خاستگاه جدید جوکر، دنیای کمیک‌های دی‌سی را برای همیشه تغییر می‌دهد

در شماره ۲۵ کمیک بتمن مطلق (Absolute Batman)، گذشته جوکر برای همیشه تغییر می‌کند. این نسخه میلیاردر و هیولایی از دلقک جنایتکار با نام جک گریم پنجم (Jack Grimm V)، در واقع موجودی جاودانه از دوران باستان است که با فریب دادن دوستان بروس وین، آن‌ها را علیه او می‌شوراند. علاوه‌بر این افشاگری تکان‌دهنده، بازگشت سلینا کایل باردار، زندگی شوالیه تاریکی را وارد مرحله کاملاً غیرمنتظره‌ای می‌کند.

جوکر زمانی گفته بود:

اگر قرار باشد گذشته‌ای داشته باشم، ترجیح می‌دهم چندگزینه‌ای باشد.

این جمله معروف نه‌تنها رازآلود بودن هویت او را نشان می‌دهد، بلکه دست نویسندگان دی‌سی کامیکس (DC Comics) را باز می‌گذارد تا در خطوط زمانی موازی، روایت‌های کاملاً متفاوتی از این شخصیت شرور خلق کنند. با این حال، مجموعه کمیک بتمن مطلق تا به امروز دیوانه‌وارترین و عجیب‌ترین نسخه از شاهزاده دلقک جنایت را به تصویر کشیده است.

تمام بازیگرانی که لباس بتمن را به تن کردند؛ از ۱۹۶۶ تا امروز (قسمت دوم)
تصمیم اسکات اسنایدر (Scott Snyder) به عنوان نویسنده و نیک دراگوتا (Nick Dragotta) به عنوان طراح، از همان ابتدا جسورانه و شوکه‌کننده بود؛ آن‌ها یک بروس وین از طبقه کارگر را در مقابل جوکری قرار دادند که در ظاهر میلیاردر محترمی است، اما در باطن کالبدی هیولایی و وحشتناک دارد. اکنون جدیدترین شماره از این مجموعه پرفروش منتشر شده است و رابطه بتمن مطلق و جوکر مطلق را وارد فاز به مراتب تاریک‌تر و عجیب‌تری می‌کند.

دانلود بازی بتمن: شوالیه تاریکی

تایید جاودانگی جوکر در شماره ۲۵ کمیک بتمن مطلق

بروس وین در دنیای مطلق، مدت‌ها بود که به هویت واقعی جک گریم پنجم شک داشت. از یک سو آلفرد پنی‌ورث (Alfred Pennyworth) حدس می‌زد که این اشراف‌زاده متخاصم هرگز پیر نمی‌شود و عمری نامحدود دارد، و از سوی دیگر خود بروس در اولین ملاقاتشان نگاهی کوتاه به چهره غیرانسانی و مسخ‌شده او انداخته بود. در شماره ۲۵ کمیک بتمن مطلق، قهرمان داستان از نزدیک با اسنادی روبه‌رو می‌شود که هر دو فرضیه را به شکل قطعی تایید می‌کنند.
ماجرا زمانی به اوج می‌رسد که بتمن مطلق سر از غار مخوف زیر عمارت گریم درمی‌آورد. در آن‌جا، جوکر مطلق نقاب از چهره برمی‌دارد و به یک هیولای تمام‌عیار تبدیل می‌شود. او توضیح می‌دهد که لقب جوکر، به شکلی کنایه‌آمیز از این واقعیت ریشه می‌گیرد که او تقریباً هیچ‌وقت نمی‌خندد. گریم در ادامه فاش می‌کند که در تمام دوران طولانی زندگی‌اش، تنها در چند موقعیت انگشت‌شمار با دشمنان شایسته‌ای روبه‌رو شده که توانسته‌اند باعث شادی او شوند؛ و حالا امیدوار است که بروس همان فرد خاص بعدی باشد که می‌تواند دوباره خنده را به لبانش بیاورد.

در گوشه‌ای از این غار، سرنخ مهمی درباره طول عمر واقعی گریم به چشم می‌خورد: ویترینی از زره‌ها و لباس‌های رزم که قدمت آن‌ها به دوران باستان برمی‌گردد. این نشانه اثبات می‌کند که حضور جوکر مطلق در تاریخ، حتی بسیار طولانی‌تر از آن چیزی است که تحقیقات آلفرد روی شجره‌نامه خاندان گریم نشان می‌داد.

