بازی Call of Duty: Modern Warfare 4 منتشر شد تا با نیم نگاهی به سال 2026، متوجه شویم که با چه سال عجیب و شدیداً پرباری در دنیای گیم روبه‌رو بودیم. نکته‌ی مهم، جدال سنگین استودیو‌های بزرگ در مارتن امسال است، مارتنی که حالا COD MW4 هم می‌خواهد در آن خودی نشان بدهد و بگوید که هنوز کال او دیوتی نمرده پس در ادامه همراه مجله‌ بازار باشید.

کمپین Call of Duty: Modern Warfare 4 تلاش می‌کند چیزی را به مجموعه بازگرداند که در برخی نسخه‌های اخیر کم‌رنگ شده بود یعنی می‌خواهد ماموریت‌های داستانی خوش‌ساخت، شخصیت‌هایی که سرنوشتشان اهمیت دارد و اکشنی که در خدمت روایت قرار می‌گیرد را دوباره برای ما به تصویر بکشد. نتیجه‌ی این تلاش، تجربه‌ای پرهیجان با چند لحظه به‌یادماندنی است اما روایت دوپاره و استفاده نه‌چندان موثر از کاپیتان پرایس، مانع تبدیل شدن Modern Warfare 4 به یکی از بهترین کمپین‌های تاریخ کال آو دیوتی می‌شود.

داستان بازی Call of Duty: Modern Warfare 4 | جذابیت داستان بر خلاف انتظار شما ظاهر می‌شود

داستان کمپین بازی Call of Duty: Modern Warfare 4 با حمله‌ی کره‌ی شمالی به کره‌ی جنوبی آغاز می‌شود و ما را در کنار گروهی از تفنگداران دریایی جوان کره‌ی جنوبی قرار می‌دهد. این سربازان که در حال گذراندن خدمتِ نظامی خود هستند، ناگهان با جنگی تمام‌عیار روبه‌رو می‌شوند. انتخاب چنین شخصیت‌هایی، به‌جای تمرکز انحصاری بر نیروهای ویژه و قهرمانان شکست‌ناپذیر، یکی از تصمیم‌های جالب Infinity Ward است زیرا جنگ را از زاویه‌ی افرادی نمایش می‌دهد که هنوز برای چنین بحرانی آمادگی ندارند و کمی از کلیشه‌های ارتش آمریکا فاصله می‌گیرد.

نمی‌توانم با قطعیت بگویم اما این گروه تازه، بنظرم مهم‌ترین دلیل جذابیت داستان بشمار می‌آیند. شخصیت‌ها با وجود برخورداری از تیپ‌های آشنای روایت‌های نظامی، تعاملات قابل‌قبولی دارند و به‌اندازه‌ای متمایزند که شما بتوانید به سرنوشتشان اهمیت بدهید. در ماموریت‌هایی مانند Mayhem و Losing Ground (روایتشان را اسپویل نمی‌کنم)، تلاش سربازان برای دفاع از شهر خیالی حاجین در برابر نیرویی برتر، حس درماندگی و فشار جنگ را به شکلی ملموس منتقل می‌کند. البته روایت به این گروه محدود نمی‌شود و طبق عادت سری باز کال او، خط داستانی دیگری وجود داشته و به کاپیتان پرایس اختصاص دارد که پس از اتفاقات Modern Warfare 3 به شخصیتی تحت تعقیب تبدیل شده است. این بخش قرار است داستان ریبوت بازی در سال 2019 را به پایان برساند و به پرسش‌های باقی‌مانده پاسخ دهد.

تجربه‌ی بازی به من نشان داد که توانایی بازی در مدیریت شخصیت‌های متعدد و ایجاد پیوند میان شخصیت‌های قدیمی و تازه، قابل تمجید است. دو خط داستانی و تغییر زاویه دید، بدون آسیب جدی به ریتم روایت، به پایانی رضایت‌بخش منتهی می‌شوند اما فراموش نکنید که نقطه‌ی قوت داستان، بیشتر در شخصیت‌های تازه و موقعیت‌های جنگی بوده و بازگشت دوباره به گذشته مجموعه بخش کمتری از جذابیت را شامل می‌شود. Modern Warfare 4 زمانی بهترین عملکرد را دارد که اجازه می‌دهد سربازان عادی در دل یک بحران بزرگ، نقش خود را پیدا کنند اما هرگاه برای تکمیل داستان پرایس به صحنه‌های آشنای گذشته تکیه می‌کند، بخشی از این ظرفیت را از دست می‌دهد.

گیم‌پلی بازی Call of Duty: Modern Warfare 4 | از Infinity Ward صمیمانه تشکر می‌کنم

Modern Warfare 4 پس از تجربه‌های بحث‌برانگیز برخی نسخه‌های اخیر، دوباره به ساختاری عمدتاً خطی و ماموریت‌محور بازمی‌گردد. این تصمیم باعث شده مراحل با هدف مشخص، صحنه‌پردازی حساب‌شده و ریتمی متمرکز طراحی شوند. راحت‌تر اگر بخواهم بگویم، به‌جای آنکه شما دائماً میان فعالیت‌های پراکنده جابه‌جا شوید، بیشتر زمان کمپین را صرف پیشروی در ماموریت‌هایی می‌کنید که به داستان و موقعیت شخصیت‌ها ارتباط دارند.

