۱۱ شخصیت ماندگار کمیک‌بوک که اولین‌بار در تلویزیون متولد شدند

معمولاً وقتی صحبت از ابرقهرمان‌ها و دنیای کمیک می‌شود، تصور عمومی این است که همه‌چیز از صفحات کمیک‌بوک آغاز شده؛ اما واقعیت این است که تلویزیون هم نقش مهمی در خلق برخی از ماندگارترین شخصیت‌های تاریخ کمیک داشته است. در طول دهه‌ها، سریال‌های تلویزیونی شخصیت‌های کاملاً تازه‌ای از جهان مارول و دی‌سی معرفی کرده‌اند؛ شخصیت‌هایی که آن‌قدر محبوب شدند که به‌مرور وارد دنیای رسمی کمیک‌ها شدند. بسیاری از آن‌ها بعدها پایشان به سینما، بازی‌های ویدیویی و سری‌های بزرگ هم باز شد.

این شخصیت‌ها فقط به همان سریالی که در آن متولد شدند محدود نماندند؛ خیلی از آن‌ها به بخش جدایی‌ناپذیر جهان داستانی خود تبدیل شدند. از شرورهایی که برای انیمیشن‌های بتمن خلق شدند تا شخصیت‌های اختصاصی اروورس که راهشان را به تداوم رسمی کمیک‌های دی‌سی باز کردند، قهرمانان و ضدقهرمانان تلویزیونی تأثیر عمیقی بر دنیای خود گذاشتند. برخی از آن‌ها امروز به نام‌هایی آشنا برای همه تبدیل شده‌اند و برخی دیگر همچنان محبوبِ طرفداران خاص و جدی این ژانر باقی مانده‌اند.

و حالا اگر کنجکاوید بدانید کدام شخصیت‌های ماندگار کمیک‌ها ابتدا روی صفحه تلویزیون متولد شدند، این مقاله دقیقاً همان چیزی است که دنبالش هستید. در ادامه، با داستان پیدایش و مسیر تکامل شخصیت‌هایی مثل هارلی کویین، تری مک‌گینیس، جان دیگل و بسیاری دیگر آشنا خواهید شد و خواهید دید چگونه تلویزیون توانسته ایده‌های تازه و جذاب خود را به قلب دنیای کمیک‌ها و حتی سینما و بازی‌های ویدیویی منتقل کند. با ما همراه شوید تا به دنیای هیجان‌انگیز این قهرمانان و شروران تلویزیونی سفر کنید و پشت‌صحنه خلق آن‌ها را کشف کنید.

۱۱. هارلی کویین در «بتمن: مجموعه انیمیشنی» (۱۹۹۲)

دستیار جوکر که با شخصیت منحصربه‌فرد و گذشته تراژیک خود، از انیمیشن به یکی از محبوب‌ترین ضدقهرمانان دی‌سی تبدیل شد

شخصیت افسانه‌ای هارلی کویین نخستین‌بار در اپیزود «Joker’s Favor» از سریال Batman: The Animated Series معرفی شد و خیلی زود به یکی از محبوب‌ترین شخصیت‌های جهان دی‌سی تبدیل شد. این کاراکتر به دست پاول دینی و بروس تیم خلق شد و در ابتدا قرار بود تنها یک شخصیت فرعی و موقتی در نقش دستیار جوکر باشد. اما گذشته‌ی تراژیک و شخصیت‌پردازی متفاوت هارلی، خیلی زود با مخاطبان ارتباط برقرار کرد و او را به چهره‌ای فراتر از یک همراه ساده‌ی شرور داستان بدل ساخت.

دی‌سی کامیکس در سال ۱۹۹۳ هارلی کویین را به‌طور رسمی وارد دنیای کمیک‌ها کرد؛ آن هم در شماره‌ی دوازدهم The Batman Adventures، مجموعه‌ای که ادامه‌ی مستقیم همان سریال تحسین‌شده‌ی انیمیشنی بود. چند سال بعد، در سال ۱۹۹۹، با انتشار کمیک Batman: Harley Quinn، این شخصیت به‌صورت کامل وارد کانون رسمی و اصلی داستان‌های دی‌سی (Canon) شد.

