در بازی Dispatch بین شخصیت‌های Invisigal و Blazer کدام را انتخاب کنیم؟

در بازی Dispatch بین شخصیت‌های اینویزیگل (Invisigal) و بلاند بلیزر (Blonde Blazer) کدام را انتخاب کنیم؟ در ادامه همراه مجله بازار باشید تا به این پرسش پرتکرار پاسخ دهیم.

در جهانِ بازی‌های ویدیویی، «انتخاب» اغلب توهمی بیش نیست اما آثاری وجود دارند که با ظرافت تمام، مخاطب را بر سرِ دوراهی‌هایی قرار می‌دهند که نه تنها گیم‌پلی بلکه بافتِ روایی داستان را دگرگون می‌سازند. بازی مستقل و تحسین‌شده‌ی Dispatch یکی از همین آثار است. زمانی که در نقش «رابرت» (Robert) قرار می‌گیرید، بزرگ‌ترین چالش شما مبارزه با تبهکاران نیست؛ بلکه انتخابی است میان دو فلسفه‌ی متفاوتِ زندگی: هرج‌ومرجِ جذابِ Invisigal (اینویزی‌گَل) یا نظمِ شکننده‌ی Blonde Blazer (بلاند بلیزر). این مطلب یک راهنمای سطحی نیست، چرا که تلاشی برای کالبدشکافیِ شخصیت‌ها محسوب می‌شود تا دریابید که کدام مسیر، بازتاب‌دهنده‌ی تجربه‌ی مطلوب شما از این اثر خواهد بود. در ادامه همراه ما باشید.

پرونده‌ی نخست: کورتنی (Invisigal)؛ رقصی میان سایه‌ها و آسیب‌پذیری

شخصیت اینویزیگل «دختر نامرئی» یا همان کورتنی، نماینده‌ی کهن‌الگوی «یاغیِ طرد شده» است. او محصول سیستمی است که شکست خورده و اکنون در قالب «پروژه‌ی ققنوس» (Phoenix Program) تلاشی برای بازگشت به جامعه دارد اما چرا بسیاری از مخاطبان، مجذوب این شخصیتِ پرخاشگر و تندخو می‌شوند؟

۱. پارادوکس قدرت و ضعف

نویسندگان بازی با هوشمندیِ تمام، مکانیکِ گیم‌پلی کورتنی را با شخصیت‌پردازی او گره زده‌اند. قدرت فراطبیعی او «نامرئی شدن» است اما این قدرت به بهایی سنگین به دست می‌آید: او باید نفس خود را حبس کند. این ویژگی استعاره‌ای درخشان از وضعیت روانی او شمرده می‌شود؛ دختری که برای بقا، مجبور است خودِ واقعی‌اش را حبس کند و در خفا بماند. او مبتلا به آسم است و همین موضوع حسِ «مراقبت» و «حمایت» را در بازیکن بیدار می‌کند. شما با انتخاب‌اش، صرفاً یک هم‌تیمی اضافه نمی‌نمایید بلکه مسئولیتِ محافظت از کسی را می‌پذیرید که دنیا به او پشت کرده است.

۲. قوس شخصیتی (Character Arc): از بدبینی تا اعتماد

رابطه با کورتنی، یک «آرکِ رستگاری» (Redemption Arc) تمام‌عیار است. او در ابتدا با نیش‌وکنایه، دیوار دفاعی محکمی دور خود می‌چیند. دیالوگ‌های او تند و تیز است و اعتماد کردن به رابرت برایش دشوار به نظر می‌رسد اما جذابیت داستان در همین‌جا است: «صبر». اگر مسیر او را انتخاب کنید، شاهد فرو ریختنِ تدریجیِ این دیوارها خواهید بود؛ لحظه‌ای که کورتنی نقابِ بی‌تفاوتش را کنار می‌زند و از ترس‌هایش می‌گوید، یکی از تأثیرگذارترین لحظات بازی رقم می‌خورد. انتخاب او، داستانی دراماتیک، پر فراز و نشیب و احساسی را برای رابرت رقم می‌زند که در آن، قهرمان داستان نه تنها شهر بلکه روحِ یک انسان را نجات می‌دهد.

پرونده‌ی دوم: مندی (Blonde Blazer)؛ تنهایی در اوج قله

در سوی دیگر میدان، بلاند بلیزر یا مندی قرار دارد. او رئیس شعبه، نماد قانون و تصویری از یک ابرقهرمانِ بی‌نقص است اما همان‌طور که طرفداران سینما و ادبیات می‌دانند، هیچ‌چیز جذاب‌تر از کشفِ ترک‌های روی یک مجسمه‌ی مرمری نیست.

