ماجرای نام قدیمی کریتوس: اسمی که به خاطر پیتزا تغییر کرد!

کریتوس، شخصیت محبوب و نمادین بازی خدای جنگ (God of War)، در ابتدا قرار بود با نام کاملا متفاوتی به دنیای بازی‌های ویدیویی معرفی شود. دیوید جفی (David Jaffe)، کارگردان نسخه اول، به تازگی فاش کرد که نام اولیه این قهرمان در سال ۲۰۰۲، دومینوس (Dominus) بوده است. با این حال، شباهت این اسم به برند معروف پیتزای دومینو باعث شد اعضای تیم سازنده مدام با آن شوخی کنند و در نهایت استودیو سانتا مونیکا مجبور به تغییر آن شد.

امروز دیگر غیرممکن است که نام پلی‌استیشن را بشنویم و تصویر کریتوس (Kratos) با آن پوست خاکستری و خالکوبی‌های قرمزرنگ در ذهنمان نقش نبندد. کریتوس در مجموعه خدای جنگ، حتی با وجود اینکه قرار است در نسخه بعدی این فرنچایز تنها یک نقش فرعی داشته باشد، همچنان یکی از ستون‌های اصلی و نمادهای بی‌چون‌وچرای برند پلی‌استیشن به شمار می‌رود. رسیدن به چنین جایگاه افسانه‌ای در دنیای سرگرمی، اتفاقی نیست؛ این محبوبیت حاصل ترکیب بی‌نقصی از کیفیت ساخت بالای بازی‌ها در طول سالیان دراز، طراحی ظاهری خیره‌کننده و البته نام کوتاه، کوبنده و منحصربه‌فرد این قهرمان است.

اما جالب است بدانید که نام کریتوس اصلا اولین انتخاب استودیو سانتا مونیکا (Santa Monica Studio) برای این جنگجوی اسپارتان نبود. سازندگان در ابتدا نام دیگری را برای او در نظر گرفته بودند، اما موجی از شوخی‌های بی‌پایان درباره پیتزا در محیط استودیو به راه افتاد؛ شوخی‌هایی که در نهایت صبر کارگردان بازی را لبریز کرد و تیم را مجبور به تغییر این نام انداخت.
دیوید جفی، که به عنوان کارگردان، طراح ارشد و نویسنده نسخه اول بازی خدای جنگ در سال ۲۰۰۵ شناخته می‌شود، به تازگی با انتشار پستی در شبکه‌های اجتماعی، پرده از این خاطره جالب برداشت؛ موضوعی که خیلی زود توجه رسانه آی‌جی‌ان (IGN) را هم به خود جلب کرد. جفی در این ویدیو که حدود دو دقیقه زمان دارد، به سال ۲۰۰۲ و روزهای نخستین شکل‌گیری ایده بازی برگشت و توضیح داد که نام اصلی این شخصیت در آن زمان، دومینوس بود.

البته او پیش از این هم در مصاحبه‌های مختلف به صورت گذرا به این موضوع اشاره کرده بود، اما این بار تصمیم گرفت جزئیات کامل و پشت پرده این تغییر بزرگ را با طرفداران در میان بگذارد. به گفته جفی، مشکل اصلی اینجا بود که هر بار نام دومینوس در جلسات کاری استودیو مطرح می‌شد، بی‌بروبرگرد یکی از اعضای تیم یاد پیتزای دومینو (Domino’s Pizza) می‌افتاد؛ همان رستوران‌های زنجیره‌ای معروف پیتزا که کار خود را از آمریکا شروع کردند و در سراسر جهان شعبه دارند.
جفی در توضیحاتش تاکید کرد که خودش شخصا شیفته نام دومینوس بوده است؛ چرا که این واژه ریشه‌ای لاتین دارد و حس سلطه‌جویی، قدرت مطلق و خشونت بی‌رحمانه‌ای را منتقل می‌کند که دقیقا با روحیات ضدقهرمان داستان همخوانی داشت. با این حال، فضای جدی جلسات طراحی بازی مدام با شوخی‌های همکارانش شکسته می‌شد و ارجاع دادن‌های مداوم آن‌ها به شعارهای تبلیغاتی این فست‌فود زنجیره‌ای، کار را به جایی رساند که او دیگر نتوانست روی تصمیم خود پافشاری کند و به فکر تجدیدنظر افتاد.

