پرونده انیمه محبوب مدرسه قهرمانانه من (My Hero Academia) با پخش آخرین قسمت آن رسماً بسته شد. این پایان‌بندی با یک جهش زمانی همراه بود که پرده از آینده ایزوکو میدوریا (Izuku Midoriya) و تمام دانش‌آموزان کلاس ۱-ای (Class 1-A) برداشت. پس از نه سال طولانی، پخش تلویزیونی این انیمه به ایستگاه پایانی رسید. سازندگان برای حسن ختام این مجموعه، لحظات نهایی مانگای اصلی اثر کوهی هوریکوشی (Kohei Horikoshi) را اقتباس کردند تا نشان دهند که در سال‌های پس از نبرد بزرگ علیه همه برای یکی (All For One) و تومورا شیگاراکی (Tomura Shigaraki)، چه سرنوشتی برای ژاپن و دنیای قهرمانان رقم خورده است.

قسمت ۱۷۰ «مدرسه قهرمانانه من» نقطه پایانی بر این انیمه طولانی بود و به نمایش پیامدهای جنگ میان قهرمانان و تبهکاران ادامه داد. اما خیلی زود، داستان با یک جهش زمانی، ماجراهای هشت سال پس از شکستِ «همه برای یکی» را روایت کرد تا به هواداران نشان دهد دکو (Deku) و دوستانش برای چه آینده‌ای می‌جنگیدند. این پایان‌بندی برای شخص دکو اثبات می‌کند که او با وجود رها کردن قدرت یکی برای همه (One For All) و از دست دادن همیشگی آن، همچنان آینده‌ای قهرمانانه پیش رو دارد.

سرنوشت دکو در پایان «مدرسه قهرمانانه من» چه شد؟

قسمت ۱۷۰ داستان را به زمانی می‌برد که «همه برای یکی» بالاخره شکست خورده است و اکنون مشخص می‌شود که دکو به عنوان معلم در آکادمی یو.ای. (U.A. Academy) مشغول به کار شده است. نسل‌های تازه‌ای از دانش‌آموزان آمده و رفته‌اند و دکو حتی معلمی شخصیت‌های جوانی مانند کوتا ایزومی (Kota Izumi) را بر عهده گرفته که حالا آن‌قدر بزرگ شده است که به مدرسه برود. اما طعم تلخ و شیرین این پایان‌بندی در این واقعیت نهفته است که دکو تایید می‌کند باقیمانده‌های قدرت «یکی برای همه» درون او دیگر کاملاً خاموش شده است. اگرچه او دلتنگ آن قدرت افسانه‌ای است، اما از اینکه راهنمای نسل بعدی قهرمانان شده، احساس رضایت عمیقی دارد.

سایر بچه‌های کلاس ۱-ای نیز دوران حرفه‌ای موفقی را به عنوان قهرمان تجربه می‌کنند. برخی مانند اوچاکو اوراراکا (Ochaco Uraraka) و مزو شوجی (Mezo Shoji) از جایگاه و شهرت خود بهره برده‌اند تا به افراد کمک کنند جایگاه بهتری در ساختار جدید جامعه پیدا کنند؛ دیگران نیز هرکدام به شیوه خود مشغول خدمت به مردم در سراسر ژاپن هستند. اما درست در لحظاتی که اپیزود نهایی آماده پایان یافتن می‌شود، دکو با یک هدیه غافلگیرکننده روبرو می‌شود: یک لباس زرهی پیشرفته که آلمایت (All Might) آن را با همکاری ملیسا (Melissa)، می هاتسومه (Mei Hatsume) و با سرمایه‌گذاری همکلاسی‌های سابق دکو در کلاس ۱-ای ساخته‌اند تا او بتواند دوباره به میدان نبرد بازگردد.

پایان «مدرسه قهرمانانه من» به دکو اجازه داد دوباره قهرمان باشد

چرخش نهایی داستان، دکو را صاحب یک لباس ابرقهرمانی می‌کند که طراحی آن شباهت زیادی به لباس سابقش دارد. این زره با هدف شبیه‌سازی کوسه‌های متعددی ساخته شده که او پیش‌تر از طریق قدرت «یکی برای همه» آن‌ها را در اختیار داشت. این لباس پیامی امیدبخش و گرم از سوی دوستان قدیمی اوست که نشان می‌دهد آن‌ها می‌خواستند یک بار دیگر شانه به شانه دکو مبارزه کنند. تکنولوژی در طول این سال‌ها، همپای جامعه قهرمانی رشد کرده و همین پیشرفت به دکو اجازه داده تا رویای خود را در واقعیت زندگی کند.

این پایان‌بندی، دایره داستان را کامل می‌کند؛ چرا که دکو در ابتدای سریال روایت می‌کرد که این «داستانی است درباره اینکه من چگونه به بزرگترین قهرمان تبدیل شدم». اما فراز و نشیب‌های آرک نهایی نشان داد که در حقیقت این «داستانی بود درباره اینکه چگونه تمام این گروه آینده‌ای افسانه‌ای را رقم زدند». حالا در صحنه نهایی، وقتی تمام این قهرمانان را می‌بینیم که به سوی فردایی نامعلوم پیش می‌روند، تحققِ عینی این افسانه را به تماشا می‌نشینیم.

نظر شما چیست؟ دیدگاه خود را در بخش نظرات پایین صفحه بنویسید و به بحث بپیوندید.

منبع: comicbook