۱. فرسودگیِ قهرمان

مندی نماینده‌ی کهن‌الگوی «رهبر تنها» است. او درگیرِ رابطه‌ای نمایشی و سمی با شخصیت «فینامامن» (Phenomaman) شده؛ رابطه‌ای که صرفاً برای حفظ وجهه‌ی عمومی و تبلیغات حفظ شده است. انتخاب مندی، انتخابی برای کشفِ انسانیت در پشتِ نقابِ یک بت محسوب می‌شود. او خسته است؛ خسته از اینکه همیشه باید کامل باشد، اکثراً باید لبخند بزند و همیشه باید قوی بماند. رابرت برای مندی، دریچه‌ای به سوی «نرمال بودن» به‌حساب می‌آید. او در کنار رابرت نیازی ندارد نقش بازی کند. این پویایی، رابطه‌ای بالغانه، آرام و مبتنی‌بر درکِ متقابل را شکل می‌دهد که در تضاد کامل با هیجاناتِ نوجوانانه‌ی مسیرِ کورتنی است.

۲. جایگاه اجتماعی و قدرت

از منظر روایت، اتحاد با بلاند بلیزر به معنای نزدیک شدن به هسته‌ی قدرت است. او مافوقِ رابرت محسوب می‌شود و این موضوع، لایه‌ای از پیچیدگیِ اداری و اخلاقی را به داستان می‌افزاید. اگر کورتنی نماد «شورش» است، مندی نماد «اصلاح از درون» است. مسیر داستانی او کمتر بر پایه‌ی نجاتِ یک فرد و بیشتر بر پایه‌ی نجاتِ یک رابطه و بازگرداندنِ تعادل به زندگیِ شخصیِ دو قهرمانِ کهنه‌کار و استوار به حساب می‌آید.

لحظه‌ی حقیقت: تحلیل نقطه‌عطف داستانی

بازی در نقطه‌ای کلیدی شما را مجبور به انتخاب می‌کند: سینما با کورتنی یا شام با مندی؟

• انتخاب سینما (مسیر Invisigal): این انتخاب، ورود به دنیایِ شخصیِ کورتنی است. فضایی صمیمی‌تر، کمی غیررسمی و پر از ارجاعات به فرهنگ عامه. این مسیر به بازیکنانی توصیه می‌شود که می‌خواهند رابرت را در نقشِ یک منتور (Mentor) یا حامی ببینند که دختری جوان و سرکش را به مسیر درست هدایت می‌کند. پاداش این مسیر، وفاداریِ بی‌چون‌وچرای کورتنی در نبردهای نهایی است.
• انتخاب شام (مسیر Blonde Blazer): این یک قرار ملاقاتِ کلاسیک و سنگین محسوب می‌شود. فضایی برای گفتگوهای جدی‌تر درباره‌ی آینده، گذشته و حسرت‌ها. این مسیر مناسب بازیکنانی است که ترجیح می‌دهند رابرت جایگاهِ از دست‌رفته‌ی خود را بازیابد و در کنار زنی قدرتمند قرار گیرد که می‌تواند همپای او مدیریت بحران نماید.

در نهایت؛ بلیزر یا اینویزیگل؟

به‌عنوان یک تجربه‌گر که بر اهمیتِ «همسوییِ روایت و گیم‌پلی» (Ludonarrative Harmony) تاکید دارد، باید بگوییم که هیچ‌یک از این دو انتخاب اشتباه نیستند اما جنس تجربه‌ی شما را کاملاً تغییر می‌دهند.

• ۱. Invisigal را انتخاب کنید اگر: «به داستان‌های احساسی با محوریت «تغییر و تحول شخصیت» علاقه‌مندید. از شخصیت‌های پیچیده، خاکستری و غیرقابل پیش‌بینی لذت می‌برید.» می‌خواهید رابرت نقشِ فعال‌تری در شکل‌گیریِ شخصیتِ همراهش داشته باشد.
• ۲. Blonde Blazer را انتخاب کنید اگر: «به دنبال روایتی بالغانه، باثبات و منطقی هستید. جذابیت را در قدرت، کاریزما و تعاملاتِ سطح بالا می‌بینید.» ترجیح می‌دهید درامی آرام‌تر و واقع‌گرایانه‌تر را تجربه کنید که بر پایه‌ی تنش‌های کاری و عاطفیِ بزرگسالانه بنا شده است.

در پایان بایستی بگوییم که بازی Dispatch به ما یادآوری می‌کند که پشتِ هر نقاب، چه نامرئی و چه درخشان، انسانی نهفته است که تنها می‌خواهد دیده و شنیده شود. انتخاب با شما است: آیا به صدای فریادِ یک یاغی گوش می‌دهید یا سکوتِ غمگینِ یک رهبر؟ نظر شما چیست؟ به‌نظر شما کرکتر بلیزر جذاب‌تر است یا شخصیت عجیب‌وغریب و ناپایدار اینویزیگل؟ نظرات‌تان را با ما و دیگر کاربران مجله بازار به‌اشتراک بگذارید.

بتلفیلد ۶ بهتره یا کالاف دیوتی؟ میزگیم با گلخان و شایان