فیلم متروپولیس ساخته فریتس لانگ در سال ۱۹۲۷، یکی از ستون‌های اصلی تاریخ سینما و ژانر علمی‌تخیلی به شمار می‌رود. این فیلم صامت و پرهزینه، در زمان خود شکست تجاری خورد، اما گذر زمان نشان داد که متروپولیس نه فقط جلوتر از دورانش، بلکه نقطه‌ی آغاز یک زبان تازه در سینما بود. لانگ با نگاهی ترکیبی از فناوری، مذهب و طبقات اجتماعی، شهری آینده‌نگر را تصویر کرد که در آن طبقه‌ی کارگر در اعماق زمین کار می‌کند و ثروتمندان در برج‌های براق زندگی می‌کنند.

داستان، ماجرای عشق میان پسر یکی از حاکمان شهر و دختری از میان کارگران است؛ روایتی که در ظاهر ساده است، اما در بطن خود درباره تضاد میان انسان و ماشین، عقل و احساس، و علم و ایمان سخن می‌گوید. طراحی صحنه‌های عظیم، معماری اکسپرسیونیستی و جلوه‌های ویژه‌ی خیره‌کننده‌ی آن، معیار تازه‌ای برای فیلم‌های آینده تعیین کرد. بسیاری از کارگردانان پس از لانگ، از جمله ریدلی اسکات در بلید رانر و الکس گارلند در اکس ماکینا، الهام خود را از متروپولیس گرفتند.

این فیلم که اکنون بیش از ۹۰ سال از ساختش می‌گذرد، همچنان یکی از آثار شاخص و تأثیرگذار تاریخ سینماست. متروپولیس نخستین فیلمی بود که در فهرست «حافظه جهانی» یونسکو ثبت شد؛ افتخاری که به ندرت نصیب اثری هنری می‌شود. امروز، وقتی از آینده سخن می‌گوییم، هنوز تصویر خیالی فریتس لانگ از شهرِ بی‌رحمِ مدرن در ذهنمان زنده است.