رکوردشکنی شوالیه هفت پادشاهی، شاهکار جدید دنیای وستروس

دیگر بر کسی پوشیده نیست که جدیدترین اثر شبکه اچ‌بی‌او (HBO) که بر اساس جهان داستانی مجموعه «نغمه یخ و آتش» (A Song of Ice and Fire) ساخته شده، بی‌چون‌وهشتم بهترین اثر فعلی این شبکه در آن دنیاست. سریال شوالیه هفت پادشاهی (A Knight of the Seven Kingdoms)، با اینکه از نظر وسعت و مقیاس نسبت به پیشینیان خود یعنی بازی تاج‌وتخت (Game of Thrones) و خاندان اژدها (House of the Dragon) بسیار جمع‌وجورتر است، تا امروز ذره‌ای ناامیدکننده ظاهر نشده.

حالا جدیدترین قسمت این مینی‌سریال که برای فرار از هم‌زمانی با مسابقه «سوپربول» (Super Bowl) زودتر از موعد پخش شد، دارد رکوردها را جابه‌جا می‌کند. این قسمت در «آی‌ام‌دی‌بی» (IMDB) امتیاز حیرت‌انگیز ۹.۷ را کسب کرده؛ امتیازی که بالاتر از تمام قسمت‌های پخش‌شده خاندان اژدها تا به امروز است. داستان شوالیه هفت پادشاهی که اقتباسی از مجموعه رمان‌های کوتاه جرج آر. آر. مارتین (George RR Martin) است، حول محور «سر دانکن بلندقامت» یا همان «دانک» (Dunk) می‌چرخد؛ شوالیه‌ای بی‌ارباب و آواره که با ورود به تورنمنت «اشفورد مدوز» (Ashford Meadows) می‌فهمد پایش را از گلیمش درازتر کرده و در مخمصه‌ای بزرگ افتاده است.

در کنار او «اگ» (Egg) یا همان ایگان حضور دارد؛ شاهزاده‌ای که تبدیل به مهتر (Squire) شده و درباره اصل‌ونسب خود به دانک دروغ گفته است. او برای اینکه بتواند افتخار ملازمی این شوالیه غول‌پیکر را داشته باشد، خیلی راحت این حقیقت را که یک شاهزاده تارگرین است پنهان کرده. تازه‌ترین اپیزود این سریال با عنوان «هفت» (Seven)، جایی که سر دانکن برای دفاع از آرمان‌های حقیقی شوالیه‌گری جلوی یک شاهزاده از خاندان تارگرین قد علم می‌کند، اوج هنرنمایی سریال است. دانکن مجبور می‌شود گروهی را دور خود جمع کند که حکم «انتقام‌جویان» (Avengers) ناجور و عجیب‌وغریب او را دارند. این قسمت ثابت می‌کند که این اثر نهایتاً درک بسیار عمیق‌تری از جهان خلق‌شده توسط مارتین نسبت به دو اثر دیگرِ ساخته‌شده توسط HBO دارد؛ موضوعی که هواداران هم با آن موافق هستند.

چه چیزی «شوالیه هفت پادشاهی» را تا این حد موفق کرده است؟

شاید دلیل آن به همین سادگی باشد که این سریال در چهار قسمت اول خود، روح و احساس بیشتری نسبت به دو فصل کامل خاندان اژدها دارد. اما به احتمال زیاد، دلیل اصلی این است که سازندگان (Showrunners) اقتباسی را زنده کرده‌اند که بسیار به کتاب وفادارتر است و نخواسته‌اند برداشت شخصی خود را به زور به محتوا تحمیل کنند؛ همان دامی که بازی تاج‌وتخت بارها و بارها گرفتار آن شد و همان چیزی که در نهایت باعث شد آن مجموعه بدنام شود و بدترین پایان‌بندی تمام دوران را رقم بزند. نقدها برای کل این سریال، و به‌ویژه برای همین قسمت اخیر، به خاطر هر دو دلیل ذکرشده، چیزی کم از درخشان و عالی ندارند.

یکی از بینندگان در IMDB می‌نویسد:

«معلوم شد وستروس وقتی هر پنج دقیقه یک‌بار منفجر نمی‌شود، بسیار جذاب‌تر است. خبری از اژدها و درامای تخت پادشاهی نیست… فقط یک احمق خوش‌نیّت با یک شمشیر و بچه‌ای که تابلو است از همه باهوش‌تر است. ریتم آن کندتر و آرام‌تر است و به‌طرز عجیبی نسبت به اکثر فانتزی‌های حماسی، روح و قلب بیشتری دارد. اگر شرافت، تصمیم‌های غلط و عواقبی که واقعاً اهمیت دارند را دوست دارید، این سریال راضی‌تان می‌کند. به‌شکل غافلگیرکننده‌ای سالم و حال‌خوب‌کن است.»

و آن‌ها اشتباه نمی‌کنند. کاربر دیگری اضافه می‌کند:

«تنها بعد از یک قسمت کاملاً مشخص است که این پیشرفت بزرگی نسبت به خاندان اژدهاست. من هیچ‌وقت زحمت تمام کردن فصل دوم خاندان اژدها را به خودم ندادم چون اصلاً مرا جذب نکرد، اما عاشق بازی تاج‌وتخت اصلی بودم و تمام کتاب‌ها را خوانده‌ام. همین الان احساس می‌کنم این سریال جدید، حال‌وهوای اوایل بازی تاج‌وتخت را تسخیر کرده است.»

به نظر می‌رسد می‌توان با اطمینان گفت که شوالیه هفت پادشاهی با هدایت آیرا پارکر (Ira Parker) و سارا آدینا اسمیت (Sarah Adina Smith) در دستان کاملاً امن و توانمندی قرار دارد. با وجود حداقل دو فصل دیگر از این سریال (بسته به اینکه مارتین چقدر سریع بتواند رمان‌های کوتاه بعدی را در چند سال آینده بنویسد)، ماجراهای زیادی از دانک و اگ و همان وستروسی که لیاقتش را داریم، در انتظار ماست.

لحظه مورد علاقه شما از جدیدترین قسمت چه بود؟ در بخش نظرات به ما بگویید.

منبع: Comicbook

رازهای یوتوب فارسی؛ میزگیم با سک‌شات – قسمت اول