رتبه‌بندی بهترین سریال‌های دنیای Game of Thrones

دنیای بازی تاج و تخت (Game of Thrones) از زمان پایان جنجالی سریال اصلی HBO در سال ۲۰۱۹ به طور پیوسته در حال گسترش است. با اینکه نسخه اورجینال همچنان بی‌رقیب به نظر می‌رسد، اما اسپین‌آف‌های آن هم کم‌کم در حال نشان دادن پتانسیل واقعی خود و رسیدن به سطح مشابهی از کیفیت هستند. بر هیچکس پوشیده نیست که سریال گیم آف ترونز اساسا استاندارد اصلی ژانر فانتزی در تلویزیون است و با اینکه اسپین‌آف‌های فعلی هنوز دقیقا به آن سطح از کمال نرسیده‌اند، اما قطعا جزو بهترین آثار فانتزی تولید شده در دهه ۲۰۲۰ به شمار می‌روند.

حالا که هر سه سریال این فرنچایز حداقل یک فصل کامل را پخش کرده‌اند، بالاخره می‌توانیم با نگاهی دقیق مشخص کنیم که کدام یک از آن‌ها شروع قدرتمند و طوفانی را داشته است. تاریخ ثابت کرده که در دنیای وستروس همه‌چیز می‌تواند در فصل‌های بعدی به سرعت برای بهتر شدن یا بدتر شدن تغییر کند، اما در این مقاله، قصد داریم سریال‌های این فرنچایز را صرفا و فقط بر اساس فصل اولشان رتبه‌بندی کنیم.

۳. سریال House of the Dragon (خاندان اژدها)

خاندان اژدها حداقل تا اینجای کار، ضعیف‌ترین سریال در بین سه اثر دنیای بازی تاج و تخت است، هرچند که فصل سوم پتانسیل بالایی برای تغییر این جایگاه دارد. درست مثل نسخه اصلی، هسته مرکزی این سریال هم روی نبرد خونین برای نشستن بر تخت آهنین تمرکز دارد. با این تفاوت که اینجا مقیاس نبرد بسیار کوچک‌تر است و به جای درگیری بین چندین خاندان بزرگ وستروس، ما شاهد یک جنگ داخلی ویرانگر بین اعضای خاندان تارگرین (معروف به رقص اژدهایان) هستیم.

این تمرکز روی یک خاندان قاعدتا باید این پیش‌درآمد را به اثری صمیمی‌تر و شخصی‌تر تبدیل می‌کرد، اما متاسفانه ارتباط برقرار کردن با شخصیت‌ها (به خصوص در قسمت‌های اولیه) به شدت سخت است. دلیل اصلی این ضعف به بازه زمانی و پرش‌های زمانی متعدد فصل اول برمی‌گردد. داستان آنقدر سریع جلو می‌رود و بازیگران تغییر می‌کنند که ما زمان کافی برای شناختن و همزادپنداری با شخصیت‌های مکمل پیدا نمی‌کنیم. اگر فقط و فقط فصل اول را معیار قرار دهیم، خاندان اژدها در قعر این رتبه‌بندی قرار می‌گیرد.

شخصیت‌پردازی‌ها در فصل اول دو سریال دیگر بسیار پخته‌تر و باحوصله‌تر انجام شده است. با وجود حضور اژدهایان غول‌پیکر و درگیری‌های فیزیکی در قسمت‌های پایانی فصل اول خاندان اژدها، اپیزودهای ابتدایی فاقد آن حس حماسی مورد انتظار بودند. البته با قضاوت از روی تریلر اکشن و پر از خون‌ریزی فصل سوم، این سریال می‌تواند ورق را کاملا برگرداند. اما حتی در آن صورت هم سازندگان باید با چالش تغییرات اعمال شده روی منبع اقتباس و البته انتقادات تند و تیز خود جرج آر. آر. مارتین دست و پنجه نرم کنند.

۲. سریال A Knight of the Seven Kingdoms (شوالیه هفت پادشاهی)

سریال شوالیه هفت پادشاهی تنها یک فصل شش قسمتی را پشت سر گذاشته، اما همین شروع کوتاه کافی بود تا از دو فصل اول خاندان اژدها جلو بزند و اگر بتواند روی نقاط قوتش سرمایه‌گذاری کند، حتی به رقیبی جدی برای بازی تاج و تخت تبدیل شود. این اسپین‌آف جدید روایتگر سبک کاملا متفاوتی از داستان‌گویی در وستروس است. بودجه تولید بسیار کمتر، روایتی متمرکزتر و البته دوز بسیار بالاتری از طنز و صمیمیت، آن را به اثری خاص تبدیل کرده است.

این دقیقا همان هوای تازه‌ای است که فرنچایز به آن نیاز داشت. نقطه قوت اصلی سریال در نویسندگی و دیالوگ‌نویسی بی‌نظیر شخصیت‌هایش نهفته است. پیتر کلفی و دکستر سو انسل از همین حالا در نقش سر دانکن بلندقامت (دانک) و اگ (Egg) به کاراکترهایی نمادین تبدیل شده‌اند. حتی شخصیت‌های مکملی مثل لیونل باراتیون، بیلور تارگرین و ریمون فاسووی چنان تاثیر قدرتمندی می‌گذارند که به عنوان مخاطب واقعا نگران سرنوشت آن‌ها می‌شوید.

