در این مطلب به بررسی بازی Mortal Shell 2 پرداخته و نگاهی به نقاط قوت و ضعفِ محصول جدید Cold Symmetry می‌اندازیم. با مجله بازار همراه باشید.

هیچ کارشناس یا گیمری نمی‌تواند تاثیر استودیو فرام سافتور بر صنعت گیم با ژانر سولزلایک را انکار کند. این استودیو با Elden Ring فرمول آشنای سولزلایک را به جهانی بزرگ منتقل کرد و نشان داد که این ساختار چگونه می‌تواند در قالب یک جهان‌باز هم موفق عمل کند. بازی Mortal Shell 2  که اخیراً عرضه شده، یک سولزلایک با جهانی باز بوده و به همین دلیل مقایسه‌اش با Elden Ring منطقی است. اما این نکته مهم را نباید فراموش کرد که ساخته جدید استودیو Cold Symmetry صرفاً از فرمول آشنای سولزلایک تقلید نکرده و سعی می‌کند هویت خودش را داشته باشد.

واضح‌ترین تاثیرپذیری از بازی Elden Ring را می‌توان در ساختار جهان Mortal Shell 2 دید. جهان بازی به بزرگی سرزمین Lands Between نبوده و سازندگان در استودیو Cold Symmetry تمرکز خود را بیشتر روی ایجاد محیطی متراکم قرار داده بودند. نسبت به ساختار نیمه‌باز قسمت اول، محیطی وسیع‌تر و متصل‌تر را شاهد هستیم. مناطق مختلف به شکلی طراحی شده‌اند که گیمر را به سمت اکتشاف آزادانه، حرکت در مسیرهای فرعی و حتی جستجوی نقاط مختلف سوق می‌دهد.

سیاه‌چالها و مناطق بیکن (مورد استفاده برای Fast Travel) زیادی در سراسر جهان قرار گرفته و معمولاً شامل دشمنان، آیتم‌ها یا رازهای مختلف هستند. با اینکه ساختار برخی از این مناطق می‌تواند تکراری شود، تفاوت ظاهری و محتوایی آن‌ها باعث می‌شود اکتشاف درگیر حس یکنواختی و خستگی نشود. طراحی هنری بازی هم با استفاده از تاریکی، ویرانی و حس اضطراب، به‌ خوبی فضایی را ایجاد می‌کند که قبلاً در عناوین سولزلایک دیده بودیم.

سیستم پیشرفت شخصیت در ظاهر ساده است؛ گلوم که عملکردی مثل سولز  داشته، برای افزایش لول شخصیت مورد استفاده قرار می‌گیرد. بخش جذاب‌تر سیستم پیشرفت به ارتباط مستقیم آن با اکتشاف در نقشه مربوط می‌شود. پیدا کردن سلاح‌های جدید، شِل‌ها و آیتم‌های کاربردی مستقیماً به گشت ‌و گذار در جهان وابسته است؛ برای مثال، با خرید نقشه یک سلاح، محدوده تقریبی محل آن روی نقشه مشخص می‌شود اما یافتن مکان دقیقش همچنان بر عهده گیمر است. بدین ترتیب، هم گیمر به کاوش ترغیب شده و هم باعث سردرگمی‌اش نمی‌شود.

با وجود راهنمایی‌های برای پیدا کردن آیتم‌ها، جهان بازی Mortal Shell 2 آنقدر جذاب است که گیمر را بارها از مسیر اصلی منحرف می‌کند. حتی زمانی که اهداف مشخصی روی نقشه وجود دارند، کنجکاوی گیمر می‌تواند به کشف مناطق ناشناخته و نبرد با باس‌هایی منجر شود که انتظارشان را ندارید.

یکی از مهم‌ترین بخش‌های سیستم پیشرفت، سیستم شل‌ها (Shell) است. بازی هشت شل دارد که این رقم دو برابر نسخه اول بوده و هرکدام سبک مبارزه و توانایی‌های منحصربه‌فردی ارائه می‌کنند. در صورتی که یادتان نیست، شل‌ها باقی مانده مبارزان قدیمی هستند که با پیدا کردنشان می‌توانید به قابلیت‌ها و سبک‌های مبارزه مختلف دسترسی پیدا کنید.

برای مثال، یکی از شل‌ها می‌تواند برای مدتی نامرئی شود، در حالی ‌که شل دیگر از یک قلاب مکانیکی برای حملات نزدیک استفاده می‌کند. برخی شل‌ها هم در اختیار باس فایت‌ها بوده و بعد از شکست دادن آن‌ها، امکان استفاده از توانایی‌هایشان فراهم می‌شود.

