مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید بالاخره مشکل هالک را حل کرد
دنیای سینمایی مارول همیشه با این چالش بزرگ دستوپنجه نرم کرده که دقیقاً چه برنامهای برای هالک بچیند. از آنجا که حق ساخت فیلمهای مستقل این شخصیت در چنگ کمپانی یونیورسال (Universal) است، استودیو مارول هیچگاه نتوانست یک فیلم کاملاً اختصاصی برای غول سبز خود بسازد. به همین خاطر، نقطه اوج داستانها و لحظات کلیدی او همیشه به حضور در فیلمهای تیمی یا داستان سایر ابرقهرمانان محدود شده است. اما حالا، درهای فرصت برای خلق اتفاقاتی شگفتانگیز پیرامون او باز شده است؛ البته به شرطی که مارول بداند چطور این فرصت را به درستی مدیریت کند.
انتقامجویان: پایان بازی، جذابیت اصلی هالک را نابود کرد
ریشه اصلی جذابیت و کشمکش در داستانهای هالک، هیچ ربطی به دشمنانی که با آنها میجنگد ندارد. بیدلیل نیست که لیست شروران دنیای هالک هرگز به پای دشمنان نمادین سایر ابرقهرمانان کمیکبوکی نرسیده است. بزرگترین و نفسگیرترین نبرد، همیشه همان جنگ درونی میان بروس بنر و خودِ هالک است. همین تضاد روانی، موتور محرک تمام تصمیمات و کارهای اوست و در فیلمهای هالک محصول ۲۰۰۳ و هالک شگفتانگیز (The Incredible Hulk) محصول ۲۰۰۸ نیز دقیقاً روی همین موضوع تمرکز شده بود. هرچند از آن زمان به بعد دیگر روی خوش یک فیلم مستقل از هالک را ندیدیم، اما او توانست یک مسیر شخصیتی چندقسمتی و جذاب را در فیلمهای ثور: رگناروک (Thor: Ragnarok)، انتقامجویان: جنگ ابدیت (Avengers: Infinity War) و انتقامجویان: پایان بازی طی کند.
هالک پس از اینکه سالها در کالبد غولپیکر خود باقی ماند و در نهایت طعم تلخ شکست از تانوس (Thanos) را چشید، در فیلم جنگ ابدیت لجبازی کرد و حاضر نشد دوباره خودش را نشان دهد. با یک پرش زمانی پنج ساله در داستان پایان بازی، دیدیم که بنر بالاخره یاد گرفته چطور این دو هویت متضاد را با هم آشتی دهد. نتیجه این صلح، ترکیبی از قدرت بینظیر هالک و هوش سرشار بنر بود. این اتفاق برای هوادارانی که سالها پیگیر داستان او بودند، حسابی چسبید و او را به یکی از مهرههای کلیدی در جریان عملیات سرقت زمان تبدیل کرد. اما متأسفانه، حذف کردن این درگیری همیشگی بین بنر و هالک، این شخصیت را عملاً خلع سلاح کرد و چالش جدیدی برایش باقی نگذاشت.
پروفسور هالک یا همان هالک هوشمند (Smart Hulk)، هیچ پتانسیلی برای رشد شخصیتی ندارد. وقتی مغز متفکر بروس در کنار قدرت بازوی هالک قرار میگیرد، دیگر تهدید خارجی چندانی نمیتواند او را به چالش بکشد و از طرفی، وقتی خبری از تضادهای روانی و درونی نباشد، او به یک کاراکتر کاملاً بیروح و خستهکننده تبدیل میشود. هالک هوشمند تنها زمانی عالی بود که میخواستیم پرونده حضور او را در دنیای سینمایی مارول ببندیم؛ چرا که میدانستیم او بالاخره در گوشهای از دنیا به آرامش رسیده است. اما تا زمانی که او در خط داستانی حضور دارد، تماشاگران تشنه تماشای خرد کردن و در هم کوبیدنهای دیوانهوار او هستند. این دقیقاً همان چیزی بود که فیلم انتقامجویان (The Avengers) در سال ۲۰۱۲ را به اوج جذابیت رساند. بدون این ویژگی جنونآمیز، یا بدون تماشای نبرد بروس با تاریکیهای ذهنش، هالک دیگر آن شخصیتی نیست که بخواهیم تماشایش کنیم.
مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید، نبرد درونی هالک را زنده میکند
پس از اتفاقات پایان بازی، بروس بنر راهی پیدا کرد تا هالک را کاملاً تحت کنترل خود نگه دارد. او به جای اینکه در فرم هالک هوشمند بماند، یک دستگاه مهارکننده (Inhibitor) اختراع کرد که به او اجازه میداد با خیال راحت در قالب یک انسان عادی قدم بزند و نیمه تاریکش را پس بزند. در سوی دیگر ماجرا، پیتر پارکر (Peter Parker) هم دقیقاً به دنبال راهی مشابه برای کنترل ویژگیهای عنکبوتی تازهاش است و همین هدف مشترک، این دو نفر را در فیلم مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید به هم میرساند.
اما نقطه عطف داستان جایی است که جین گری (Jean Grey) کنترل ذهن بنر را به دست میگیرد و این مهارکننده را از کار میاندازد. اینجاست که همان عنصر گمشده و جذابیت اصلی شخصیت هالک دوباره به مرکز داستان برمیگردد. او از یک نسخه آرامتر و البته همچنان خطرناک، به همان هالک وحشی (Savage Hulk) و مهارنشدنی که همه عاشقش هستند تغییر شکل میدهد. در یکی از صحنهها، پیتر با تعجب اشاره میکند که اصلاً روحش هم خبر نداشته هالک میتواند تا این اندازه غولپیکر و ترسناک شود.
ما از زمان اکران ثور: رگناروک چنین برداشتی از هالک ندیده بودیم؛ هرچند حتی در آن فیلم هم او چندان وحشی به حساب نمیآمد و بیشتر شبیه یک قهرمان گلادیاتوری بود که زندگی مجللی داشت و با والکری (Valkyrie) رفاقت میکرد. اگر بخواهیم دقیق باشیم، هالک وحشی از زمان فیلم انتقامجویان: عصر اولتران (Avengers: Age of Ultron)، یعنی همان نبرد نفسگیر با تونی استارک (Tony Stark) در لباس هالکباستر (Hulkbuster)، دیگر در سینما دیده نشده بود. با نگاهی به آن نبرد و دو سکانس شاهکار در فیلم سال ۲۰۱۲ (۱۳۹۱)، به جرات میتوان گفت که هالک وحشی خالق بهترین و ماندگارترین سکانسهای اکشن در تاریخ دنیای سینمایی مارول بوده است. حالا هم مبارزه سهجانبه او با مرد عنکبوتی و پانیشر (Punisher)، بدون شک سرگرمکنندهترین و بینظیرترین صحنهای است که در سالهای اخیر از هالک دیدهایم.
بازگشت هالک وحشی به خط داستانی، همه چیز را برای این کاراکتر به همان تنظیمات کارخانه و وضعیت آشنای سابق برمیگرداند؛ مخصوصاً وقتی در فیلم اشاره میشود که او را به یک بخش روانی منتقل کردهاند. بروس همچنین در دیالوگهایش تاکید میکند که چقدر با ایده یک مهارکننده همگانی و عمومی مخالف است؛ این یعنی او احتمالاً در آینده تصمیم میگیرد دیگر از مهارکننده شخصی خودش هم استفاده نکند. همین مسئله، جرقهای برای شروع دوباره همان جنگ روانی میان بروس و هالک است که از روز اول طرفداران را میخکوب میکرد. این کشمکش درونی بدون شک در زمان بازگشت دوباره هالک، در کانون توجه قرار خواهد گرفت؛ حتی اگر قرار باشد برای دیدن این بازگشت تا اکران فیلم انتقامجویان: جنگهای پنهان (Avengers: Secret Wars) یا پروژههای بعد از آن صبر کنیم.
منبع: Comicbook
فانترین سرور ماینکرفت ایران با ایجنت امین
نظرات