت چندنفره تقویت نشده است، چرا که حالت Deathmatch آن به عنوان یک اثر کاملا مجزا و مستقل عمل میکند. بازی Half-Life 2 نهایت تجلی ژانر شوتر اول شخص تکنفره است؛ اثری که به طور کامل پیرامون زاویه دید بازیکن طراحی شده و حتی یک میانپرده هم در آن وجود ندارد.
منبع: Gamerant
بهترین بازی اکشن امسال؟ میزگیم اونیموشا جدید + بحث ولفنشتاینی













نظرات