
چرا تماشای ارباب حلقهها برای مخاطبان امروزی سخت است؟ – قسمت دوم
این مقاله به قسمت دوم دلایلی میپردازد که ثابت میکنند تماشای ارباب حلقهها برای مخاطبان امروزی چندان لذتبخش نیست. با مجله بازار همراه باشید.
سهگانه ارباب حلقهها (The Lord of the Rings) نه تنها یکی از موفقترینهای تاریخ سینما است، بلکه یکی از مهمترین مجموعههای آن هم به شمار میآید. با گذشت حدوداً دو دهه از اکرانشان، هیچ کارشناسی نتوانسته این موضوع را رد کرده و بعید هم بنظر میرسد در آینده فردی بتواند. با این حال، باید یک واقعیت تلخ را پذیرفت: مخاطبان امروزی وقتی میخواهند برای اولین بار پای تماشای آن بنشینند، احتمالاً چندان لذت نخواهند برد. در مقاله پیشین به قسمت اول دلایل این ادعا پرداخته شده و حالا باقی دلایل را توضیح خواهیم داد.
فهم همه اتفاقات میتواند سخت باشد

فیلمهای ارباب حلقهها مثل بقیه داستانهای ماجراجویی داستان را بطور همزمان از زاویه دید چند گروه مختلف روایت میکند. روایت فیلم بین شخصیتها و ماجراهای مختلف جابجا شده و هر خط داستانی مقداری از داستان اصلی را پیش میبرد. همین ساختار باعث میشود مخاطب برای فهم کاملش دقت زیادی به خرج دهد.
جدا از نیاز به دقت فراوان حین تماشا، اگر برای چند دقیقه از تماشای فیلمها فاصله بگیرید، احتمالاً در ادامه با مشکل مواجه شده و یک اتفاق مهم را نفهمید. البته چنین اتفاقی ممکن است در هر فیلمی رخ دهد اما بخاطر خطوط داستانی زیاد و ارتباط نزدیک آنها با یکدیگر، احتمال رخ دادنش حین تماشای فیلمهای ارباب حلقهها بسیار بیشتر است.
اسامی مشابه

جدا از دنبال کردن داستان، مخاطبان باید تعداد زیادی شخصیت و نام را حفظ کنند؛ چون فیلمهای ارباب حلقهها از همان شروع داستان، شخصیتها، مکانها و مفاهیم متعددی را معرفی میکند. این موضوع بخصوص در The Fellowship of the Ring بیشتر به چشم میآید؛ در این فیلم بخش زیادی از سرزمین میانه و شخصیتهای اصلی در مدت زمان نسبتاً کوتاهی به مخاطبان معرفی میشوند. البته پیتر جکسون و نویسندگان فیلمنامه سعی کردند توضیحات مفید و کوتاه باشند اما حجم اطلاعات ارائه شده همچنان میتواند برای مخاطبان جدید زیاد باشند.
البته پیچیدگی توضیحات فقط بخاطر حجمشان نیست؛ برخی شخصیتها بیشتر از یک نام دارند؛ برای مثال، آراگورن در ابتدای داستان بیشتر با نام استرایدر شناخته میشود. همچنین بعضی نامها از نظر تلفظ شدیداً شبیه هستند؛ مثل سائورون و سارومان یا آراگورن، آراتورن و آروِن که ممکن است در اولین تماشا باعث سردرگمی شوند. البته پشت این نامگذاریها هدفی وجود دارد؛ جی. آر. آر. تالکین که استاد زبان شناسی تاریخی بود، برای خلق زبانها و نامهای سرزمین میانه از ساختارهای زبانی مشخصی الهام گرفت و همین موضوع باعث شباهتشان شد.
ژانر فانتزی دیگر تازگی گذشته را ندارد

وقتی فیلمهای ارباب حلقهها برای اولین بار روی پرده نقرهای آمدند، مقیاس عظیمشان برای بسیاری از مخاطبان تازگی داشت. قبل از آن، تقریباً هیچ فیلم فانتزیای نتوانسته بود جهانی به این اندازه وسیع و پزجزئیات را به نمایش گذاشته و برخی صحنهها هم در زمان خودشان بسیار شوکهکننده بودند. برای مثال، نمایش ارکها که چطور از دل گل و لای زنده میشوند، برای بسیاری از مخاطبان آزاردهنده بودند.
اما نگاه مخاطبان به ژانر فانتزی طی دو دهه گذشته تغییر کرده است. سریالهای Game of Thrones و The Witcher مخاطبان را به دنیاهای فانتزی پیچیده، موجودات عجیب و صحنههای خشن عادت دادهاند. به همین دلیل، بسیاری از المانهایی که در The Lord of the Rings عجیب به نظر میرسیدند، امروز دیگر آن تاثیر اولیه را ندارند. البته جذابیت واقعی ارباب حلقهها هیچ وقت بخاطر المانهای عجیبش نبوده و با داستانپردازی، شخصیتپردازی و جهانسازی کمنظیرش مخاطب را مجذوب کرد اما به هر حال گذر زمان از غافلگیری برخی صحنههای آن کم کرده است.
تفاوت نسخه سینمایی و نسخه طولانی

اگر قصد دارید برای اولین بار سهگانه ارباب حلقهها را ببینید، قبل از هر چیز باید به یک سوال مهم پاسخ دهید: آیا نسخههای سینمایی را انتخاب میکنید یا نسخههای طولانی (Extended)؟ انتخاب بین نسخه سینمایی و طولانی اصلاً آسان نیست. بسیاری از طرفداران قدیمی، نسخههای طولانی را به دلیل صحنههای اضافه، شخصیتپردازی کاملتر و جزئیات بیشتر جهان داستان توصیه میکنند. با این حال، اگر زمان محدودی دارید یا هنوز مطمئن نیستید که با فضای فانتزی این مجموعه ارتباط برقرار خواهید کرد، نسخههای سینمایی انتخاب مناسبتری هستند.
نظر شما در رابطه با تماشای ارباب حلقهها بعنوان یک مخاطب امروزی چیست؟ نظراتتان را با ما و دیگر کاربران مجله بازار به اشتراک بگذارید.
منبع: ScreenRant
میزگیم با سولی؛ از دراماهای یوتیوب فارسی جا نمونی!











نظرات