مرگ بزرگ‌ترین رقیب GTA؛ چرا پرونده Saints Row برای همیشه بسته شد؟

تا به امروز بازی‌های بی‌شماری با الهام از GTA ساخته شده‌اند، اما فقط تعداد انگشت‌شماری از آن‌ها توانستند هویتی چنان مستقل و قدرتمند برای خود دست‌وپا کنند که یارای ایستادگی در برابر این غول را داشته باشند. در این میان، یک فرنچایز خاص به شکلی باورنکردنی به این جایگاه نزدیک شد و راز موفقیتش هم چیزی نبود جز اینکه خودش را اصلاً جدی نمی‌گرفت. این بازی به جای اینکه بخواهد در زمین واقع‌گرایی با راک‌استار سرشاخ شود، با آغوش باز به استقبال هرج‌ومرج، شخصی‌سازی‌های دیوانه‌وار، طنز پوچ و فانتزی‌های قدرت‌طلبانه‌ای رفت که روزبه‌روز مضحک‌تر می‌شدند.

مجموعه Saints Row نزدیک‌ترین چیزی است که دنیای بازی‌ها تا به حال به عنوان رقیب برای GTA به خود دیده است، اما انتشار بازی Saints Row IV عملاً نقطه پایانی بر این مسیر درخشان بود. اشتباه نکنید، این بازی اصلاً اثر بدی نبود؛ فقط دیگر نمی‌توانست با مسیر تازه‌ای که GTA در پیش گرفته بود رقابت کند. نسخه چهارم Saints Row، این مجموعه را به چیزی کاملاً متفاوت و دور از ریشه‌های جنایی و خیابانی اولیه‌اش تبدیل کرد. در این بازی، بازیکنان کنترل رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا را به دست می‌گرفتند، آن هم درست در زمانی که حمله بیگانگان فضایی، اعضای گروه Saints را در یک شبیه‌سازی عجیب از شهر استیل‌پورت گیر انداخته بود. ایده بازی به شدت مضحک به نظر می‌رسید، اما طرفداران دیوانه‌وار عاشقش شدند. با این حال، دقیقاً پس از همین نقطه اوج بود که این فرنچایز به سادگی سقوط کرد و به دست فراموشی سپرده شد.

سری Saints Row؛ رقیبی برای GTA که از احمقانه بودن ترسی نداشت

نسخه اول بازی Saints Row در سال ۲۰۰۶ به عنوان یک رقیب مستقیم و سنتی برای Grand Theft Auto روانه بازار شد، اما سازندگان خیلی زود متوجه شدند که برای بقا باید مسیر و مفهوم بازی را تغییر دهند. از این رو، بازی Saints Row 2 روی تضاد عمیقی دست گذاشت؛ تضاد میان رویکردی که راک‌استار هر روز آن را جدی‌تر و واقع‌گرایانه‌تر می‌کرد، و تمایل استودیوی سازنده یعنی شرکت ولیشن برای اینکه به بازیکنان اجازه دهد تا حد امکان در رفتارهای دیوانه‌وار و خارج از عرف غرق شوند. این بازی حتی بیشتر از مجموعه محبوب راک‌استار، از قید و بندهای اخلاقی و پیامدهای سنگین کارهای خلاف رها بود. در آن زمان، شاید به جز سری Just Cause، هیچ بازی دیگری در تاریخ ویدیوگیم پیدا نمی‌شد که این‌گونه هرج‌ومرج مطلق یک دنیای جهان‌باز را به عنوان هسته اصلی خود بپذیرد.

این تفاوت‌ها با انتشار بازی Saints Row: The Third پررنگ‌تر از همیشه شد و اهمیت بیشتری پیدا کرد. استودیوی ولیشن به جای اینکه بیهوده تلاش کند تا درام‌های جنایی و باورپذیر راک‌استار را کپی کند، تمام تمرکزش را روی خلق صحنه‌های نمایشی و به‌شدت اغراق‌آمیز گذاشت. در این نسخه، اعضای گروه Saints به سلبریتی‌هایی مشهور تبدیل شدند، داستان بازی پر از موقعیت‌های غیرمنطقی و عجیب‌وغریب شد و دنیای بازی تا خرخره از سلاح‌ها، وسایل نقلیه، شخصیت‌ها و فعالیت‌های فراتر از تصور پر شد. طنز و روایت داستان به شکل فزاینده‌ای به سمت فضای سورئال و مضحک رفت و جالب اینجا بود که همین رویکرد، محبوبیت بازی را به طرز چشمگیری افزایش داد.

