چرا حذف دیسک جی تی ای ۶ از قیمت ۸۰ دلاری ترسناکتر است؟
شرکت راکاستار گیمز (Rockstar Games) سرانجام به شایعات پایان داد و قیمت بازی جی تی ای ۶ (Grand Theft Auto 6) را اعلام کرد. همانطور که انتظار میرفت، برچسب قیمت ۷۹.۹۹ دلاری برای نسخه استاندارد تایید شد. واکنش اینترنت ترکیبی از خشم و پذیرش بود؛ عدهای اعتراض کردند و بسیاری دیگر بیتفاوت از کنار آن گذشتند، چرا که پذیرفتهاند این آینده گریزناپذیر صنعت بازی است. پیش از این، شرکت نینتندو نیز چنین سیاستهای قیمتی را اعمال کرده بود و با توجه به روند صعودی هزینهها در این صنعت، افزایش قیمتها دیگر غافلگیرکننده نیست. اما در هیاهوی این برچسب ۸۰ دلاری، یک زنگ خطر بزرگتر در حال گم شدن است.
نگرانی اصلی به معنای واقعی این بازی برای آینده مالکیت در دنیای سرگرمی برمیگردد. راکاستار تایید کرده است که نسخههای فیزیکی این بازی در فروشگاهها، فاقد دیسک خواهند بود و خریداران تنها یک جعبه پلاستیکی حاوی کد دانلود دیجیتال دریافت میکنند. این تصمیم به ظاهر ساده، میتواند تاثیر بهسزایی داشته باشد و بسیار ویرانگرتر از قیمت بالای بازی عمل کند. برای دههها، خرید یک بازی فیزیکی به معنای مالکیت قطعی، امکان آرشیو کردن و ارزش فروش مجدد بود. حالا اگر بزرگترین محصول سرگرمی تاریخ بتواند کاربران را با موفقیت به سمت این مدل تمامدیجیتال بکشاند، بقیه شرکتها نیز بدون شک همین مسیر را دنبال خواهند کرد.
پیامدهای اصلی این تغییر برای بازیکنان عبارتاند از:
- از دست رفتن مالکیت همیشگی و مستقل بازی
- نابودی بازار بازیهای دستدوم برای این عنوان
- وابستگی کامل به اینترنت و سرورهای شرکت سازنده
جعبههای خالی؛ خداحافظی با حس خوب خرید فیزیکی
این تصمیم جنجالی، صدای اعتراض مجموعهداران و طرفداران رسانههای فیزیکی را درآورده است. طبق جزئیات منتشر شده از پیشخرید بازی، قابهای مخصوص پلی استیشن ۵ (PlayStation 5) و ایکسباکس سری ایکس (Xbox Series X) هیچ دیسکی در خود ندارند. این جعبهها صرفاً بهانهای برای حضور فیزیکی روی قفسه فروشگاهها هستند.
این یک تغییر رویه به شدت بزرگ است. بسیاری از گیمرهای قدیمی دوران طلایی ایکس باکس ۳۶۰ (Xbox 360) و پلی استیشن ۳ را به یاد دارند؛ صف کشیدن در نیمههای شب، باز کردن پلمپ بازی در مسیر خانه، ورق زدن دفترچه راهنما و اطمینان از اینکه دیسک داخل قاب برای همیشه متعلق به آنها است. آن دیسک فیزیکی فقط یک کلید دسترسی نبود؛ سرمایهای بود که میشد آن را به دوست قرض داد یا برای خرید بازی بعدی فروخت. مهمتر از همه، نیازی به ساعتها انتظار برای دانلود فایلهای حجیم نبود.
شاید راکاستار دلایل منطقی خودش را داشته باشد؛ از جلوگیری از لو رفتن زودهنگام بازی گرفته تا کاهش هزینههای توزیع و همگام شدن با بازاری که روزبهروز دیجیتالیتر میشود. اما دلیل آن هرچه که باشد، این بزرگترین فرنچایز تاریخ است که رسانه فیزیکی را در روز عرضه کنار میگذارد. وقتی به فروش بیش از ۲۳۰ میلیون نسخهای بازی جی تی ای ۵ نگاه میکنیم، متوجه میشویم که ابعاد این تصمیم چقدر وسیع است. اگر این ترفند برای نسخه ششم جواب بدهد، این رویه به استاندارد جدید صنعت تبدیل خواهد شد.
موجی که همه را با خود خواهد برد
صنعت بازیهای ویدیویی همواره از بازیهای پرخرج (AAA) الگوبرداری میکند. وقتی ناشران بزرگ سیستمهایی مثل سیزن پس (Season Pass)، بتل پس (Battle Pass) و بازیهای ۷۰ دلاری را باب کردند، بقیه استودیوها هم پشت سر آنها حرکت کردند. حالا هم پیشبینی میشود که قیمت ۸۰ دلاری این بازی، راه را برای گران شدن سایر عناوین پریمیوم باز کند.
اما خطر اصلی، عادی شدن فروش جعبههای حاوی کد است. اگر گیمرها این بازی را بدون دیسک بخرند، ناشران به این نتیجه میرسند که تولید دیسک فیزیکی دیگر یک ضرورت نیست. حذف فرآیند تولید دیسک، چاپ و حملونقل، سود مالی فوقالعادهای برای شرکتها دارد.
کامپیوترهای شخصی (PC) سالها پیش به کمک پلتفرمهایی مثل استیم (Steam) این گذار را با موفقیت پشت سر گذاشتند. کنسولها تا امروز به لطف فرهنگ مجموعهداری مقاومت کرده بودند، اما این سد دفاعی در حال فروریختن است. اگر کاربران جعبههای بدون دیسک را بپذیرند، شرکتها دلیلی برای بازگشت به عقب نخواهند دید.
آینده مالکیت دیجیتال؛ در دستان شرکتها
حذف دیسکهای فیزیکی فقط یک مسئله نوستالژیک نیست، بلکه آزادی عمل گیمرها را هدف قرار داده است. در دنیای فیزیکی، شما برای تجربه بازی نیازی به تاییدیه اکانت یا اتصال به فروشگاه آنلاین نداشتید. اما مالکیت دیجیتال، این استقلال را از بین میبرد.
فعالان حوزه حفظ تاریخچه بازیها هشدار میدهند که با بسته شدن سرورها یا پایان قراردادهای لایسنس، دسترسی به بازیهای دیجیتال از بین میرود. همین الان هم عناوین زیادی از فروشگاهها حذف شدهاند و خرید قانونی آنها غیرممکن است. اگرچه بازی بزرگی در این سطح تا سالها در دسترس خواهد بود، اما واقعیت این است که دسترسی شما به بازیای که خریدهاید، کاملاً به تصمیمات شرکتی بستگی پیدا میکند و شما هیچ کنترلی روی آن ندارید.
بازیهای دیجیتال به خودی خود بد نیستند؛ سرعت دسترسی و راحتی آنها غیرقابل انکار است. اما این اتفاق یک نقطه عطف است، چون حق انتخاب را از بازیکن میگیرد. امروز شاید همه درباره قیمت ۸۰ دلاری صحبت کنند، اما سالها بعد ممکن است به گذشته نگاه کنیم و متوجه شویم که میراث واقعی و ترسناک این بازی، گران کردن سرگرمی نبود؛ بلکه متقاعد کردن میلیونها نفر بود تا بپذیرند داشتن یک جعبه پلاستیکی بدون دیسک، به اندازه کافی خوب است.
منبع: Comicbook
پرونده با امید لنون؛ کدوم بازیهای خفن کنسل شدن؟
بررسی های مرتبط
نظرات