خودروی عجیب و غریب بی ام و که شبیه طراحیهای ماینکرفت است
حتی بهترین و انعطافپذیرترین طراحان خودرو نیز ممکن است برای پیدا کردن یک زاویه زیبا و دلنشین از خودروی دیپ اورنج ۱۷ (Deep Orange 17) به چالش بخورند! این پروتوتایپ آزمایشگاهی و خورشیدی که توسط دانشجویان دانشگاه ساخته شده و اوایل همین ماه رونمایی شد، کمتر شبیه یک خودروی شیک و آیندهنگرانه است و بیشتر به یکی از چالشهای ارزانقیمت و خرابشده برنامه تاپ گیر (Top Gear) شباهت دارد. اولین برداشت من از این خودرو، یک قوطی جعبهای ناشيانه و یک کوه لبهدار و فلت بود.
با وجود ظاهری که به گفته ناظران باعث میشود تسلا سایبرترک در مقایسه با آن کاملاً ارگانیک و خوشفرم به نظر برسد، این خودروی تحت حمایت کمپانی بی ام و (BMW) ارزش یک نگاه دوباره را دارد؛ چرا که ادعای جسورانهای مطرح کرده است: این خودرو میتواند انرژی بیشتری نسبت به آنچه مصرف میکند، تولید کند! در ادامه با مجله بازار همراه باشید تا بدانید ماجرا از چه قرار است.
ویژگیهای نمونه اولیه ماشین بی ام و شبیه ماینکرفت
بیش از ۱۷۰۰ سلول فتوولتائیک در نمای بیرونی بدنه ماشین دیپ اورنج ۱۷ که شبیه طراحی ماینکرفت بوده، تعبیه شده است.
این پروتوتایپ تخت و خورشیدی که در کارولینای جنوبی ساخته شده، میتواند روزانه تا ۵.۷ کیلووات ساعت انرژی تولید کند. این خودرو که توسط دانشجویان مقاطع عالی در پردیس مرکز بینالمللی تحقیقات خودرو دانشگاه کلمسون (Clemson University) در کارولینای جنوبی و با نام لومینتا (Luminetta) توسعه یافته، از استراتژیهای آشنای خودروهای خورشیدی استفاده میکند؛ استراتژیهایی که پیشتر بارها در رسانه New Atlas گزارش شدهاند، میتوان از جمله به ساختار فوقالعاده سبک وزن، آیرودینامیک دستکاری شده و تا حد امکان استفاده از سلولهای خورشیدی روی بدنه اشاره کرد.
سازندگان این خودرو، طراحی عجیب و شبیه به جعبه مقوایی آن را اینگونه توضیح میدهند که این شکل از ساختار بدن صندوقماهی (Boxfish) الهام گرفته شده است؛ ماهی خاصی که روشی غیرمعمول برای آیرودینامیک بودن در آب دارد. آنها میگویند این سبکِ دیوارهتخت، نیروی درگ (مقاومت هوا) را به حداقل میرساند و در عین حال، مساحت سطح را برای قرارگیری صفحع خورشیدی با بازدهی بالا به حداکثر میرساند. نتیجه کار، خودرویی است که بصورت انکارناپذیری زشت به نظر میرسد، اما معادله سوختی و انرژی ارائه میدهد که خودروهای لوکس و تجاری فقط میتوانند خواب آن را ببینند!
بیش از ۱,۷۰۰ سلول فوتوولتائیک در نمای بیرونی دیپ اورنج ۱۷ به کار رفته است. زیر آن ظاهر عجیب، شاهکاری از کاهش وزن بسیار زیاد نهفته است. وزن این خودرو تنها ۱۲۱۲ پوند (۵۵۰ کیلوگرم) است که از طریق یک شاسی اسکلتی ساختهشده با اتصالات فلزی پرینت سهبعدی و پنلهای بدنه کامپوزیتی سبکوزن بدست آمده است. این وزن بسیار کم (که البته شامل باتری هم میشود)، تقریباً هموزن یک خودروی پیست کاملاً برهنه و تخصصی مانند Caterham 7 یا Ariel Atom است.
