
با انتشار مانگا جوجوتسو کایسن مدولو، گگه آکوتامی جهان اثر خود را فراتر از مرزهای زمین برد و سیاره بیگانه سیموریا را معرفی کرد. در پی تصمیم تاریخی یوجی ایتادوری برای حذف کامل انرژی نفرینشده از نسلهای آینده بشر، زمین خلع سلاح شد تا سیموریا همراه با جادوگران ترسناک قبیله دسکونته، رسماً جایگاه قدرتمندترین کانون جادوگری در سرتاسر کهکشان را تصاحب کند.

داستان اصلی مانگا جوجوتسو کایسن (Jujutsu Kaisen) ساخته گگه آکوتامی (Gege Akutami)، همواره در جغرافیای ژاپن محصور مانده بود. غلظت بالای انرژی نفرینشده (Cursed Energy) در این سرزمین باعث شده بود تا ارواح نفرینشده (Cursed Spirits) و جادوگران عمدتاً درون همین کشور شکل بگیرند و مابقی دنیا نقشی حاشیهای داشته باشند. اما با عرضه اثر کوتاه و اسپینآف جوجوتسو کایسن مدولو (Jujutsu Kaisen Modulo) که وقایع آن ۶۸ سال پس از رویدادهای خط اصلی قصه جریان دارد، این قاعده دستخوش دگرگونی شد. این اثر تاثیری بهسزایی در گسترش وسعت کهکشانی فرنچایز گذاشت؛ جایی که کانون ماجرا برای نخستین بار به سوی سیارهای دوردست به نام سیموریا (Simuria) تغییر مسیر داد. با زوال کامل جادوگری در کره زمین در سرانجام این اثر، سیموریا حالا تنها و قدرتمندترین سرزمین جادوگران در جهان جوجوتسو به شمار میرود.
ورود بیگانگان به جهان جوجوتسو کایسن
آکوتامی در جوجوتسو کایسن مدولو روایتی تازه را بنا کرد و پای موجودات فضایی را به بطن داستان باز کرد. بر اساس توضیحات فصل هشتم این مانگا که در تاریخ ۵ آبان ۱۴۰۴ (۲۷ اکتبر ۲۰۲۵) در شماره ۴۸ مجله هفتگی شونن جامپ (Weekly Shonen Jump) انتشارات شوئیشا (Shueisha) منتشر شد، سیاره سیموریا میزبان دو قبیله ریشهدار است: قبیله دسکونته (Deskunte) و قبیله روملیان (Rumelian). تضادهای داخلی و نبردهای ویرانگر سیموریا سرنوشت این دو گروه را از هم جدا کرد؛ موضوعی که در دیالوگ دراماتیک مارو (Maru) در همان فصل به چشم میخورد:
دولت، زادگاه ما در سیموریا را با خاک یکسان کرد. والدین ما تا آخرین نفس جنگیدند، اما همراه با تمام آنچه برایش مبارزه کردند به خاک سپرده شدند. سنگی که پدرم بیش از جانش دوستش داشت، برای من فقط یک تکه سنگ معمولی بود. حتی در حال حاضر هم با خود فکر میکنم که آیا آن سنگ ویژگی خاصی داشت یا نه.
در حالی که اکثر اعضای قبیله دسکونته در خاک سیموریا باقی ماندند، روملیانها سوار بر فضاپیمایی به نام ناوناکس (Naunax) راهی زمین شدند. در این میان، دابورا کارابا (Dabura Karaba) از قبیله دسکونته نیز همراه آنها بود. حضور این مسافران بیگانه پرده از پتانسیل هولناک جادوگران سیموریا برداشت. مبارزانی چون مارو با تخصص در جادوی نظم و آشوب، و دورا (Dura) تواناییهای چشمگیری به نمایش گذاشتند؛ هرچند هیچکدام توان برابری با دابورا را نداشتند؛ شخصیتی که قدرت او از همان ابتدای روایت، همتراز ریومن سوکونا (Ryomen Sukuna) برآورد شده بود.
خداحافظی زمین با جادو در فصل بیست و پنجم
آکوتامی در کنار گسترش این دنیا، ساختار پیشین قدرت را هم زیر و رو کرد. در فصل بیست و دوم مانگا، انتشار یافته در ۲۷ بهمن ۱۴۰۴ (۱۶ فوریه ۲۰۲۶) در شماره ۱۲ مجله هفتگی شونن جامپ، قهرمان سالهای دور داستان یعنی یوجی ایتادوری (Yuji Itadori) با همکاری مارو تصمیمی بزرگ و پرهزینه گرفت: پاکسازی همیشگی انرژی نفرینشده از آیندگان زمین. اقدامی که خود یوجی از آن به عنوان یک گناه بزرگ یاد میکند، ولی آن را برای پایان دادن به چرخه چندصدساله رنج ضروری میداند:
من حدود ۳۰۰ سال دیگر زنده میمانم. مسئولیت هر آنچه در آینده پیش بیاید را به دوش میکشم؛ و اگر نیاز باشد، پیامدهای سنگین این گناه بزرگ را تحمل خواهم کرد.
با شروع دوران تازه در فصل بیست و پنجم که در ۱۹ اسفند ۱۴۰۴ (۹ مارس ۲۰۲۶) در شماره ۱۵ شونن جامپ عرضه شد، این نظم نوین شکل رسمی به خود گرفت. از این پس هیچ نوزادی، چه در میان انسانها و چه در میان پناهندگان روملیان که در ژاپن ادغام شدهاند، با انرژی نفرینشده متولد نخواهد شد؛ هرچند نسل فعلی تا زمان مرگ این موهبت را حفظ میکند. همزمان، دابورا به سیاره مادری خود بازگشت تا در قامت رهبر ارشد قبیله دسکونته، مهار قدرت سیموریا را به دست بگیرد. او علاوه بر تکنیکهای مرگبار خود، کولهباری از دانش نبرد با ماهوراگا (Mahoraga) روی زمین را به خانه برده است. دانشی که با انتقال به جنگجویان دسکونته، این سیاره را به قطب بیرقیب قدرتهای ماورایی در جهان تبدیل میکند.