جفی در این ویدیو با خنده تعریف می‌کند:

من واقعا عاشق آن اسم بودم و فکر می‌کردم انتخاب فوق‌العاده‌ای است. اما خیلی زود یک روند عجیب در استودیو شکل گرفت. بچه‌های تیم شروع کردند به ساختن جوک‌های پیتزای دومینو و دست انداختن اسم شخصیت. کار به جایی رسیده بود که هر بار یکی از ما در جلسات می‌گفت دومینوس، بلافاصله یک نفر از ته اتاق داد می‌زد “تحویل ۳۰ دقیقه‌ای یا رایگان!” یا یکی دیگر می‌گفت “بچه‌ها در را باز کنید، دومینوس پیتزا آورده!” و حتی گاهی پای شخصیت تبلیغاتی و اعصاب‌خردکن قدیمی این برند یعنی نوید (Noid) را به میان می‌کشیدند. وقتی این شوخی‌ها برای حدود ۵۰ بار تکرار شد، دیگر واقعیت مثل روز برایم روشن بود؛ ابهت نام دومینوس در ذهن تیم ما کاملا از بین رفته بود، این اسم دیگر مرده به حساب می‌آمد و ما برای قهرمان داستان خود به یک نام تازه نیاز داشتیم.

بررسی صدها نام یونانی در استودیو سانتا مونیکا برای پیدا کردن جایگزین

پس از اینکه شوخی‌های پیتزایی عملا نام اولیه این غول آینده دنیای ویدیوگیم را از دور خارج کرد، فرآیند کلافه‌کننده پیدا کردن یک جایگزین مناسب کلید خورد. در این مرحله، یکی از اعضای تیم تولید دست به کار شد و فهرست بسیار بلندی از نام‌های اصیل پسرانه یونانی را روی کاغذ چاپ کرد تا جفی تک‌تک آن‌ها را بررسی کند.
جفی در بخش دیگری از ویدیوی خود، در حالی که همان برگه‌های قدیمی و تاریخی را جلوی دوربین گرفته بود، نشان داد که چطور در آن زمان با ماژیک روی نام‌هایی که به نظرش خاص و متفاوت می‌آمدند خط کشیده است. در میان گزینه‌هایی که جفی علامت زده بود، نام‌هایی مثل جولیوس (Julius)، پارتنیوس (Parthenios) و ماکسیم (Maksym) به چشم می‌خوردند. او با شوخ‌طبعی همیشگی خود اشاره کرد که انتخاب نامی مثل ماکسیم برای یک اسطوره یونانی، احتمالا مدرک محکمی است که نشان می‌دهد او آن روز را در حالت سرمستی و کاملا بیخیال در محل کار حاضر شده است!

اما واقعیت این بود که هیچ‌کدام از این نام‌های خط‌کشی شده، آن جذابیت، سنگینی و گیرایی خاصی را که تیم سازنده به دنبالش می‌گشت، در خود نداشتند. بن‌بست انتخاب نام همچنان ادامه داشت تا اینکه سوزان پانیکو (Susan Panico)، مدیر ارشد سابق بازاریابی محصول در پلی‌استیشن، وارد ماجرا شد و نام کریتوس را روی میز گذاشت. به محض مطرح شدن این اسم، برق از سر اعضای تیم پرید؛ همه عاشق لحن و معنای آن شدند و به این ترتیب، نام کریتوس برای همیشه ماندگار شد.

نکته بسیار جالب و طعنه‌آمیز ماجرا اینجاست که نام کریتوس از همان ابتدا در میان همان فهرست بلندی که جفی شخصا بررسی کرده بود حضور داشت، اما چشمان کارگردان بازی خیلی ساده از روی آن عبور کرده و اصلا متوجه پتانسیل بالای آن نشده بود. جفی می‌گوید این بی‌توجهی ساده اما سرنوشت‌ساز، تنها یک نمونه دیگر از واقعیت‌های دنیای تولید بازی است؛ جایی که موفقیت‌های بزرگ همیشه حاصل نبوغ فردی نیستند، بلکه از ترکیب شانس، زمان‌بندی درست و البته هوشمندی تیم بازاریابی شکل می‌گیرند.

همان‌طور که در ویدیوهای پشت صحنه نسخه اول بازی مشخص است، شخصیت کریتوس پیش از رسیدن به طراحی نهایی، بارها دستخوش تغییر شد و طراحان به مرور با حذف زره‌های اضافه او به این ظاهر نمادین رسیدند. حالا این داستان جدید، دیدگاه بهتری درباره آن فرآیند پرچالش به ما می‌دهد.

البته مرگ در دنیای خدای جنگ هرگز دائمی نیست و این قاعده درباره نام اولیه او هم صدق می‌کند. سازندگان سال‌ها بعد در بازی خدای جنگ سه (God of War 3)، یک پوسته ویژه به نام دومینوس قرار دادند که بر اساس زره کریتوس در صحنه‌های فلش‌بک و زمان سوگند وفاداری خوردن به آرس (Ares) طراحی شده بود. با توجه به ارتباط این زره با گذشته شخصیت و نام اولیه پروژه، به نظر می‌رسد این کار یک ادای دین کاملا عمدی بوده است. نظر شما درباره نام قدیمی کریتوس چیست؟ دیدگاه‌های خود را در بخش نظرات برای ما بنویسید.

منبع: comicbook

۱۰ بازی اکشن-ادونچر خفن که نباید فراموش کنید؛ از پانیشر تا آلفا پروتکل