کارگاههای آموزشی ماینکرفت | بازسازی ظاهر شهرها پیش از بمباران اتمی هیروشیما و ناگازاکی
در جریان کارگاههای آموزشی که توسط یکی از دانشجویان مقطع ارشد دانشگاه توکیو برنامه ریزی شده است، شرکتکنندگان چهره و معماری شهرهای هیروشیما و ناگازاکی را پیش از بمباران اتمی آگوست ۱۹۴۵ آمریکا در محیط بازی ماینکرفت بازسازی میکنند. هدف از این پروژه، کمک به نسل جدید برای درک و تفکر درباره چیزهایی است که این دو شهر در روزهای پایانی جنگ جهانی دوم از دست دادند. در ادامه با مجله بازار همراه باشید تا بدانید ماجرا از چه قرار است.
جرقه یک ایده با طعم ماینکرفت | وقتی یک دانشآموز حقیقت را نمیدانست
در کارگاهی که در هیروشیما برگزار شد، دانشآموزان شبیه منطقهای را در ماینکرفت ساختند که امروزه «پارک یادبود صلح هیروشیما» در آنجا قرار دارد.
میساکی کاتایاما (Misaki Katayama)، ۲۷ ساله و پژوهشگر حوزه آموزش صلح، از سال ۲۰۲۳ این کارگاههای دو روزه را در هیروشیما و ناگازاکی برگزار میکند. در این کارگاهها، دانشآموزان پایه چهارم تا ششم ابتدایی با استفاده از نقشههای قدیمی، عکسها و ویدئوهای بهجامانده از آن دوران، معماری شهرهای هیروشیما و ناگازاکی پیش از فاجعه را در بازی ماینکرفت بازسازی میکنند.
در کارگاهی که در آگوست ۲۰۲۳ در هیروشیما برگزار شد، دانشآموزان شبیهسازی منطقهای را ساختند که امروزه «پارک یادبود صلح هیروشیما» در آنجا قرار دارد؛ شامل معبد و کودکستانی که زمانی در آن مکان دایر بود. این پارک در سال ۱۹۵۵ در نزدیکی مرکز انفجار (Hypocenter) ساخته شد.
کاتایاما شش سال پیش زمانی به فکر راهاندازی این کارگاهها افتاد که یکی از بازماندگان بمباران اتمی (Hibakusha) به او گفت یک دانشآموز ابتدایی پس از بازدید از پارک یادبود صلح گفته بود: «چقدر خوب شد که بمب اتم روی یک پارک افتاد، نه یک منطقه پرجمعیت!»
آن دانشآموز که برای یک برنامه آموزشی به پارک آمده بود، نمیدانست این نقطه قبل از فرود بمب اتم، یکی از شلوغترین و پررفتوآمدترین مناطق شهری هیروشیما بوده است. کاتایاما میگوید: «با گذشت سالهای طولانی، اکنون برای مردم سخت است که تصور کنند شهر قبل از بمباران چه شکلی بوده است.»
ساختار کارگاههای ماینکرفت | خلق، درک و ادای احترام
این برنامههای آموزشی مبتنی بر بازی ماینکرفت گاهی با چالشهایی از قبیل غرق شدن بیش از حد در جزئیات روبرو میشوند.
- روز اول کارگاه: شرکتکنندگان اطلاعات مربوط به شهر پیش از بمباران را جمعآوری کرده، نقشهای طراحی میکنند و سپس با استفاده از آزادی عمل ساخت و ساز در ماینکرفت، شهر را بازسازی میکنند. کاتایاما معتقد است از طریق این فعالیت، دانشآموزان درک میکنند که ساختن یک شهر زمان بسیار زیادی میبرد، اما نابودی آن تنها در یک لحظه رخ میدهد.
- روز دوم کارگاه: شرکتکنندگان عکسهای بازماندگان (هیباکوشا) را بلافاصله پس از انفجار مشاهده کرده و به داستانهای واقعی آنها گوش میدهند تا واقعیت قبل و بعد از حمله را لمس کنند و متوجه شوند بمب اتم چگونه همهچیز را نابود کرد.
در این میان، این برنامههای آموزشی مبتنی بر بازی گاهی با یک چالش روبرو میشوند: اینکه شرکتکنندگان آنقدر غرق در جزئیات بازسازی ساختمانها شوند که هدف اصلی و والای این فعالیت را فراموش کنند. به همین دلیل، کاتایاما قبل از شروع کارگاهها زمانی را برای سکوت و ادای احترام به قربانیان بمباران اتمی اختصاص میدهد. او میگوید: «اگر کارگاه بدون آمادهسازی و مدیریت درست برگزار شود، بیاحترامی به بازماندگان و قربانیان خواهد بود.»
او در پایان اشاره میکند: «فناوریهای دیجیتال و ابزارهایی مانند ماینکرفت میتوانند قوه تخیل ما را نسبت به چهره شهرها پیش از فاجعه گسترش دهند و به ما کمک کنند درباره زندگی شهروندانی که آنجا بودند، فکر کنیم. امیدوارم این کارگاهها مردم را به فکر کردن درباره پیامدهای بمباران اتمی ترغیب کند.» نظر شما در این باره چیست؟ لطفا نظرات خود را با ما درباره این موضوع به اشتراک بگذارید.
منبع: japantimes
چرا بازیهای قدیمی جالبتر بودن؟ پرونده با امید لنون
نظرات