چرا انسانها دیگر حریف سیموریاییها نیستند؟
پایان کار جوجوتسو کایسن مدولو عملاً دفاع جادوگری زمین را خلع سلاح کرده است. در غیاب دسترسی به جوجوتسو، ژاپن باید تمام امید خود را به افراد دارای محدودیت آسمانی (Heavenly Restriction) ببندد. برنامه بازماندگان عبارتاند از: پیدا کردن این افراد خاص توسط یوجی ایتادوری، نوبارا کوگیساکی (Nobara Kugisaki) و آئوی تودو (Aoi Todo)، تجهیز آنها به ابزار نفرینشده (Cursed Tools) بهجامانده در زرادخانه خاندان گوجو (Gojo Clan)، تولید انبوه این ادوات و در نهایت آموزش سخت زیر نظر شخص یوجی. تدبیری که صرفاً برای مهار سالانه ۵ تا ۱۰ روح نفرینشده در توکیو چیده شده است:
در مورد کسانی که از حالا به بعد با محدودیت آسمانی متولد میشوند، باید آنها را شناسایی کنیم و شجره خانوادگی آنها را با دقت زیر نظر بگیریم. همچنین باید از ابزارهای نفرینشده فعلی محافظت کنیم و به سمت تولید انبوه آنها گام برداریم.
رویارویی این نیروهای محدود زمینی با قبیله دسکونته چیزی جز یک شکست قطعی نخواهد بود. دابورا به تنهایی پتانسیل به زانو درآوردن بخش اعظم جادوگران باقیمانده زمین را دارد. نسل بعدی دسکونته نیز با برخورداری از غرایز هجومی بالا و دسترسی به قابلیتهای دهشتناکی همچون نور، دستنیافتنی به نظر میرسند.
پایان مدولو مسیر جذابی را برای آینده فرنچایز هموار کرد. وقوع ماجراهای بعدی در سیاره سیموریا یا حتی معرفی کرات ناشناخته دیگر، از سناریوهای محتمل پیش رو به شمار میرود. گرچه گگه آکوتامی اکنون در دوره استراحت کاری به سر میبرد، اما بازگشت خود را به مجله هفتگی شونن جامپ با خلق اثری جدید یا ادامه جهان جوجوتسو تایید کرده است؛ بازگشتی که پاسخ تمام ابهامات درباره سرنوشت سیموریا و توازن کهکشان را روشن خواهد کرد.
منبع: Gamerant
بازیهای شوتر خفنی که یادتون رفته!
















نظرات