از اساسینز کرید تا فارکرای؛ میزگیم با امید لنون و گلخان جونیور

در قسمت جدید میزگیم با زاویه دید متفاوتی به بازی‌ها و مجموعه‌های بزرگ نگاه می‌کنیم و در این مسیر، امید لنون و گلخان جونیور، لیل‌شایان را همراهی خواهند کرد. در این ویدیو سعی داریم بفهمیم بازی‌های بزرگی مثل اساسینز کرید از کجا آمدند، چه مسیری را پشت سر گذاشتند و در نهایت به کجا رسیدند.

بازی‌های ویدیویی برای این‌که بتوانند به آثار بزرگی تبدیل شوند، نیازمند حجم زیادی از تلاش، استمرار و صد البته شانس هستند. حتی اگر بهترین بازیسازهای دنیا در کنار هم جمع شوند و به یک بودجه بی‌نهایت دسترسی داشته باشند، باز هم باید یک روند مشخص را پشت سر بگذارند. همه پروژه‌ها باید از یک نقطه صفر آغاز شوند، پستی‌ها و همواری‌ها را پشت سر بگذارند و پس از کلی آزمون‌وخطا، بالاخره به دست مصرف‌کننده برسند. البته این بحث فقط به یک بازی واحد محدود نمی‌شود و به مسیر پیشرفت مجموعه‌ها و فرنچایزهای بزرگ هم تعمیم پیدا می‌کند.

با پیشرفت فناوری و توسعه دنیای ویدیو گیم، بازی‌های در حال تبدیل شدن به همان آثاری هستند که در گذشته در ذهن تصور می‌کردیم. گرافیک و جلوه‌های بصری از همیشه واقعی‌ترند، قوانین فیزیک طبیعی‌تر جلوه می‌کنند و مرز بین خیال و واقعیت در حال فرو پاشیدن است. اما چه شد که این‌طور شد؟ شرکت‌های بزرگ چگونه مجموعه‌های خود را در این مسیر بی‌پایان پیش بردند؟ در قسمت جدید میزگیم سعی می‌کنیم بیش‌تر در مورد این مسئله صحبت کنیم:

اما این مسیر قرار است تا کجا ادامه پیدا کند؟ مجموعه‌هایی مثل اساسینز کرید و فارکرای مسیری بسیار طولانی را پشت سر گذاشته‌اند و الان برای کنار کشیدن کمی دیر است. سهام‌داران و مالکان با چشم‌های غضبناک به بازیسازها نگاه می‌کنند و از آن‌ها انتظار دارند سرمایه را تبدیل به سود کنند. واقعیت این است که هیچکس جواب این سؤالات را به طور قاطع نمی‌داند. ولی با این حال صحبت کردن در این باره جذاب است و پرداختن به آن خالی از لطف نیست.

نظر شما در این باره چیست؟ دیدگاه‌های خود را با تیم بازار و سایر کاربران به اشتراک بگذارید.

منبع: کانال یوتیوب بازار استریت