مدز میکلسن در مدرن وارفر ۴؛ وقتی هالیوود تسلیم دنیای بازی می‌شود

با نزدیک شدن به زمان انتشار بازی کالاف دیوتی: مدرن وارفر ۴ (Call of Duty: Modern Warfare 4)، شرکت اکتیویژن (Activision) از هماورد و شخصیت منفی اصلی این نسخه پرده برداشت. این ضدقهرمان مرموز، آرچر (The Archer) نام دارد و نقش او را بازیگر برجسته و محبوب دانمارکی، مدز میکلسن (Mads Mikkelsen)، ایفا می‌کند. حضور میکلسن گواهی بر استمرار سنت دیرینه مجموعه Call of Duty در بهره‌گیری از ستارگان طراز اول هالیوود است. پیش از این چهره‌های پرآوازه‌ای نظیر گری اولدمن (Gary Oldman)، اد هریس (Ed Harris)، ادریس البا (Idris Elba) و کیت هرینگتون (Kit Harington) به روایت‌های حماسی این فرانچایز جان بخشیده‌اند و حالا پیوستن میکلسن به این جمع، موجی از شور و هیجان میان مخاطبان به راه انداخته است.

مدز میکلسن به هیچ وجه با هنر هشتم غریبه نیست. مخاطبان حرفه‌ای بازی‌های ویدیویی هنرنمایی درخشان او را در دث استرندینگ (Death Stranding) و همچنین بازآفرینی نقش ماندگار لو شیفره (شخصیت منفی فیلم کازینو رویال جیمز باند) در هیتمن: ورلد آو اساسینیشن (Hitman: World of Assassination) به خاطر دارند. حضور چهره‌هایی در این رده نشان می‌دهد بازیگران نامدار سینما نیز متوجه شده‌اند که ویدیوگیم رسانه‌ای هم‌تراز با سینما و تلویزیون برای خلق داستان‌های عمیق است. همکاری چهره‌های بااستعداد با سازندگان بازی، نویدبخش جهشی چشمگیر در تکامل داستان‌گویی دیجیتال است.

روایت داستانی در بازی‌ها؛ فراتر از مرزهای سینما

برای گیمرهای قدیمی، قدرت و ظرفیت بازی‌های ویدیویی در قصه‌گویی سال‌هاست واقعیتی بدیهی به شمار می‌رود. هرچند این صنعت چند دهه است که ارقام مالی سرسام‌آوری ثبت می‌کند، اما پذیرش آن به عنوان مدیومی قابل احترام در محافل سینمایی به زمان زیادی نیاز داشت. خوشبختانه این نگاه در ده سال گذشته دگرگون شده است. ساخت مجموعه‌های تحسین‌شده‌ای مثل سریال فال‌اوت (Fallout) و قرار گرفتن آثاری نظیر خدای جنگ (God of War) در صف اقتباس‌های لایو اکشن نشان می‌دهد هالیوود اکنون بازی‌های ویدیویی را سرچشمه ارزشمند ایده و الهام می‌بیند.

شاهکارهایی مانند رد دد ردمپشن ۲ (Red Dead Redemption 2) و لست آو آس (The Last of Us) جلوه کمال‌یافته‌ای از ترکیب گیم‌پلی روان با داستان‌های احساسی هستند که در پرداخت روایت با فیلم‌های تحسین‌شده سینما رقابت می‌کنند. البته تمام بازی‌ها نیازی به خلق یک شاهکار سینمایی سنگین ندارند؛ گاهی رها کردن ذهن در جریان گیم‌پلی هیجان‌انگیز نهایت لذت است. با این حال، غوطه‌ور شدن در اثری که هنر نویسندگی و اجرای بازیگران در آن هم‌گام پیش می‌رود، تاثیری به‌سزایی بر مخاطب می‌گذارد.