از آن زمان به بعد، هارلی کویین به یکی از مهم‌ترین ضدقهرمانان دنیای دی‌سی تبدیل شد. او مجموعه‌های کمیک مستقل خود را داشت، در بازی‌های ویدیویی مشهوری مثل Injustice حضور پیدا کرد و در فیلم‌های لایو-اکشن، از جمله Suicide Squad، به‌عنوان یکی از به‌یادماندنی‌ترین شخصیت‌ها روی پرده سینما رفت؛ نقشی که انتخاب بازیگر آن هم با استقبال گسترده‌ای همراه شد. مسیر تکامل هارلی کویین از یک شخصیت تلویزیونی تازه‌وارد تا یک نماد تمام‌عیار در دنیای دی‌سی، نمونه‌ای کم‌نظیر در تاریخ کمیک‌بوک‌هاست.

۱۰. ایکس-۲۳ در «مردان ایکس: ایوولوشن» (۲۰۰۰)

نسخه‌ی دخترانه و جهش‌یافته‌ی ولورین که از انیمیشن X-Men: Evolution وارد کمیک شد و خود به یک قهرمان مستقل بدل شد

شخصیت ایکس-۲۳ برای نخستین‌بار در فصل سوم سریال انیمیشنی X-Men: Evolution و در اپیزود دهم معرفی شد؛ برداشتی تاریک‌تر و متفاوت از میراث وولورین. این کاراکتر به‌طور اختصاصی برای همین مجموعه تلویزیونی خلق شد و لورا کینی به‌عنوان یک سلاح شبیه‌سازی‌شده طراحی شده بود تا توانایی‌ها و ویژگی‌های لوگان را بازتولید کند. در ابتدا، هدف از خلق او ایجاد پلی میان مخاطب جوان‌تر و نسخه‌ای نوجوان‌پسندتر از شخصیت ولورین بود.

در سریال X-Men: Evolution، وولورین یکی از معدود شخصیت‌هایی بود که برخلاف دیگر اعضای تیم، به‌صورت نوجوان بازطراحی نشد. ایکس-۲۳ دقیقاً همین خلأ را به‌شکلی هوشمندانه پر کرد و خیلی زود توانست توجه مخاطبان را به خود جلب کند. محبوبیت بالای این شخصیت باعث شد مارول در سال ۲۰۰۴، او را به‌طور رسمی و از طریق شماره‌ی سوم کمیک NYX وارد تداوم داستانی اصلی کمیک‌ها کند.

ایکس-۲۳ به‌سرعت از سایه‌ی وولورین خارج شد و هویتی مستقل به‌عنوان یک قهرمان کامل پیدا کرد. او بعدها حتی عنوان و نام وولورین را در دنیای کمیک‌ها بر عهده گرفت و در ادامه راهش به دنیای لایو-اکشن هم باز شد؛ از حضور در فیلم تحسین‌شده‌ی «لوگان» گرفته تا Deadpool & Wolverine. این مسیر، جایگاه ایکس-۲۳ را به‌عنوان یکی از موفق‌ترین شخصیت‌هایی که نخستین‌بار در تلویزیون متولد شده‌اند، در تاریخ مارول تثبیت کرد.

۹. دوقلوهای شگفت‌انگیز در «ساعت دوستان فوق‌العاده» (۱۹۷۷)

خواهر و برادری با قدرت‌های شکل‌پذیر که ابتدا برای جذب مخاطب جوان در Super Friends خلق شدند

دوقلوهای شگفت‌انگیز برای نخستین‌بار در اپیزود هفتم سریال انیمیشنی آمریکایی The All-New Super Friends Hour محصول استودیوی هانا-باربرا معرفی شدند. این مجموعه از همان ابتدا میزبان بسیاری از بزرگ‌ترین قهرمانان دی‌سی بود؛ از بتمن و سوپرمن گرفته تا واندر وومن و آکوامن. «زن» و «جِینا» (Zan و Jayna) با هدف جذب مخاطبان کم‌سن‌وسال‌تر و افزودن حال‌وهوایی علمی‌-تخیلی به ترکیب دوستان فوق‌العاده خلق شدند.

