
مجموعه بازیهای ویدیویی رزیدنت اویل (Resident Evil) در طول سالها امپراتوری چندرسانهای بزرگی ساخت که چندین فیلم سینمایی پرفروش در دهه ۲۰۰۰ میلادی بخشی از آن به شمار میروند. با وجود این، پس از دوران اوج میلا یوویچ (Milla Jovovich) در نقش آلیس (Alice) و شلیک به هیولاهای آلوده به ویروس تی (T-Virus)، این مجموعه سینمایی همیشه برای خلق یک اثر اقتباسی زنده و موفق تقلا کرده است. فیلم بازسازی سال ۲۰۲۱ با نام رزیدنت اویل: به راکون سیتی خوش آمدید (Resident Evil: Welcome to Raccoon City) نتوانست آن شروع دوباره و قدرتمندی باشد که هواداران در انتظارش بودند. حالا زک کرگر (Zach Cregger)، کارگردان تحسینشده سینمای وحشت که آثاری مثل بربرین (Barbarian) و سلاحها (Weapons) را در کارنامه دارد، با ایده خاص و متفاوت خود شانسش را برای احیای این جهان داستانی امتحان میکند.

رویکرد جدید کرگر از همان ابتدا حواشی و مخالفتهای شدیدی به راه انداخت؛ بهویژه در میان جامعه طرفداران بازیها. ماجرا از این قرار است که او داستانی کاملاً مستقل و تازه را در دنیای رزیدنت اویل روایت میکند؛ قصهای با محوریت شخصیتی دستاول به نام برایان (Bryan) با بازی آستین آبرامز (Austin Abrams)، ستاره فیلم سلاحها، که هرگز در هیچکدام از بازیهای این فرنچایز وجود نداشته است.
آیا ساخته جدید زک کرگر توانسته اقتباسی شایسته و ماندگار از بازیها باشد؟ و آیا در کنار دیگر فیلمهای درخشان کارنامه او جای میگیرد؟ کسانی که به تماشای اثر نشستهاند یکصدا میگویند: بله!
نقد رسمی وبسایت کامیکبوک
«بدون لو رفتن داستان باید گفت که شاید پرده پایانی رزیدنت اویل به مذاق همه خوش نیاید؛ اما وقتی به کل ماهیت این فرنچایز نگاه کنید، نکتهای در این پایان وجود دارد که آن را کاملاً درست و بجا جلوه میدهد. احتمالاً تماشاگران زیادی متوجه این زاویه نشوند و پایان ماجرا آنها را برنجاند، اما در حقیقت این یکی از بهترین تصمیمهای داستانی فیلم به شمار میرود. کلافهکنندهترین بخش ماجرا دقیقاً همین جاست: رزیدنت اویل تا یکقدمی تبدیل شدن به شاهکاری تمامعیار پیش میرود و حتی اگر بهاندازه سلاحها یا بربرین خیرهکننده نباشد، تنها چند اختلاف امتیاز کوچک جایگاه آن را پایین میکشد. با تمام این حرفها، دیدن فیلم در یک سالن سینمای شلوغ که بشود با دیگران از ته دل جیغ کشید و خندید، نهایت لذت و هیجان را به تماشاگر هدیه میدهد.»
نخستین واکنشها نشان میدهد زک کرگر بار دیگر موفق شده است
اریک واس از رسانه نیو راکاستارز (New Rockstars) در بررسی خود نوشت:
«رزیدنت اویل زک کرگر پر از غافلگیریهای هولناک و طنز عجیب و ملموس است. فیلم برای من فوقالعاده لذتبخش بود. دو سوم ابتدای اثر یک فیلمبرداری بینقص و تدوین استادانه در سبک وحشت بقا به نمایش میگذارد و یک سوم پایانی نیز درست شبیه به دیوانهبازیهای هیجانانگیز فیلم کلبه در جنگل پیش میرود.»