حضور ستارگان تصویر در دنیای گیم به سال‌ها قبل بازمی‌گردد؛ از جمله صداپیشگی ران پرلمن در نسخه اول بازی Fallout در سال ۱۹۹۷. فهرست مهم‌ترین آثاری که از هنرپیشه‌های محبوب سینما و تلویزیون استفاده کرده‌اند عبارت‌اند از:

• سایبرپانک ۲۰۷۷ (Cyberpunk 2077) با حضور کیانو ریوز (Keanu Reeves)
• دث استرندینگ و دث استرندینگ ۲ (Death Stranding 2)
• آنتیل دان (Until Dawn) و آنتیل دان ۲
• سری دارک پیکچرز (The Dark Pictures Anthology)
• بیاند: تو سولز (Beyond: Two Souls)
• سری اتومبیل‌دزدی بزرگ (Grand Theft Auto)
• د کواری (The Quarry)
• کوانتوم بریک (Quantum Break)
• دیس‌آنرد (Dishonored)
• جیمز باند: نخستین نور (007 First Light)

تفاوت عمده دوران فعلی با گذشته در این است که حضور بازیگران دیگر صرفاً یک صداپیشگی فرعی نیست، بلکه با اسکن سه‌بعدی چهره و ثبت حرکات، سیمای خود بازیگر به هسته اصلی تبلیغات تجاری اثر تبدیل می‌شود.

درخشش هالیوود در برابر صداپیشگان بومی صنعت بازی

اگرچه اضافه شدن نام‌هایی مانند مدز میکلسن یا کیانو ریوز در نقش جانی سیلورهند (Johnny Silverhand) هیجان زیادی ایجاد می‌کند، اما صنعت گیم نباید تمام تمرکز خود را به آوردن ستاره‌های سینما محدود کند. صداپیشگان متخصصی که سال‌ها برای ارتقای استانداردهای این حوزه تلاش کرده‌اند، شایسته حفظ جایگاه خود هستند. ستارگان سرشناسی چون تروی بیکر (Troy Baker)، لورا بیلی (Laura Bailey)، متیو مرسر (Matthew Mercer)، نولان نورث (Nolan North) و جنیفر هیل (Jennifer Hale) نقش‌آفرینی‌هایی جاودانه خلق کرده‌اند، بی آنکه لزوماً در سینمای هالیوود چهره عامه‌پسندی باشند. هنرمندانی مانند اشلی جانسون (Ashley Johnson) و دبرا ویلسون (Debra Wilson) نیز ثابت کرده‌اند که فعالیت میان سینما، تلویزیون و ویدیوگیم می‌تواند در اوج موفقیت دنبال شود.

حضور سلبریتی‌ها برای جلب توجه مخاطبان عام ابزاری مناسب است، اما شهرت فراوان هیچ‌گاه تضمین‌کننده اجرای خوب در بازی نبوده است؛ صدای بی‌روح مگان فاکس (Megan Fox) در مورتال کامبت ۱ (Mortal Kombat 1) نمونه بارز این ادعا است. حتی در دوره‌ای استودیوی سازنده ان‌بی‌ای ۲کی۱۵ (NBA 2K15) به جای بازیگران حرفه‌ای، از خود ستاره‌های مسابقات بسکتبال در بخش داستانی استفاده کرد که در نهایت یکی از مأیوس‌کننده‌ترین صداگذاری‌های تاریخ این صنعت شکل گرفت.

تعادل هوشمندانه و حرکت به سوی جوایز بزرگ

خوشبختانه هنوز سوپراستارهای سینما فضای ویدیوگیم را به تصاحب کامل خود درنیاورده‌اند. حفظ این تعادل کمک می‌کند تا هر دو گروه بستر مناسبی برای هنرنمایی داشته باشند. تداوم همکاری بازیگرانی در رده مدز میکلسن علاوه بر ارتقای کیفی بازی‌ها، تصمیم‌گیرندگان رویدادهای سنتی را نیز مجاب خواهد کرد که هنر نقش‌آفرینی در ویدیوگیم هم‌سنگ سینما است. رویدادهایی مثل جوایز بازی (The Game Awards) شاخه ویژه‌ای برای تجلیل از این اجراها دارند، اما شاهکارهای ماندگار به همگان نشان داده‌اند که زمان حضور این دستاوردها در رقابت‌های باقدمتی مانند اسکار (The Oscars) نیز فرا رسیده است. با ادامه حضور هدفمند ستاره‌ها، ابعاد هنری این صنعت روزبه‌روز گسترش بیشتری پیدا خواهد کرد.

منبع: gamerant

میزگیم سه لبه؛ چرا بازی ولورین رو کسی دوست نداره + ۲ بازی مخفی