۸ دقیقه از گیم‌پلی جالب بازی گارفیلد را تماشا کنید

تریلر تازه بازی «گارفیلد: فرار از دوشنبه» (Garfield: Escape from Monday) که به‌تازگی منتشر شده، حدود ۸ دقیقه از گیم‌پلی این اثر را نشان می‌دهد و خیلی زود به ما می‌فهماند که با یک ماجراجویی ساده و معمولی طرف نیستیم. این ویدیو، هم فضای عجیب و رنگارنگ بازی را به نمایش می‌گذارد و هم نشان می‌دهد گارفیلد این‌بار قرار است وارد دنیایی پر از غذا، کابوس و دشمن‌های عجیب شود. اگر از طرفداران این گربه تنبل و بداخلاق باشید، تماشای همین چند دقیقه اول از بازی گارفیلد کافی است تا درباره ماجرای آن کنجکاو شوید.

جدیدترین بازی گارفیلد یک پلتفرمر سه‌بعدی است که توسط OSome Studio ساخته می‌شود و Microids وظیفه انتشار آن را برعهده دارد. این بازی قرار است در تاریخ ۲ مهر ۱۴۰۵ (۲۴ سپتامبر ۲۰۲۶) برای نینتندو سوییچ، پلی‌استیشن ۵، ایکس‌باکس سری X/S و کامپیوترهای شخصی منتشر شود. چیزی که از همین حالا این اثر را از خیلی از بازی‌های قبلی گارفیلد جدا می‌کند، این است که سازندگان فقط به شوخی‌های همیشگی این شخصیت بسنده نکرده‌اند و تلاش کرده‌اند او را داخل یک ماجراجویی بزرگ‌تر و متفاوت‌تر قرار بدهند.

داستان بازی گارفیلد جدید درباره چیست؟

داستان بازی از یک دوشنبه ظاهرا عادی شروع می‌شود. گارفیلد که مثل همیشه عاشق لازانیاست، می‌خواهد با خوردن غذای موردعلاقه‌اش حال بد اول هفته را بهتر کند. اما مشکل از جایی شروع می‌شود که می‌فهمد لازانیایی که جان برایش آماده کرده، یک لازانیای سالم و پر از سبزیجات است؛ آن هم با دستور پخت شخصیتی به نام شف ماندی. همین غذای عجیب باعث می‌شود گارفیلد وارد یک خواب سنگین و بعد هم یک دنیای کابوس‌وار شود. حالا او باید در جهانی که از عشقش به غذا و تلویزیون ساخته شده، با هیولاهای خوراکی و نسخه‌های ترسناک بعضی شخصیت‌ها روبه‌رو شود و راه فرار را پیدا کند.

این ایده شاید در نگاه اول کاملا دیوانه‌وار به نظر برسد، اما اتفاقا خیلی خوب با دنیای گارفیلد جور درمی‌آید. طنز خشک و بی‌حوصله گارفیلد همیشه یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های این شخصیت بوده و در این بازی هم همین حالت حفظ شده است. او در طول مسیر مدام نظر می‌دهد، غر می‌زند و حتی بعضی کلیشه‌های معروف بازی‌های ویدیویی را مسخره می‌کند. این موضوع باعث می‌شود بازی فقط یک پلتفرمر ساده نباشد و کمی شخصیت و شوخی هم به ماجرا اضافه شود. حتی در بعضی بخش‌ها بازی به آثار قدیمی‌تر و سبک‌های آشنا طعنه می‌زند و همین باعث می‌شود فضای آن سرگرم‌کننده‌تر شود.

گیم‌پلی بازی Garfield: Escape from Monday

از نظر گیم‌پلی، بازی گارفیلد خیلی به پلتفرمرهای سه‌بعدی کلاسیک نزدیک است. گارفیلد باید در مراحل مختلف بدود، بپرد، از سکوها عبور کند، آیتم جمع کند و بخش‌های مخفی را پیدا کند. با اینکه این شخصیت در دنیای عادی خیلی تنبل و کند است، در دنیای خوابش چابک‌تر می‌شود و می‌تواند با سرعت بیشتری حرکت کند. البته بازی همچنان سعی می‌کند رفتار و شخصیت اصلی او را فراموش نکند. مثلا در بعضی لحظه‌ها حتی می‌توانید او را با همان حالت شل و بی‌حال هم حرکت بدهید که برای طرفدارانش بامزه خواهد بود.

