بازی Lucid Blocks یک اثر مستقل است که با ترکیب دو جهان کاملاً متفاوت، ایده‌ای جسورانه را دنبال می‌کند: اگر حال‌وهوای ساخت‌وساز و آزادی عمل ماینکرفت با فضای روان‌شناختی و مه‌آلود سایلنت هیل پیوند بخورد، چه اتفاقی می‌افتد؟ این بازی دقیقاً روی همین فرض بنا شده و تلاش می‌کند تجربه‌ای آشنا اما به‌ مراتب تاریک‌تر و اضطراب‌آورتر ارائه دهد. اگر از طرفداران آثار سندباکس هستید یا به بازی‌های ترسناک با اتمسفر سنگین علاقه دارید، Lucid Blocks می‌تواند توجه‌تان را جلب کند.

این عنوان جهان‌-باز با عناصر بقا و نقش‌آفرینی، بی‌پرده از Minecraft و Silent Hill الهام می‌گیرد. هر چند بسیاری از بازی‌ها از این دو اثر تأثیر پذیرفته‌اند، اما کم‌تر اثری پیدا می‌شود که این دو رویکرد را به‌ صورت مستقیم در یک قالب واحد ادغام کند. Lucid Blocks همچنان در حال توسعه است، اما در استیم بازخوردهای قابل‌توجهی دریافت کرده. در ظاهر، بازی امکان ساخت‌وساز آزادانه با بلاک‌های مکعبی را فراهم می‌کند؛ با این حال، تمرکز آن صرفاً روی خلاقیت و معماری نیست، بلکه بر خلق فضایی وهم‌آلود و غیرقابل‌ پیش‌بینی تأکید دارد.

این پروژه که توسط اریک آلفارو ساخته می‌شود، بازیکن را به محیط‌هایی اثیری و لیمینال می‌برد؛ فضاهایی که حالتی میان رویا و کابوس دارند. جهان بازی از سیستم Procedural Generation بهره می‌برد، به این معنا که با ادامه کاوش، محیط‌های جدید به‌ طور خودکار شکل می‌گیرند و تجربه پایانی مشخصی ندارد. در کنار این ساختار بی‌انتها، فضای تیره و مه‌آلود بازی حس ناامنی مداومی ایجاد می‌کند. دشمنانی همچون موجودات فرا‌-بُعدی و عنکبوت‌های غول‌پیکر در کمین بازیکن‌ هستند و طراحی آن‌ها یادآور آثاری مثل Bloodborne است.

در عین حال، ابزارهایی مانند گرپلینگ هوک، گلایدر، بمب‌ها و چوب‌دستی‌های جادویی، تحرک و تنوع مبارزات را افزایش می‌دهند. با وجود تفاوت‌های چشم‌گیر، ریشه‌های الهام از ماینکرفت همچنان قابل تشخیص است؛ اما Lucid Blocks می‌کوشد این آشنایی را به مسیری تاریک‌تر و ناآرام‌تر هدایت کند و تجربه‌ای میان خلاقیت آزاد و وحشت روان‌شناختی بسازد.