تیراندازی همچنان یکی از مهم‌ترین نقاط قوت بازی است زیرا بازخورد سلاح‌ها، شدت درگیری‌ها و استفاده از صحنه‌های بزرگ نظامی، حس آشنای کال آو دیوتی را حفظ می‌کنند. در طول تجربه‌ام از این اثر هیچگاه حس نکردم که نبردهای گسترده صرفاً برای نمایش انفجارهای بیشتر طراحی شده‌اند، همچنین قرار گرفتن من و شما در موقعیت یک نیروی کوچک آن هم در برابر دشمنی بزرگ‌تر، به برخی درگیری‌ها تنش بیشتری می‌دهد؛ در نتیجه گیم‌پلی باکیفیت و صحنه‌های سینمایی عالی از دلایل اصلی موفقیت قسمت کمپین Call of Duty: Modern Warfare 4 است.

برجسته‌ترین نمونه‌ی طراحی متفاوت مراحل، ماموریتی به اسم Stranded است. در این بخش، گروه پس از سقوط در پشت خطوط دشمن گرفتار می‌شود و باید چند هدف غیرخطی را تکمیل کند. شما می‌توانید محیط را جست‌وجو کنید، ماموریت‌های فرعی انجام دهید و در پناهگاهی تجهیزات خود را بهبود دهید. این ساختار، آزادی عمل بیشتری نسبت به مراحل معمولی ارائه می‌کند، بدون آنکه بازی را به یک جهان‌باز (Open-World) کامل تبدیل کند. این ماموریت را می‌توان یکی از موفق‌ترین تلاش‌های Infinity Ward برای طراحی مرحله‌ای سندباکس دانست زیرا تفاوت میان اکتشاف نسبتاً آزاد Stranded و ماموریت‌های سینمایی‌تر می‌تواند برای بعضی بازیکنان جذاب باشد ولی آزادی عمل این بخش با روایت خطی سایر مراحل کاملاً هماهنگ نیست.

مدت کمپین نیز نسبتاً کوتاه بوده و چیزی حدود شش ساعت برای آن وقت لازم دارید. این زمان برای تجربه‌ای متمرکز و بدون مراحل اضافی الزاماً نقطه ضعف نیست اما بعضی بخش‌های داستانی فرصت کافی برای گسترش پیدا نمی‌کنند. اگر خط داستانی سربازان کره‌ای فضای بیشتری برای پیشرفت داشت، احتمالاً ارتباط میان شخصیت‌ها و تاثیر اتفاقات جنگ عمیق‌تر هم می‌شد. گیم‌پلی کمپین در طراحی مبارزات، تنوع موقعیت‌ها و حفظ ریتم موفق عمل می‌کند اگرچه شاید کیفیت همه مراحل یکسان نیست و بخش‌های سندباکس نیز به‌اندازه کافی در سراسر بازی گسترش پیدا نمی‌کنند.

گرافیک و طراحی بصری بازی Call of Duty: Modern Warfare 4 | قرار است در نبردها غرق شوید

Modern Warfare 4 بیش از هر چیز به ارائه‌ای سینمایی و نمایش مقیاس جنگ تکیه می‌کند. میدان‌های نبرد شلوغ، عملیات‌های نظامی گسترده و کات‌سین‌های پرجزئیات، تلاش می‌کنند حس حضور در یک فیلم اکشن نظامی را ایجاد کنند. جاه‌طلبی سینمایی و مجموعه ماموریت‌های پرهیجان بازی واقعاً تجربه‌ای عالی محسوب می‌شود، ویژگی‌هایی که به لحظات مهم روایت وزن بیشتری می‌دهند. تنوع موقعیت‌های داستانی نیز به طراحی بصری کمک می‌کنند و نبردهای شهری و دفاع از مواضع در کره، در کنار عملیات‌های محدودتر و تعقیب‌وگریزهای پرتنش، امکان تغییر مقیاس و حال‌وهوای مراحل را فراهم می‌آورند.

این تغییرات به این دلیل موثرند که طراحی محیط به انتقال حس خطر و جهت‌دهی شما کمک ‌می‌کند و صرفاً قصد ندارد پس‌زمینه‌ای برای انفجارها باشد. نقطه‌ی قوت بصری Modern Warfare 4 در هماهنگی میان صحنه‌پردازی و گیم‌پلی قرار دارد. زمانی که مقیاس درگیری، فشار وارد بر سربازان و تغییر وضعیت میدان نبرد به‌خوبی منتقل می‌شود، گرافیک به تقویت روایت کمک می‌کند. تجربه‌ی من از این اثر آنقدر باگ بصری نداشت که بخواهم به آن بپردازم اما ممکن است در نقد کامل بازی، بعضی از موارد را دوباره مورد بررسی قرار دهم.

در مجموع کمپین Call of Duty: Modern Warfare 4 بازگشتی قابل‌توجه به ساختار سنتی مجموعه است. اختلاف کیفیت میان خط داستانی سربازان کره‌ای و ماموریت‌های پرایس، در کنار کوتاهی کمپین شاید تنها دلایلی باشد که بخواهم از نمره‌ی این بازی کم کنم. نیازی به پیشنهاد این اثر نیست زیرا مطمئن هستم بسیاری از شما همراهان مجله‌ی بازار به تجربه‌ی این اثر خواهید پرداخت اما دیدگاه خودتان را با سایر کاربران مجله‌ حتماً به اشتراک بگذارید.

منبع: مجله‌ بازار

خفن‌ترین بازی‌های امسال چی بودن؟ میزگیم با علیرکسا – قسمت دوم