اگرچه در سال‌های نخست، قدرت‌های ساده و شعاری آن‌ها باعث شد دوقلوهای شگفت‌انگیز مورد تمسخر قرار بگیرند، اما به‌مرور زمان جایگاهی کالت در میان طرفداران پیدا کردند. دی‌سی در همان سال ۱۹۷۷ و با انتشار شماره‌ی هفتم Super Friends که کمیکی مرتبط با سریال بود، این دو شخصیت را به‌طور رسمی وارد دنیای چاپی کرد. چند سال بعد، در ۱۹۹۵، آن‌ها با حضور در شماره‌ی نهم Extreme Justice به تداوم رسمی و اصلی داستان‌های دی‌سی راه یافتند.

در گذر زمان، دوقلوهای شگفت‌انگیز با شخصیت‌پردازی عمیق‌تر و بازتعریف‌های تازه بازگشتند. آن‌ها در کمیک‌های جریان اصلی دی‌سی، فیلم‌های انیمیشنی و سریال‌های تلویزیونی مختلف حضور پیدا کردند و حتی در قالب لایو-اکشن هم در سریال طولانی‌مدت Smallville ظاهر شدند. این حضورها نشان داد که دوقلوهای شگفت‌انگیز مسیر طولانی‌ای را از کارتون‌های صبح شنبه تا تبدیل‌شدن به بخشی کامل از کانون رسمی دی‌سی طی کرده‌اند.

۸. فایراستار در «مرد عنکبوتی و دوستان شگفت‌انگیزش» (۱۹۸۱)

جهش‌یافته‌ای با قدرت‌های آتشین که به دلیل محدودیت حقوقی هیومن تورچ در Spider-Man and His Amazing Friends خلق شد

شخصیت فایراستار در دنیای مارول نخستین‌بار در سریال انیمیشنی Spider-Man and His Amazing Friends معرفی شد. ایده‌ی خلق او زمانی شکل گرفت که سازندگان سریال قصد داشتند شخصیت هیومن تورچ را وارد داستان کنند، اما به‌دلیل مسائل پیچیده‌ی حقوقی این امکان فراهم نشد. در نتیجه، فایراستار به‌عنوان جایگزینی خلاقانه طراحی شد و پیشینه‌ای به‌عنوان یکی از اعضای سابق مردان ایکس برای او در نظر گرفته شد.

فایراستار به‌عنوان یک جهش‌یافته با قدرت‌های آتشین، در کنار اسپایدرمن و آیس‌من قرار گرفت و خیلی زود واکنش مثبتی از سوی مخاطبان دریافت کرد. همین استقبال باعث شد مارول در سال ۱۹۸۵ و با انتشار شماره‌ی ۱۹۳ Uncanny X-Men او را به‌طور رسمی وارد تداوم داستانی کمیک‌ها کند. پس از آن، فایراستار صاحب یک مینی‌سری مستقل شد که در آن، خاستگاه نهایی و رسمی او در چارچوب دنیای کمیک مارول روایت شد.

در ادامه، فایراستار به گروه‌هایی چون نیو وریرز و انتقام‌جویان پیوست و در رویدادهای مهم کراس‌اووری نقش‌های قابل‌توجهی ایفا کرد؛ به‌ویژه در داستان مشهور Civil War. حضور مداوم او در انیمیشن‌ها، کمیک‌ها و بازی‌های ویدیویی، فایراستار را از یک راه‌حل موقتی تلویزیونی به قهرمانی ماندگار در جهان مارول تبدیل کرد.