زمانی که بازی Saints Row IV از راه رسید، این فرنچایز عملاً به یک نقطه مقابل یا ضد GTA تبدیل شده بود. بازیکنان حالا می‌توانستند روی دیوارها بدوند، مسافت‌های طولانی را با یک پرش طی کنند، از قدرت‌های ماورایی و ابرقهرمانی بهره ببرند و در حالی که کنترل یک نسخه کاملاً شخصی‌سازی‌شده از شخصیت رئیس را بر عهده داشتند، با یک امپراتوری از بیگانگان فضایی بجنگند. این بازی حتی ذره‌ای تلاش نمی‌کرد تا کسی را قانع کند که با یک شبیه‌ساز جنایی واقع‌گرایانه طرف است؛ بلکه در عوض یک زمین بازی غول‌پیکر و بی‌حدومرز را در اختیار مخاطب قرار می‌داد که تقریباً تمام سیستم‌های طراحی‌شده در آن، فقط و فقط برای ایجاد دردسر و آشوب توسط بازیکن خلق شده بودند. همین شجاعت برای متفاوت بودن و روی آوردن به کمدی‌های احمقانه، دقیقاً همان چیزی بود که Saints Row را به یک جایگزین بی‌نظیر و به شدت جذاب تبدیل می‌کرد.

بازی Saints Row IV؛ پایانی قدرتمند و دور از انتظار

وقتی به گذشته نگاه می‌کنیم، خیلی راحت می‌توانیم Saints Row IV را همان نقطه‌ای بدانیم که این مجموعه در آن زیاده‌روی کرد و از مسیر اصلی خارج شد، اما بازخوردها و آمارها داستان کاملاً متفاوتی را روایت می‌کنند. این بازی در زمان عرضه با استقبال فوق‌العاده‌ای روبه‌رو شد و با وجود اینکه به نظر می‌رسید حتی برای استانداردهای عجیب‌وغریب همین فرنچایز هم زیاده‌روی کرده باشد، طرفداران عاشقانه آن را پذیرفتند.

دلیل این موفقیت کاملاً روشن بود؛ طنز بی‌نظیر، سیستم شخصی‌سازی عمیق، آزادی عمل بی‌سابقه و اشتیاق سازندگان برای اعطای قدرت‌های بی‌حد و حصر به بازیکنان. در مجموع، بازی فروش بسیار خوبی را تجربه کرد و به همه ثابت کرد که بردن این مجموعه به چنین اوج‌های جدید و دیوانه‌واری، کاملاً جواب داده است. اما طنز تلخ ماجرا اینجاست که همین موفقیت، خود به بخشی از مشکل اصلی تبدیل شد. پس از عرضه Saints Row IV، این فرنچایز دیگر هیچ مسیر مشخص و منطقی‌ای برای ادامه دادن نداشت. نسخه چهارم پیش از این تمام ایده‌های دیوانه‌وار را تا مرز تهاجم بیگانگان و توانایی‌های ابرقهرمان‌گونه پیش برده بود و جایی برای اغراق بیشتر باقی نگذاشته بود.

نسخه فرعی Gat Out of Hell که مدتی بعد منتشر شد، این روند صعودی و جنون‌آمیز را ادامه داد، اما فرمول اصلی بازی دیگر به یک نقطه پایان بسیار عجیب و غیرقابل بازگشت رسیده بود. اثری که کارش را به عنوان یک سری جنایی جهان‌باز با محوریت نبردهای خیابانی و گروه‌های خلافکار آغاز کرده بود، حالا به یک بازی اکشن کمدی با المان‌های ماوراءطبیعی تبدیل شده بود. از جهاتی، همین سیر تحول باعث می‌شد تا Saints Row IV به یک پایان‌بندی فوق‌العاده مناسب برای این مجموعه تبدیل شود. تصور اینکه استودیوی ولیشن چگونه می‌تواند بدون کنار گذاشتن کامل ته‌مانده‌های ایده اصلی بازی، دوباره هیجان را بالا ببرد و انتظارات را برآورده کند، تقریباً غیرممکن بود.

شکست تلخ ریبوت و مرگ یک فرنچایز

تلاش برای احیا و بازگرداندن Saints Row در نهایت با یک نسخه ریبوت به ثمر نشست؛ ریبوتی که بازیگران محبوب و فضای تثبیت‌شده قبلی را به طور کامل کنار گذاشت و در عین حال سعی کرد تا کمدی جهان‌باز مخصوص این سری را در قالبی جدید به تصویر بکشد. این بازی در تاریخ ۲۳ آگوست ۲۰۲۲ (۱ شهریور ۱۴۰۱ شمسی) روانه بازار شد و بازخوردهای آن، خیلی زود مهر تاییدی بر پایان همیشگی این مجموعه زد. خود استودیوی سازنده نیز اعتراف کرد که این ریبوت نتوانسته انتظارات را برآورده کند و با این اتفاق ناگوار، گیمرها تقریباً شانس دیدن بازگشت بزرگ‌ترین رقیب GTA را برای همیشه از دست دادند؛ آن هم در شرایطی که سایه سنگین انتشار بازی به شدت موردانتظار Grand Theft Auto VI روی صنعت بازی‌های ویدیویی حس می‌شد.

قرار بود نسخه ریبوت ناجی این مجموعه باشد و آن را به دوران اوج بازگرداند، اما در عوض فقط به ما ثابت کرد که بازآفرینی جادویی که بازی‌های اصلی را تا این حد خاص کرده بود، چقدر کار دشواری است. در حال حاضر، Grand Theft Auto یکه‌تاز میدان است و این رقابت را تقریباً به طور کامل و بدون هیچ مزاحمی برای خود در اختیار دارد.

منبع: Comicbook

چرا بازی‌های قدیمی جالب‌تر بودن؟ پرونده با امید لنون