این اشاره توجه زیادی را جلب میکند؛ فیلم محبوب درو گادرد (Drew Goddard) در سال ۲۰۱۱ با نام کلبه در جنگل (The Cabin in the Woods) ابتدا مثل الگوهای کلاسیکی مانند مرده شریر (Evil Dead) یا جمعه سیزدهم (Friday the 13th) شروع شد که در آن چند دانشجو به کلبهای مخوف در دل جنگل میرفتند، اما در نهایت مشخص شد کل این رویداد، آیین قربانی سازمانیافتهای بود که چند کارمند اداری بیعرضه هدایتش میکردند. آن فیلم شوخی هوشمندانهای با کلیشههای سینمای وحشت و سیستم هالیوود بود. البته منظور اریک واس میتواند به بخش پایانی کلبه در جنگل هم بازگردد؛ همان صحنهای که تمام هیولاهای زندانی آزاد شدند و همه جا را به خاک و خون کشیدند. تصور اینکه آزمایشگاه شرکت آمبرلا (Umbrella Corporation) مورد هجوم هیولاهای مبتلا به ویروس تی قرار بگیرد، کاملاً به سبک و سیاق خاص کرگر در خلق پرده پایانی نزدیک است؛ درست مانند چیزی که در فیلم سلاحها دیدیم.
اریک واس همچنین به مخاطبان هشدار داد که بدون تعصب فیلم را ببینند:
«درست مثل بربرین و سلاحها، طعم ترسی که کرگر خلق میکند مخاطب را با تغییر لحنهای ناگهانی و تصمیمهایی روبهرو میسازد که فقط باید با آنها همراه شد؛ اما این کارگردان واقعاً به کار خود مسلط است.»

رسانه گلوبال باکس آفیس (Global Box Office) نیز رک و بیپرده اعلام کرد:
«رزیدنت اویل ساخته زک کرگر نه تنها بهترین و عظیمترین فیلم این فرنچایز تا به امروز است، بلکه بهترین اثر خود او و برترین فیلم ترسناک سال به شمار میرود.»
کلوین چاوز از وبسایت د اسپلش ریپورت (The Splash Report) هم این هیجان را دوچندان کرد و گفت:
«فوقالعاده بود! رزیدنت اویل از همان سکانس اول پایش را روی گاز میگذارد و هرگز ترمز نمیگیرد. زک کرگر دلهرهای بیامان، زد و خوردهای خونین و نفسگیر، و موجوداتی عجیب شبیه هیولای فیلم موجود (The Thing) ارائه داده است.»
پری نمیروف از رسانه کلایدر (Collider) نیز تاکید کرد که کرگر در کنار ترس، طنز را هم وارد فیلم کرده است:
«رزیدنت اویل زک کرگر شگفتانگیز است. با فاصله زیاد، یکی از بهترین اقتباسهای بازی ویدیویی و یکی از بهترین کمدیهای ترسناکی است که دیدهام. اصلاً باورم نمیشود فیلم تا این اندازه شوخیهای خندهدار داشته باشد بدون اینکه ذرهای از جدیت خطر یا وحشت موقعیت کم کند.»

در مجموع، تمام بازخوردها نشان میدهد کرگر به همان قولی که داده بود وفا کرده است: خلق یک صحنه تعقیب و گریز طولانی با حضور قهرمانی دستوپاچلفتی و بدون آمادگی، که بیننده را درست در دل حسوحال و اتمسفر نسخه بازی پرتاب میکند؛ تا جایی که عدهای از منتقدان آن را «تجربهای نزدیک به بینقص از دنیای رزیدنت اویل» دانستهاند.
این موضوع بحث تازهای میان مخاطبان باز میکند؛ هواداران پرشمار این بازیها حالا باید میان تماشای یک اثر سینمایی سرگرمکننده و ادعاهای همیشگی خود مبنی بر لزوم اقتباس مستقیم و موبهمو از داستان اصلی، تعادل برقرار کنند. از سوی دیگر، باید دید آیا زک کرگر بعد از همه موجهای منفی و انتقادهای تندی که پیش از دیدن حتی یک ثانیه از فیلم نصیبش شده بود، همچنان برای دنباله این داستان برنامهریزی میکند یا راه خود را تغییر میدهد.
منبع: Comicbook
بهترین بازی اکشن امسال؟ میزگیم اونیموشا جدید + بحث ولفنشتاینی














[…] […]
[…] […]