۷. تری مک‌گینیس در «بتمن آینده» (۱۹۹۹)

بتمن آینده که در Batman Beyond وارد داستان شد و توانست هویتی مستقل و محبوب در دنیای دی‌سی پیدا کند

تری مک‌گینیس برای نخستین‌بار در سریال انیمیشنی Batman Beyond معرفی شد؛ شخصیتی که در آینده‌ای دور، ردای بتمن را پس از بروس وین بر تن می‌کند. این کاراکتر با هدف جذب نسل تازه‌ای از مخاطبان طراحی شد و برخلاف بتمن کلاسیک، آسیب‌پذیری احساسی و بی‌پروایی جوانانه را به هویت شوالیه‌ی تاریکی اضافه کرد. دی‌سی کامیکس خیلی زود و از طریق مجموعه کمیک‌های Batman Beyond او را به‌طور رسمی وارد کانون داستانی خود کرد.

نسخه‌ی بتمنِ تری مک‌گینیس بعدها در جریان رویداد مهم Countdown to Final Crisis به تداوم اصلی کمیک‌های دی‌سی راه یافت. تا سال ۲۰۰۵، جایگاه او به‌عنوان بتمن آینده تثبیت شد و به‌صورت کامل به‌عنوان شخصیتی کانونی و رسمی پذیرفته شد. پس از آن، تری در داستان‌های جریان اصلی بتمن در کمیک‌های مختلف دی‌سی حضور پیدا کرد.

محبوبیت تری مک‌گینیس در گذر زمان نه‌تنها کاهش نیافت، بلکه با بازگشت او به پروژه‌های انیمیشنی دی‌سی حتی بیشتر هم شد. او در فیلم‌ها، سریال‌ها و بازی‌های ویدیویی متعددی حضور داشت و همچنان یکی از محبوب‌ترین نسخه‌های بتمن در میان طرفداران به‌شمار می‌رود. علاقه‌ی مداوم هواداران به دیدن اقتباسی لایو-اکشن از داستان او نشان می‌دهد که میراث تری مک‌گینیس پس از دهه‌ها همچنان زنده و تأثیرگذار است.

۶. پادشاه چاشنی‌ها در «بتمن: مجموعه انیمیشنی» (۱۹۹۲)

شخصیت طنزآمیز بتمن که با وجود طراحی صرفاً کمدی، جایگاهی ماندگار در دنیای رسمی کمیک پیدا کرد

شخصیت «پادشاه چاشنی‌ها» (Condiment King) نخستین‌بار در سریال Batman: The Animated Series معرفی شد؛ یک ضدقهرمان کاملاً طنزآمیز که از ابتدا صرفاً برای شوخی و ایجاد لحظات کمدی طراحی شده بود. با وجود ایده‌ی به‌ظاهر مضحک این شخصیت، پادشاه چاشنی‌ها به‌سرعت به یکی از محبوب‌ترین کاراکترهای فانتزی دی‌سی در میان طرفداران تبدیل شد؛ موفقیتی که تا حد زیادی مدیون نویسندگی هوشمندانه و خودآگاهانه‌ی سریال بود. دی‌سی کامیکس سرانجام در ژانویه‌ی ۲۰۰۲ و با انتشار شماره‌ی ۳۷ Birds of Prey او را به‌طور رسمی وارد کانون داستانی کمیک‌ها کرد.

نکته‌ی جالب‌تر این است که پادشاه چاشنی‌ها در پروژه‌های انیمیشنی مختلف دی‌سی بارها بازگشته و تقریباً همیشه همان نقشی را ایفا کرده که برایش تعریف شده بود: یک شوخی تمام‌عیار. حضورهای او در سریال Harley Quinn، جایی که به‌شکلی بامزه مقابل شخصیت‌هایی مثل کایت‌من قرار می‌گیرد، از جمله به‌یادماندنی‌ترین بازگشت‌هایش هستند. همچنین حضورهای متعدد او در مجموعه فیلم‌های Lego Batman برای بسیاری از مخاطبان خاطره‌انگیز بوده است.

