آیا داستان اسباببازی ۵ میتواند کودکان را از اسارت صفحهنمایش نجات دهد؟
با نزدیکشدن به تاریخ اکران جدیدترین شماره از مجموعه داستان اسباببازی و موضوعی که داستان این انیمیشن دنبال میکند، این سوال مطرح شده که آیا این محصول میتواند به والدین کمک کند تا بچهها را از صفحههای نمایش دور نگه دارند؟
در انیمیشن سینمایی جدید استودیوی پیکسار با عنوان داستان اسباببازی ۵ (Toy Story 5)، اسباببازیها با یک مشکل تازه به نام فناوری روبهرو میشوند. وقتی صاحب آنها یعنی بانی (Bonnie)، یک اسباببازی شبیه تبلت جدید دریافت میکند، جسی (Jessie)، رکس (Rex)، فورکی (Forky) و بقیه اعضای گروه باید تلاش کنند تا او همچنان با اسباببازیها وقت بگذراند و از آنها فاصله نگیرد.
کارگردان این انیمیشن یعنی اندرو استنتون (Andrew Stanton)، در ماه نوامبر ۲۰۲۵ به مجله امپایر گفت: «ماجرا آنقدرها هم درباره یک نبرد نیست؛ بیشتر درباره روبهرو شدن با یک مسئله وجودیست؛ اینکه دیگر تقریباً هیچکس با اسباببازیها بازی نمیکند. فناوری زندگی همه را تغییر داده، اما ما این سوال را مطرح میکنیم که این تغییر برای ما و برای بچههایمان چه معنایی دارد؟»
سوزان سونگ (Suzan Song)، روانپزشک کودک و نویسنده کتاب «چرا رنج میبریم و چگونه درمان میشویم» (Why We Suffer and How We Heal) میگوید: «پیکسار دارد به چیزی اشاره میکند که والدین آن را حس میکنند اما برای بیانش دچار مشکل هستند؛ اینکه بچهها قرار نیست عمدتاً در دل یک دنیای الگوریتممحور بزرگ شوند». پس آیا انیمیشن داستان اسباببازی ۵ که قرار است در تاریخ ۱۹ ژوئن ۲۰۲۶ (۲۹ خرداد ۱۴۰۵) اکران شود، در نهایت میتواند به والدین کمک کند تا فرزندانشان را از صرف زمان بیشازحد جلوی صفحههای نمایش دور نگه دارند؟
نیر ایال (Nir Eyal)، نویسنده کتاب «غیرقابلحواسپرتی: چگونه توجهتان را کنترل کنید و زندگیتان را خودتان انتخاب کنید» (Indistractable: How to Control Your Attention and Choose Your Life) و مدرس سابق دانشکده کسب و کار دانشگاه استنفورد معتقد است که همهچیز به نحوه پرداخت و چارچوببندی موضوع بستگی دارد.
او میگوید: «اینکه به بچهها بگوییم صفحههای نمایش بد هستند، باعث نمیشود جذابیتشان کمتر شود؛ بلکه حتی جذابتر هم به نظر میرسند. به جای آن، اگر یک فیلم یا انیمیشن به از دست رفتن بازیهای آزاد و نیاز برآوردهنشده کودکان به ارتباط واقعی با همسالانشان بپردازد، میتواند شروع خوبی برای یک گفتگوی سازنده باشد.»
سوزان سونگ توضیح میدهد: «وقتی بچهها بدانند که هدف از یک کار چیست، همکاری بیشتری نشان میدهند. برای بچهها توضیح دهید که مغز آنها به تمرین نیاز دارد؛ تمرین حوصلهسررفتگی، موقعیتهای ناخوشایند و تلاش برای حل کردن مسائل؛ همانطور که عضلات بدن برای قوی شدن به ورزش نیاز دارند.»
ایال هم در مورد بهترین شیوه گنجاندن زمان استفاده از صفحهنمایش در زندگی کودکان میگوید که والدین نباید فناوری را چیزی بدانند که باید کاملاً حذف شود، بلکه باید آن را چیزی در نظر بگیرند که لازم است برایش برنامهریزی و زمانبندی مشخصی تعیین گردد. او اضافه میکند: «بین فیلم یا انیمیشنی که به عنوان یک برنامه از پیش تعیینشده خانوادگی تماشا میشود و صفحهنمایشی که صرفاً در پسزمینه روشن است چون کسی تصمیم دیگری نگرفته، تفاوت واقعی و مهمی وجود دارد. اولی یک انتخاب آگاهانه و فعال است، اما دومی به حالت پیشفرضی برای زمان حوصله سر رفتن تبدیل میشود. کنار هم بنشینید، با هم تماشا کنید و دربارهاش حرف بزنید. این یعنی زمانی که جلوی صفحهنمایش میگذرانید در خدمت یک هدف انسانی قرار گرفته است.»
نظر شما درمورد انیمیشن داستان اسباببازی ۵ و موضوع آن چیست؟ فکر میکنید این محصول تا چه حد به آموزش کودکان کمک خواهد کرد؟ دیدگاه خود را از طریق کامنت با تیم بازار و دیگر کاربران به اشتراک بگذارید.
منبع: cnbc
رازهای یوتوب فارسی؛ میزگیم با سکشات – قسمت اول
نظرات