
داستان حماسی وان پیس این روزها در اوج هیجان آرک الباف (Elbaph Arc) به سر میبرد و جدیدترین چپتر این مجموعه، بالاخره به لوفی و البته همه ما نشان داد که رسیدن به مقام پادشاه دزدان دریایی در آینده، دقیقاً چه بهای سنگینی خواهد داشت. هرچه نبرد نفسگیر لوفی و پادشاه ایمو (Imu) در این آرک جلوتر میرود، وان پیس با انتشار هر چپتر جدید مثل یک بمب در میان هواداران صدا میکند. این مبارزهی طولانی و مورد انتظار، به بیرحمانهترین شکل ممکن نشان داد که لوفی در برابر قدرتمندترین نیروهای نهایی که سد راهش شدهاند، هنوز چقدر جای کار دارد و در موضع ضعف است.

با گره خوردن خط داستانی به آرک الباف، در واقع زنگ آغازِ پایانِ این مجموعه به صدا درآمده است. حماسه نهایی داستان با تقابل لوفی در برابر ایمو و دیگر دشمنان قسمخوردهاش، قرار است لحظه به لحظه تاریکتر و جدیتر شود. چپتر اخیر به زیبایی هرچه تمامتر، سنگینیِ خردکنندهی باری را که لوفی باید برای رسیدن به تاج و تخت دزدان دریایی به دوش بکشد، به تصویر کشید. او قرار است در هر ثانیه از مسیرش، تمام جهان را در مقابل خود ببیند و برای تاب آوردن در برابر این موج عظیم از دشمنیها، باید به قدرتی دستنیافتنی برسد.
وان پیس توضیح میدهد: پادشاه دزدان دریایی بودن واقعاً چه معنایی دارد؟
لوفی از همان اولین پنلهای چپتر نخست، با صدای بلند رویای پادشاه شدن را فریاد زده است؛ اما تا پیش از رسیدن به الباف، هرگز با پوست و استخوانش درک نکرده بود که این هدف، تا چه حد یک چالش جهانی و وحشتناک است. در چپتر ۱۱۹۰ میبینیم که لوفی زیر فشارهای مرگبار ایمو در حال فروپاشی است که ناگهان، اسکوپر گابان (Scopper Gaban) برای نجات جان او وارد میدان میشود.

اسکوپر به عنوان یکی از اعضای قدیمی و وفادار خدمه گل دی. راجر (Gol D. Roger)، بهتر از هر شخص زندهای در دنیای وان پیس، معنای واقعی این جایگاه را میفهمد. او در همین لحظات حیاتی به لوفی یادآوری میکند که پادشاه دزدان دریایی، «عنوانی برای کسانی است که مرگشان، جشن و شادمانی به همراه میآورد.»
قانون این دنیا ساده است؛ هرچه مقام و جایگاهت بالاتر برود، شمشیرهای بیشتری برای بریدن گلویت از غلاف بیرون میآیند. پادشاه دزدان دریایی بودن یعنی تبدیل شدن به دشمن شماره یکِ تمام آدمهای حاضر در اقیانوسها، چرا که تکتک آنها این عنوان و قدرت مطلقش را برای خودشان میخواهند. لوفی باید به چنان سطح بینظیری از قدرت برسد که نهتنها بتواند هیولاهای فعلی را از سر راه بردارد، بلکه برای رویارویی با هر کابوس جدیدی در آینده نیز آماده باشد. این صندلی چیزی نیست که بشود به راحتی آن را تصاحب کرد؛ دقیقا به همین خاطر است که حتی سالها پس از اعدام گل دی. راجر، او همچنان تنها پادشاه دزدان دریایی تاریخ است و در این مدت طولانی، هیچکس نتوانسته خودش را به استانداردهای این جایگاه نزدیک کند.

این اتفاق برای آینده داستان وان پیس چه معنایی دارد؟
در نهایت، خالق وان پیس در حال تایید رسمیِ همان واقعیتی است که بسیاری از طرفداران تیزبین از روزهای اول حدس میزدند. پادشاه دزدان دریایی شدن، یک جایزه نیست که لوفی صرفاً با رسیدن به جزیره لاف تیل (Laugh Tale) و پیدا کردن گنج، آن را به طور خودکار به دست بیاورد. این مقامی است که باید آن را با چنگ و دندان و با قدرتی مطلق و خردکننده به چنگ آورد. این همان نیروی عظیمی است که او برای در هم شکستن تمام مدعیان به آن نیاز دارد و دقیقا همان توانمندی است که خدمهاش برای زنده ماندن در جهنم پیش رو، باید به آن مجهز باشند.
با ورود داستان به فاز نهایی خود، یک حقیقت تلخ اما غیرقابل انکار روشن شده است: لوفی در حال حاضر آنقدرها قدرتمند نیست که بتواند پنجه در پنجهی غولهای باقیماندهای مثل ایمو، پنج ارشد (Five Elders) و سایر امپراتورهای دریا بیندازد. آخرین باری که لوفی با چنین اختلاف قدرت فاحشی روبهرو شد، شاهد یک پرش زمانی (Time Skip) طولانی بودیم که در آن، او و دوستانش برای زنده ماندن و قویتر شدن به تمرینهای طاقتفرسا پرداختند. حالا و با توجه به شرایط فعلی داستان، به نظر میرسد پیش از شروع نبردهای نهایی و خونین پایان قصه، همهچیز در حال زمینهچینی برای یک ارتقای قدرت اساسی و شاید یک وقفه دیگر است.
منبع: Comicbook
فانترین سرور ماینکرفت ایران با ایجنت امین














نظرات