پادشاه چاشنی‌ها در کمیک‌ها و پروژه‌های مختلف دیگری هم ظاهر شده و نشان داده حتی شخصیت‌هایی که در ابتدا صرفاً به‌عنوان یک شوخی خلق می‌شوند، می‌توانند عمر طولانی و جایگاهی ثابت در یک جهان داستانی پیدا کنند. مسیر او از یک گگ انیمیشنی تا تبدیل‌شدن به یک ضدشرور رسمی کمیک، به‌خوبی تأثیر عمیق و ماندگار Batman: The Animated Series بر اسطوره‌شناسی دنیای دی‌سی را نشان می‌دهد.

۵. جان دیگل در «ارو» (۲۰۱۲)

متحد وفادار و بادیگارد الیور کوئین در Arrow که با هوش و وجدان اخلاقی‌اش به یکی از شخصیت‌های محبوب اروورس و کمیک تبدیل شد

شخصیت جان دیگل به‌طور اختصاصی برای سریال Arrow خلق شد و از همان ابتدا در نقش متحد قابل‌اعتماد الیور کوئین ظاهر شد. او به‌عنوان یک کهنه‌سرباز نظامی و بادیگارد جدید الیور معرفی می‌شود، اما به‌مرور زمان رابطه‌ی آن‌ها عمق بیشتری پیدا می‌کند و دیگل به بهترین دوست و محرم اسرار الیور در مسیر مبارزه‌ی نقاب‌دارانه‌اش تبدیل می‌شود. این شخصیت که مخصوص اروورس طراحی شده بود، به‌سرعت به یکی از محبوب‌ترین کاراکترهای سریال بدل شد؛ محبوبیتی که ریشه در قطب‌نمای اخلاقی قوی و عمق احساسی او داشت.

دی‌سی کامیکس در سال ۲۰۱۳ و با انتشار Green Arrow #23.1 جان دیگل را به‌طور رسمی وارد دنیای کمیک‌ها کرد. با گذشت زمان، او به شکلی جدی با اسطوره‌شناسی گرین لنترن گره خورد؛ چه در سریال‌های تلویزیونی اروورس و چه در کمیک‌ها. موفقیت دیگل نشان داد که تلویزیون لایو-اکشن می‌تواند شخصیت‌هایی خلق کند که آن‌قدر تأثیرگذار باشند که حتی ساختارهای قدیمی و تثبیت‌شده‌ی دنیای کمیک را هم دستخوش تغییر کنند.

در ادامه‌ی این مسیر، جان دیگل به نمادی از پیوند میان انسان عادی و قهرمانان فراانسانی در جهان دی‌سی تبدیل شد. او شخصیتی بود که بدون داشتن قدرت‌های فراطبیعی، با تکیه بر وفاداری، وجدان اخلاقی و تجربه‌ی زیسته‌اش، جایگاهی هم‌تراز با قهرمانان بزرگ پیدا کرد. همین ویژگی باعث شد دیگل نه‌فقط به‌عنوان یک شخصیت فرعی موفق، بلکه به‌عنوان نمونه‌ای شاخص از قدرت شخصیت‌پردازی در تلویزیون، در حافظه‌ی طرفداران دی‌سی ماندگار شود.

۴. اِگ‌هِد در «بتمن» (۱۹۶۶)

شرور کمیک و کمپی سریال بتمن دهه‌ی ۶۰ که با ایده‌ای طنز و اغراق‌آمیز، یادآور دوران آدام وست است

شخصیت اِگ‌هِد به‌طور اختصاصی برای سریال لایو-اکشن Batman در دهه‌ی ۱۹۶۰ خلق شد. این ویلن با بازی به‌یادماندنی وینسنت پرایس، شخصیتی بود وسواسی با جنایت‌هایی حول محور تخم‌مرغ و بازی‌های کلامی پرشمار. با وجود آن‌که اِگ‌هِد در کمیک‌های اولیه‌ی بتمن حضور نداشت، محبوبیت او در سریال به‌حدی رسید که دهه‌ها بعد راه خود را به کانون رسمی داستان‌های دی‌سی باز کرد.