یکی از مهم‌ترین بخش‌های بازی، لباس‌ها و قدرت‌های ویژه‌ای است که گارفیلد در هر دنیا به دست می‌آورد. این بخش، حس بازی‌های قدیمی‌تر سبک پلتفرمر را زنده می‌کند. مثلا در دنیای مزرعه، او لباس بوقلمون می‌پوشد و می‌تواند مدت بیشتری در هوا بماند تا به سکوهای دورتر برسد. در دنیایی که ترکیبی از ساحل و سرزمین شکلاتی است، یک لباس موج‌سواری به دست می‌آورد که اجازه می‌دهد روی آب حرکت کند، از آبشار بالا برود و روی ریل‌ها سر بخورد. در بخش‌های وسترن هم گارفیلد لباس کابوی می‌پوشد و با طناب دشمن‌ها را کنترل می‌کند یا به نقاط بالاتر می‌رسد. این تنوع باعث می‌شود مراحل بازی فقط شبیه تکرار یک ایده نباشند.

طراحی دنیاهای بازی هم یکی از نکات جالب آن است. هر جهان حال‌وهوای خاص خودش را دارد و ترکیب غذا، تلویزیون و کابوس در آن دیده می‌شود. از محیط‌های ساحلی با تم شیرینی گرفته تا مرحله‌های وسترن و حتی بخش‌هایی که یادآور واگن‌سواری در معدن هستند، بازی سعی می‌کند دائما چیز تازه‌ای جلوی بازیکن بگذارد. بعضی از این بخش‌ها از نظر ظاهری و حسی، یادآور پلتفرمرهای محبوب قدیمی مثل سوپر ماریو ۶۴ (Super Mario 64) و بانجو کازویی (Banjo-Kazooie) هستند. همین موضوع احتمالا برای بازیکن‌های قدیمی‌تر حس نوستالژی می‌سازد و برای بازیکن‌های کم‌سن‌‌وسال هم تجربه‌ای شاد و ساده فراهم می‌کند.

البته بازی گارفیلد کاملا بی‌نقص به نظر نمی‌رسد. مشخصا با یک اثر انقلابی روبه‌رو نیستیم. ساختار بازی آشناست و خیلی از ایده‌هایش را قبلا در آثار دیگر دیده‌ایم. حتی شوخی‌های گارفیلد هم اگر بیش از حد تکرار شوند، ممکن است بعد از مدتی کمی خسته‌کننده شوند. با این حال، به نظر می‌رسد سازندگان این موضوع را می‌دانسته‌اند و سعی کرده‌اند با تنوع محیط‌ها، لباس‌ها و بخش‌های فرعی، بازی را جذاب نگه دارند.

یکی از بخش‌های فرعی جالب بازی، بازگشت به نسخه رویایی خانه گارفیلد است. بازیکن با جمع‌آوری لازانیا و آیتم‌های مختلف، می‌تواند وسایل گمشده خانه را دوباره پیدا کند و آن‌ها را سر جایشان بگذارد. این بخش شاید خیلی بزرگ و مهم نباشد، اما به بازی حس آرامش و تنوع می‌دهد. یعنی بین مرحله‌های اصلی، می‌توانید کمی وقت در خانه بگذرانید و محیط را مرتب‌تر و شخصی‌تر کنید. چنین ایده‌ای برای یک بازی با حال‌وهوای گارفیلد انتخاب خوبی به نظر می‌رسد.

در مجموع، جدیدترین بازی گارفیلد شبیه یک پلتفرمر سه‌بعدی بامزه، رنگارنگ و آشنا به نظر می‌رسد. این بازی احتمالا قرار نیست سبک خودش را از نو تعریف کند، اما اگر بتواند کنترل خوب، مراحل متنوع و شوخی‌های سرگرم‌کننده‌اش را تا پایان حفظ کند، به یکی از آثار خوشایند و جمع‌وجور سال تبدیل خواهد شد.

منبع: Youtube

بررسی بازی اساسینز کرید بلک فلگ ریمیک؛ میزگیم با امید لنون