با وجود ریتم کندتر و مقیاس کوچک‌تر داستان، قسمت پنجم این سریال موفق می‌شود یکی از نفس‌گیرترین و درگیرکننده‌ترین اکشن‌های کل فرنچایز را به تصویر بکشد. علاوه بر این، سریال سنت بازی تاج و تخت در ارائه پایان‌بندی‌های آرام‌تر و شخصیت‌محور را حفظ می‌کند، به طوری که تشنه تماشای قسمت‌های بعد می‌شوید.

۱. سریال Game of Thrones (بازی تاج و تخت)

خاندان اژدها که اصلا در حد و اندازه‌های رقابت نیست و برای قضاوت نهایی شوالیه هفت پادشاهی هم کمی زود است، بنابراین بازی تاج و تخت همچنان با اقتدار در صدر هر رتبه‌بندی از این فرنچایز قرار می‌گیرد (چه در حالت کلی و چه فقط بر اساس فصل اول). با وجود افت فاحش و ناامیدکننده سریال در فصل‌های پایانی، قسمت‌های ابتدایی آن نماد خالص و نقطه عطف فانتزی در تاریخ تلویزیون هستند. فصل اول سریال گیم آف ترونز موفق می‌شود شخصیت‌پردازی عمیق و استادانه شوالیه هفت پادشاهی را با مقیاس عظیم و خطرات بزرگ خاندان اژدها ترکیب کند و یک معجون بی‌نقص بسازد.

این فصل به عنوان یک پروژه فانتزی ساختارشکن در زمان خودش، از عنصر تازگی و غافلگیری به بهترین شکل ممکن بهره برد. واقعیت تلخ این است که مرگ‌های وحشتناک و افشاگری‌های شوکه‌کننده در خاندان اژدها و شوالیه هفت پادشاهی، همیشه زیر سایه سنگین نسخه اصلی قرار می‌گیرند، چرا که بینندگان امروزی دیگر انتظار دیدن چنین خشونتی را از دنیای جورج مارتین دارند. اما در زمان پخش فصل اول بازی تاج و تخت، هیچکس برای آن حجم از بی‌رحمی آماده نبود. برای اثبات این ادعا، فقط کافی است به واکنش‌های جهانی به سرنوشت تلخ ند استارک در قسمت نهم فصل اول نگاه کنید تا متوجه شوید چرا این سریال پادشاه ابدی تلویزیون است.

دنیای وستروس بدون شک یکی از غنی‌ترین، بی‌رحم‌ترین و در عین حال جذاب‌ترین جهان‌های خلق شده در تاریخ سرگرمی است. شبکه HBO با سرمایه‌گذاری روی اسپین‌آف‌های مختلف، تمام تلاش خود را می‌کند تا مخاطبان را در این جهان تاریک و پر از دسیسه نگه دارد، اما واقعیت غیرقابل انکار این است که جادوی فصل اول سریال اصلی چیزی نیست که به این راحتی‌ها و با تکرار فرمول‌ها قابل بازآفرینی باشد. فصل اول بازی تاج و تخت فقط یک سریال تلویزیونی نبود؛ بلکه یک پدیده فرهنگی نوظهور بود که قوانین نانوشته ژانر فانتزی را برای همیشه بازنویسی کرد.

تماشای اولین قاب‌ها از وینترفل پوشیده از برف، معرفی اعضای دوست‌داشتنی خاندان استارک پیش از شروع آن تراژدی‌های بی‌پایان، قدم زدن در کوچه‌های کثیف و پر از توطئه کینگز لندینگ و وحشت خالص از وایت واکرهایی به عنوان یک تهدید عظیم در آن‌سوی دیوار پنهان شده بودند، تجربه‌ای بکر و تکرارنشدنی برای همه ما بود. در آن زمان، هیچ‌کس انتظار نداشت که شخصیت‌های اصلی و قهرمانان داستان به آن شکل بی‌رحمانه و ناگهانی حذف شوند. شوک ناشی از مرگ ند استارک به ما فهماند که در این بازی هیچ رحمی وجود دارد.

اسپین‌آف‌هایی مثل خاندان اژدها و شوالیه هفت پادشاهی قطعا آثار باارزش و خوش‌ساختی هستند که جایگاه خودشان را در قلب طرفداران پیدا کرده‌اند، اما آن‌ها میراث‌دار جهانی هستند که قبلا توسط شاهکار دیوید بنیاف و دی‌بی وایس به کمال رسیده است. حالا ما با چشمی بازتر و انتظاراتی متفاوت به تماشای این پیش‌درآمدها می‌نشینیم و دیگر آن عنصر غافلگیری اولیه را نداریم.

منبع: Comicbook

رازهای یوتوب فارسی؛ میزگیم با سک‌شات – قسمت اول