سریال خاندان اژدها نباید اشتباه بزرگ Game of Thrones را تکرار کند

فصل هشتم سریال بازی تاج و تخت (Game of Thrones) به شدت جنجال برانگیز و مملو از اشتباهات عجیب بود و باعث شد تا یکی از بهترین سریال‌های تاریخ تلویزیون به فرجامی تلخ برسد. در همین حین، نگرانی‌هایی مبنی بر تکرار آن اشتباهات هول‌برانگیز در سریال اسپین‌آف گیم آف ترونز یعنی «خاندان اژدها» (House of the Dragon) وجود دارد.

سال‌ها ماجراجویی سیاسی، اتحادهای شکننده، توسعه شخصیت‌های عمیق و یک روایت شگفت‌انگیز همگی در ایستگاه پایانی Game of Thrones دچار افول شدند. در همین راستا خیلی از لحظات تعیین‌کننده و اساسی سریال که سال‌ها برای ساخت و پرداخت آن‌ها زحمت کشیده شده بود، در پایان کار آنچنان که باید و شاید تاثیرگذار ظاهر نشدند.

سریال خاندان اژدها تا به اینجای کار از این اشتباهات بزرگ دوری کرده است. طی دو فصل نخست، این سریال توانسته به خوبی روابط چندلایه میان شخصیت‌هایی نظیر رینیرا تارگرین و آلیسنت های‌تاور را پی‌ریزی کند و در عین حال به آرامی تنش‌های سیاسی و شخصی را گسترش دهد تا نهایتا به «رقص اژدهایان» از کتاب Fire & Blood (اثر جرج آر. آر. مارتین) برسیم. با تمام این اوصاف، باتوجه به اینکه سریال House of the Dragon با فصل چهارم به پایان خواهد رسید، خطوط داستانی اکنون فضای تنفس بسیار کمتری دارند. در واقع حالا چالش اصلی سازندگان آوردن داستان جرج مارتین به صفحه تلویزیون نیست، بلکه مسئله اصلی دادن زمان کافی به مخاطبان برای درک عمیق و هضم کامل جنگ داخلی میان تارگرین‌ها خواهد بود.

فصل ۸ بازی تاج و تخت سرعت دیوانه‌واری داشت

یکی از رایج‌ترین انتقاداتی که به فصل نهایی Game of Thrones وارد است، سرعت زیاد و روایت شتاب‌زده آن به حساب می‌آید. قتل عامی که دنریس تارگرین در گینگز لندینگ انجام داد، تاج‌گذاری برن استارک، بازگشت جیمی لنیستر به سرسی، بازگشت نه چندان شکوهمندانه جان اسنو به نایت واچ… همه این اتفاقات مهم و اساسی تنها طی یک اپیزود رخ داد، آن هم در حالی که بازی تاج و تخت در فصول قبلی همه چیز را با صبر و حوصله پایه‌ریزی کرده بود. وقایع و اتفاقاتی که می‌بایست طی یک فصل کامل یا در حالتی ایده‌آل، طی چند فصل رخ می‌داد، ناگهان طی چند اپیزود به سرانجام رسید و یکی از بهترین سریال‌های تاریخ تلویزیون را به خاطر پایان‌بندی ضعیف بدنام کرد.

فصل‌های میانی گیم آف ترونز در یک کلام شاهکار محسوب می‌شدند، چراکه هر خیانت، مرگ یا پیروزی حاصل چند سال توسعه شخصیت و پی‌ریزی لایه لایه و دقیق روایت بود. در مقابل، فصل پایانی تلاش داشت هرچه زودتر به مقصد خود برسد و به مخاطبان اجازه ارتباط‌گیری با صحنه‌های عاطفی و تعیین‌کننده را نداد. Game of Thrones قطعا در فصل هشتم صحنه‌های حماسی و جذابی رقم زد، اما در هر صورت اکثریت طرفداران از نحوه پایان چنین داستان شگفت‌انگیزی ناامید شدند. صدالبته نباید فراموش کرد که نویسندگان سریال از فصل پنجم به بعد دیگر منبع الهام مستقیمی برای داستان خود نداشتند و در حالی که خاندان اژدها با چنین خطری مواجه نیست، در هر حال باید با دقت و طمانینه بیشتری رو به جلو قدم بردارد.

خاندان اژدها می‌تواند از اشتباهات گیم آف ترونز درس بگیرد

فصل دوم سریال House of the Dragon به خاطر روایت نسبتا آرام و محتاطش مورد انتقاد برخی افراد قرار گرفت. طرفداران انتظار داشتند «رقص اژدهایان» حداقل در قسمت نهایی فصل ۲ آغاز شود، اما خب چنین اتفاقی رخ نداد. فصل سوم سریال در عوض این رویداد را تسریع کرد، به گونه‌ای که طی اپیزود اول «نبرد گالت» به وقوع پیوست و اپیزود دوم به ماجرای پس از جنگ و حمله ایموند به هارن هال پرداخت. منتقدان خیلی زود از بهبود سرعت روایت در فصل جدید تعریف و تمجید کردند؛ تصمیمی که بالاخره باعث شد تا «رقص اژدهایان» شتاب مورد نیاز را به دست آورد، مخاطبان نبردهای حماسی بیشتری ببینند و نهایتا برخی از نمادین‌ترین صحنه‌های Fire & Blood به شکل بصری بازخلق شود.

با تمام این اوصاف، افزایش سرعت روایت می‌تواند خطرات مخصوص خودش را داشته باشد. نیمه دوم رقص اژدهایان شامل برخی‌ از خشن‌ترین و دیوانه‌وارترین بخش‌های داستان جرج مارتین می‌شود – از نبرد «بر فراز چشم خدایان» گرفته تا یورش به Dragonpit. این لحظات چیزی ورای عناصر روایی هستند که صرفا بخواهند مخاطب را میخکوب کنند؛ این لحظات در حقیقت حاصل سال‌ها رابطه ویران، انتخاب‌های غیرممکن و روی هم انباشته شدن تباهی و مرگ در زندگی افراد است. در صورتی که خاندان اژدها بخواهد از یک اتفاق مهم به اتفاق مهم بعدی جهش کند، شخصیت‌ها دیگر نمی‌توانند با بار عظیم عاطفی و روحی آن‌ها مواجه شوند و نهایتا ما با همان مشکل اساسی در فصل هشتم Game of Thrones روبه‌رو خواهیم بود.

شاید نبردها از نظر بصری به شدت حماسی و شگفت‌انگیز باشند، اما بدون پیش‌زمینه‌های روایی و عاطفی که باعث شد تا کتاب‌های جرج مارتین اینچنین قدرتمند و تاثیرگذار شوند، حتی اتفاقی مثل «رقص اژدهایان» هم می‌تواند اثر واقعی خود را از دست بدهد. صدالبته که House of the Dragon اکنون یک آیینه عبرت را پیش روی خود می‌بیند و مدیران HBO هم کاملا بر جنجال‌های فصل پایانی گیم آف ترونز مسلط هستند. تا زمانی که خاندان اژدها بتواند میان افزایش شتاب داستان و روایت عاطفی و عمیق خود – که شاخصه بهترین اپیزودهای سریال تا به اینجای کار بوده – توازن برقرار کند، به راحتی می‌تواند از تکرار اشتباهات مهلک بازی تاج و تخت بپرهیزد.

منبع: Game Rant

میزگیم با سولی؛ از دراماهای یوتیوب فارسی جا نمونی!