اِگ‌هِد در نهایت با یک حضور کوتاه و بدون نام، به‌عنوان بیماری در تیمارستان آرکهام در شماره‌های ۳ و ۴ Batman: Shadow of the Bat وارد دنیای کمیک شد. نخستین حضور رسمی او با نام مشخص، در Batman: The Brave and the Bold #16 رقم خورد. پس از آن، این شخصیت در آثار انیمیشنی و رسانه‌های گسترش‌یافته‌ی مختلفی ظاهر شد و حال‌وهوای کمپی و اغراق‌آمیز دوران بتمنِ آدام وست را در دل تداوم رسمی دی‌سی زنده نگه داشت.

اِگ‌هِد بیش از آن‌که یک شرور جدی باشد، یادآور دورانی خاص از تاریخ بتمن است؛ دورانی که شوخ‌طبعی، اغراق و لحن نمایشی بخش جدایی‌ناپذیر این جهان بودند. حضور دوباره‌ی او در آثار مدرن دی‌سی نشان می‌دهد که حتی شخصیت‌های ظاهراً سبک‌سر و طنزآمیز هم می‌توانند به‌عنوان بخشی از میراث بتمن حفظ شوند. اِگ‌هِد نمونه‌ای روشن از این است که چگونه تلویزیون دهه‌ی شصت، ردپایی ماندگار در اسطوره‌شناسی رسمی دی‌سی بر جای گذاشته است.

۳. مرسی گریوز در «سوپرمن: مجموعه انیمیشنی» (۱۹۹۶)

دستیار و بادیگارد لکس لوتر که از انیمیشن وارد کمیک‌ها و آثار لایو-اکشن شد

شخصیت مرسی گریوز نخستین‌بار در سریال Superman: The Animated Series معرفی شد؛ جایی که در نقش بادیگارد و دستیار نزدیک لکس لوتر ظاهر می‌شود. مرسی خیلی زود نشان داد که چیزی فراتر از یک مزدور یا همراه ساده است و به‌واسطه‌ی حضور پررنگ و شخصیت مستقلش، در چندین پروژه‌ی انیمیشنی دیگر نیز بازگشت. دی‌سی کامیکس سرانجام در اوت ۱۹۹۹ و در شماره‌ی ۷۳۵ Detective Comics، هم‌زمان با خط داستانی مشهور No Man’s Land، او را به‌طور رسمی وارد کانون داستانی کمیک‌ها کرد.

پس از آن، مرسی گریوز در کمیک‌های متعدد، فیلم‌های انیمیشنی و بازی‌های ویدیویی حضور پیدا کرد و حتی راهش به آثار لایو-اکشن هم باز شد. حضور او در فیلم Batman v Superman: Dawn of Justice یکی از مهم‌ترین نمونه‌های این انتقال بود. علاوه بر این، مرسی در چندین سریال ابرقهرمانی لایو-اکشن نیز بازآفرینی شد و هر بار با تفسیری تازه از این شخصیت همراه بود.

مرسی گریوز در سریال‌هایی مانند Smallville، Supergirl و Titans نیز ظاهر شد و اگرچه در هر نسخه تغییراتی در طراحی و شخصیت‌پردازی او دیده می‌شود، اما نقش محوری‌اش در ساختار قدرت و عملیات لکس لوتر همواره حفظ شده است. حضور مداوم این شخصیت نشان می‌دهد که انیمیشن نه‌تنها می‌تواند کاراکترهای تازه خلق کند، بلکه قادر است چهره‌های مکمل دنیای سوپرمن را هم به‌شکلی مدرن و ماندگار بازتعریف کند؛ نقشی که مرسی گریوز به‌خوبی از عهده‌ی آن برآمده است.