مسئله انرژی و شبیه سازیها
این خودروی خورشیدی جدیدترین مدل از مجموعهای از خودروهای نوآورانه است که توسط دانشجویان مرکز بینالمللی تحقیقات خودرو دانشگاه کلمسون در کارولینای جنوبی تولید شده است.
هسته اصلی ادعای «انرژی مثبت» (Net-Positive) در خودروی لومینتا، یکپارچهسازی سیستم خورشیدی آن است که با همکاری موسسه سیستمهای انرژی خورشیدی Fraunhofer آلمان مهندسی شده است. به جای استفاده از پنلهای سخت و مسطح، این خودرو در یک پوسته فوتوولتائیک پیشرفته و مقاوم در برابر سایه پیچیده شده است.
طبق شبیهسازیهای ریاضی دانشگاه کلمسون، یک رفتوآمد روزانه معمولی ۱۲ میلی (۲۰ کیلومتری)، حدود ۱.۶ کیلووات ساعت انرژی مصرف میکند. با این حال، اگر خودرو در نور خورشید مناسب پارک شود، آرایه خورشیدی آن میتواند تا ۵.۷ کیلووات ساعت انرژی در طول روز برداشت کند. روی کاغذ، این موضوع تنها از طریق قرار گرفتن در زیر نور خورشید، ۳۱ میل (۵۰ کیلومتر) پیمایش اضافی برای راننده به ارمغان میآورد و عملاً این خودرو را به یک نیروگاه کوچک و متحرک تبدیل میکند!
البته، بخش «شبیهسازی» همان جایی است که ناظران مستقل دوزی از شک و تردید دنیای واقعی را به آن تزریق میکنند. این موضوع با نبود جزئیات فنی دقیق درباره باتری، برد نهایی یا سرعت خودرو تشدید میشود. محاسبات مثبت بودن انرژی به شدت به شرایط آب و هوایی ایده آل و مهم تر از همه، پارک کردن در فضای باز متکی است. اگر پارکینگهای زیرزمینی، یک ردیف درخت بلند یا ساختمان، یا یک هفته هوای ابری را وارد معادله کنید، این محاسبات انرژی مثبت فرو میریزد. علاوه بر این، مینیمالیسم ساختاری خودرو نشان میدهد که هرگز در تستهای تصادف امروزی دوام نمیآورد و استانداردهای اولیه راحتی را برآورده نمیکند.
اما لومینتا یک محصول پیشنمایش برای تولید انبوه نیست و سعی هم ندارد در مسابقه زیبایی و طراحی برنده شود. این محصول در واقع یک «اثبات کانسپت» (Proof of Concept) رادیکال و متحرک است. این خودرو طراحی شده تا نشان دهد وقتی دپارتمانهای بازاریابی، سازشهای ایمنی و علائم طراحی را کنار میگذارید چه اتفاقی میافتد تا اجازه دهید فیزیک خالص، شکل حمل و نقل را دیکته کند.
استفان آگوستین (Stephan Augustin)، مدیر پروژه تحقیقات و فناوریهای جدید در بی ام و میگوید: «این پروژهای است که ما سالها میخواستیم آن را دنبال کنیم، بنابراین دیدن اینکه این گروه از دانشجویان طی دو سال گذشته دور هم جمع شدهاند، بر چالشها و محدودیتهای فنی زیادی غلبه کردهاند و یک خودروی انرژی مثبت را با تلاشهای خود زنده کردهاند، فوقالعاده لذتبخش است.»
بطور کلی باید گفت که ممکن است این خودرو شبیه یک یخچال چرخدار به نظر برسد، اما اگر فناوری برداشت خورشیدی آن در نهایت روی سقف بی ام وهای آینده ساخته شود، پس این جوجهاردک زشت کار خود را به بهترین شکل انجام داده است. نظر شما در این باره چیست؟ لطفا نظرات خود را با ما درباره این موضوع به اشتراک بگذارید.
منبع: newatlas
نظرات