ژانر ترسناک از نخستین روزهای شکل‌گیری سینما حضور داشته و همواره یکی از صریح‌ترین راه‌های سینما برای درگیر کردن احساسات تماشاگر بوده است. از فیلم کوتاه «خانه شیطان» ساخته ژرژ ملی‌یس در سال ۱۸۹۶ تا آثار معاصر، سینمای وحشت مدام در حال تغییر بوده و خود را با ترس‌های جمعی هر دوره تطبیق داده است. آنچه این ژانر را ماندگار کرده، صرفا نمایش هیولاها یا لحظات شوکه‌کننده نیست، بلکه توانایی آن در تبدیل اضطراب‌های پنهان اجتماعی، روانی و فرهنگی به تصویر است. در مجله بازار نگاهی به ترسناک‌ترین فیلم‌های تاریخ سینما کرده‌ایم.

در دوره‌های مختلف، ژانر ترسناک چهره‌های متفاوتی به خود گرفته است. در سینمای صامت، موجودات ماورایی و هیولاها بازتاب ترس از ناشناخته بودند. با ورود صدا، وحشت روانی و فضای وهم‌آلود پررنگ‌تر شد و فیلم‌هایی چون نوسفراتو و بعدها آثار اکسپرسیونیستی، ترس را به سطحی استعاری و ذهنی رساندند. در دهه‌های بعد، فیلم‌های ترسناک به سراغ بدن، خشونت و فروپاشی امنیت رفتند و به آینه‌ای از بحران‌های اجتماعی و سیاسی زمانه تبدیل شدند.

سینمایی سریع و خشن: توکیو دریفت را در بازار ببینید

در سینمای مدرن، ژانر وحشت بیش از پیش به تجربه شخصی تماشاگر نزدیک شده است. فیلم‌هایی مانند پروژه جادوگر بلر یا آثار موسوم به ترسناکِ هنری، به جای اتکا به جلوه‌های ویژه پرزرق‌وبرق، بر فضا، تعلیق و حس ناامنی تمرکز دارند. ترس در این فیلم‌ها آرام، خزنده و ماندگار است و تا مدت‌ها پس از پایان فیلم، ذهن مخاطب را رها نمی‌کند.

ژانر ترسناک به همین دلیل همواره زنده مانده است. چون می‌تواند هم سرگرم‌کننده باشد و هم عمیقا جدی. تماشای فیلم‌های مهم این ژانر، نه فقط تجربه‌ای هیجان‌انگیز، بلکه راهی برای شناخت بهتر ترس‌های انسان و جامعه‌ای است که در آن زندگی می‌کنیم.