در خط زمانی اصلی دی‌سی و حتی در آثاری مثل فیلم شوالیه تاریکی محصول ۲۰۰۸، رابطه بتمن و جوکر همیشه بر پایه نوعی وابستگی متقابل میان قهرمان و تبهکار شکل گرفته است؛ رابطه‌ای که در آن جوکر صراحتاً اعتراف می‌کند حضور بتمن به زندگی او معنا و هدف می‌بخشد. کمیک بتمن مطلق نیز با حفظ همین فرمول جذاب و همیشگی، آن را در قالب اهداف اسکات اسنایدر برای دنیای مطلق بازآفرینی می‌کند و این رقابت افسانه‌ای را برای نسل جدید مخاطبان زنده نگه می‌دارد.

از خیانت دوستان قدیمی تا بزرگ‌ترین غافلگیری داستان

پیش از آن‌که نبرد مستقیم میان بتمن مطلق و جوکر مطلق شکل بگیرد، بروس با حقیقت تلخ و دلخراشی روبه‌رو می‌شود؛ گریم موفق شده است صمیمی‌ترین دوستان بروس را علیه او بشوراند. وقتی شوالیه تاریکی برای پیدا کردن صاحب عمارت گریم وارد آن‌جا می‌شود، به جای جوکر، دوستان قدیمی خود یعنی ویلون جونز یا همان کیلر کراک مطلق (Absolute Killer Croc)، هاروی دنت یا دوچهره مطلق (Absolute Two-Face)، ادوارد نیگما یا ریدلر مطلق (Absolute Riddler) و آزوالد کابلپات یا پنگوئن مطلق (Absolute Penguin) را می‌بیند که انتظارش را می‌کشند.

حرف‌های این چهار نفر نشان می‌دهد که گریم شخصاً و به صورت جداگانه به سراغ تک‌تک آن‌ها رفته و با بازی روانی فریبشان داده است. او با مظلوم‌نمایی، دوستان بروس را متقاعد کرده است که اشراف‌زاده‌ای بی‌گناه است و از خشونت‌های بتمن هراس دارد؛ تا جایی که آن‌ها باور کرده‌اند تمام جنایت‌های بی‌رحمانه جوکر علیه بروس، صرفاً زاییده توهمات ذهنی خود بروس است. در ادامه، ماموران برای انتقال بروس به تیمارستان سر می‌رسند و فرار لحظه آخری او از دست قانون، باعث می‌شود به درون حفره‌ای سقوط کند و مستقیم به غار گریم بیفتد.
در جریان درگیری داخل غار، جوکر مطلق بال درمی‌آورد و بتمن را تعقیب می‌کند. در این وضعیت مرگبار، اگر دخالت باربارا گوردون مطلق (Absolute Barbara Gordon) نبود که اکنون با لقب خفاش (The Bat) فعالیت می‌کند، بروس هرگز از آن غار زنده بیرون نمی‌آمد. این افسر سابق پلیس گاتهام کمی بعد متوجه می‌شود که همین هیولای بال‌دار، عامل اصلی قتل پدرش یعنی شهردار سابق، جیم گوردون است. این افشاگری قرار است زمینه‌ساز داستان مستقل باربارا در شماره ۲۶ کمیک بتمن مطلق شود؛ داستانی که به گفته اسنایدر، حال‌وهوایی شبیه به کمیک کلاسیک بتمن: سال اول (Batman: Year One) خواهد داشت.

با تمام این تفاسیر، بزرگ‌ترین بمب خبری شماره ۲۵ در صفحات پایانی منفجر می‌شود؛ جایی که سلینا کایل در حالی که باردار است بازمی‌گردد تا به بروس نشان دهد که به زودی پدر خواهد شد. این‌که پدر واقعی این فرزند چه کسی است و این اتفاق چه تاثیری روی جنگ بی‌پایان بروس با جرم و جنایت می‌گذارد، معمایی است که پاسخ آن پس از یک پرش زمانی، در شماره ۲۸ کمیک بتمن مطلق فاش خواهد شد.

منبع: CBR

بازی‌های معروفی که نمی‌شناسی! میزگیم با امید لنون و کسری کریمی طار