۲. لایو وایر در «سوپرمن: مجموعه انیمیشنی» (۱۹۹۶)

مجری رادیویی که پس از حادثه‌ای با سوپرمن قدرت‌های الکتریکی پیدا کرد و از انیمیشن به کمیک و لایو-اکشن منتقل شد

شخصیت ابرشرور مبتنی بر برق، لایو وایر، برای نخستین‌بار در سریال Superman: The Animated Series معرفی شد. در ابتدا، او به‌عنوان یک مجری رادیویی شوخ و پرانرژی به نام لزلی ویلیس ظاهر می‌شد، اما پس از حادثه‌ای مرتبط با سوپرمن، توانایی‌های الکتریکی کسب کرد. محبوبیت او باعث شد تا در سال ۱۹۹۷ و در شماره‌ی پنجم Superman Adventures (کمیکی رسمی و مرتبط با سریال) برای نخستین‌بار در کمیک‌ها حضور یابد.

لایو وایر بعدها در شماره‌ی ۸۳۵ Action Comics در سال ۲۰۰۶ به‌طور رسمی به کانون داستانی دی‌سی وارد شد و از آن زمان به یکی از شروران تکرارشونده‌ی سوپرمن تبدیل شد. او در کمیک‌ها، انیمیشن‌ها و بازی‌های ویدیویی نقش‌های مهمی ایفا کرده و به‌عنوان یکی از دشمنان اصلی سوپرمن شناخته می‌شود.

لایو وایر همچنین در آثار لایو-اکشن مثل Smallville و سریال Supergirl در اروورس ظاهر شد. مسیر او از یک ضدقهرمان انیمیشنی به شخصیتی چندرسانه‌ای و ماندگار، نشان‌دهنده‌ی این است که شخصیت‌های تلویزیونی به‌خوبی می‌توانند اسطوره‌شناسی کمیک‌ها را غنی‌تر کنند. لایو وایر امروز یکی از به‌یادماندنی‌ترین شخصیت‌های اصلی دوران انیمیشنی سوپرمن به‌شمار می‌رود و حضورش الهام‌بخش خلق شخصیت‌های تازه و پرجاذبه در دنیای دی‌سی بوده است.

۱. رنی مونتوی در «بتمن: مجموعه انیمیشنی» (۱۹۹۲)

کارآگاه گاتهام که از سریال انیمیشنی به کمیک‌ها و حتی لقب The Question رسید و نمونه‌ای موفق از خلق شخصیت فرعی تلویزیونی است

رنی مونتوی برای نخستین‌بار در سریال Batman: The Animated Series معرفی شد، جایی که به‌عنوان یک کارآگاه در شهر گاتهام ظاهر شد. برخلاف بسیاری از شخصیت‌های فرعی، مونتوی خیلی سریع عمق شخصیتی و اهمیت داستانی پیدا کرد و به یکی از جذاب‌ترین شخصیت‌های سریال تبدیل شد. محبوبیت او به‌سرعت افزایش یافت و توجه مخاطبان و منتقدان را جلب کرد.

دی‌سی کامیکس در همان سال و با انتشار شماره‌ی ۴۷۵ Batman، رنی مونتوی را به‌طور رسمی وارد کانون داستانی کمیک‌ها کرد. با گذر زمان، او به یکی از محترم‌ترین شخصیت‌های سطح خیابانی دی‌سی تبدیل شد و در نهایت حتی به دومین قهرمانی بدل شد که لقب The Question را برگزید.

رنی مونتوی در کمیک‌ها، آثار انیمیشنی، بازی‌های ویدیویی و فیلم‌های لایو-اکشن مثل Birds of Prey حضور داشته است. مسیر او از یک شخصیت فرعی انیمیشنی تا هویتی مهم و شاخص در دنیای دی‌سی، یکی از موفق‌ترین نمونه‌های خلق شخصیت توسط تلویزیون است. او نشان می‌دهد که شخصیت‌های اصلی و تأثیرگذار می‌توانند مستقیماً از صفحه‌ی تلویزیون به قلب اسطوره‌های کمیک راه پیدا کنند و تا سال‌ها مورد توجه باقی بمانند.

منبع: Screen Rant 

رازهای یوتوب فارسی؛ میزگیم با سک‌شات – قسمت اول