هر شل علاوه بر قابلیت‌های اصلی، داستان و پیشینه مخصوص خود را دارد که با افزایش پیوند (Bond) می‌توان بخش‌های بیشتری از آن را کشف کرد. افزایش این پیوند همچنین عملکرد شل را بهبود می‌دهد. امکان ارتقای توانایی‌های اختصاصی هر شلهم  وجود دارد؛ از افزایش مدت نامرئی ماندن گرفته تا بهبود سرعت حرکت و قابلیت‌های دفاعی. سیستم پیشرفت، بخصوص شل‌ها یکی از نقاط قوت اصلی بازی Mortal Shell 2 است.

تنوع سلاح‌ها چندان زیاد نیست و بازی هشت سلاح اصلی را در کنار چندین سلاح فرعی ارائه می‌دهد. البته این تنوع پایین به هیچ وجه به تجربه بازی ضربه زده و کار را برای گیمر سخت نمی‌کند. در بخش عمده بازی می‌توان با یک سلاح مناسب مثل The Iconoclast پیش رفت و با ارتقای آن، بیشتر چالش‌ها را پشت سر گذاشت. سلاح‌های فرعی هم تنوع خوبی به مبارزات اضافه کرده و از سلاح‌هایی شبیه شاتگان تا مسلسل دستی را شامل می‌شوند. تارستون‌ها هم آیتم‌هایی هستند که به شخصی‌سازی بیشتر سلاح‌ها کمک می‌کنند. ترکیب این قابلیت‌ها با سلاح‌های سرد، سیستم مبارزه را به تجربه‌ای سرگرم‌کننده تبدیل کرده است.

تنوع دشمنان نیز قابل قبول است و با تغییر منطقه، ترکیب و الگوهای حمله آن‌ها تغییر می‌کند. در بازی Mortal Shell 2 شاهد مواردی مثل جادوگران، موجودات فاسدشده مرداب‌ها و شوالیه‌های سنگین‌پوش هستیم. در ضمن،  وجوددشمنان مختلف باعث می‌شوند مبارزات در طول بازی تازگی خود را حفظ کنند. در بحث درجه سختی، حالت استاندارد تجربه‌ای چالش‌برانگیز اما متعادل را ارائه می‌دهد. امکان کاهش سختی وجود داشته و Night Mode هم برای گیمرهایی طراحی شده که به دنبال چالشی بسیار سخت‌تر هستند و طبیعتاً در ازای آن پاداش بیشتری دریافت می‌کنند.

باس فایت‌ها یکی از بخش‌های جذاب بازی هستند؛ برخی باس فایت‌ها بدون هدف در جهان باز حرکت می‌کنند، برخی دیگر در سیاهچال‌ها منتظر گیمر هستند یا برخی دیگر در بخش‌های داستانی قرار دارند. از نظر جذابیت و شکوه به پای باس فایت‌‌های آثار فرام سافتور نمی‌رسند اما بطور کلی گیمر مبارزات سرگرم‌کننده و چالش‌برانگیزی را شاهد خواهد بود، البته چند نبرد بزرگ‌تر و تماشایی‌تر می‌توانست جذابیت را بیشتر کند.

از نظر فنی، بازی Mortal Shell 2 یکی از زیباترین بازی‌های آنریل انجین 5 است که اخیراً عرضه شده و طراحی محیط‌ها یکی از اصلی‌ترین دلایل جذابیت بصری بازی است. مشکل اصلی، باگ‌هایی است که گاهی بیش از حد آزاردهنده می‌شوند. برخی دشمنان از حمله دست کشیده یا در محیط گیر می‌کنند و حتی در یکی از مبارزات باس فایت کاملاً غیرفعال شد. این مشکلات احتمالاً با آپدیت‌های رسمی بعد از عرضه برطرف خواهند شد اما در وضعیت فعلی می‌تواند به تجربه گیمر ضربه بزند. از نظر داستانی هم بازی Mortal Shell 2 چندان موفق نیست و روایت آن جذابیت کافی ندارد.

در مجموع، Mortal Shell 2 به‌عنوان یک سولزلایک عملکرد بسیار خوبی در بسیاری از زمینه‌ها دارد. جهان جذاب، سیستم شل‌ها، سیستم پیشرفت و مبارزات سرگرم‌کننده باعث می‌شوند مشکلات فنی، باس‌های نه‌چندان باشکوه و داستان ضعیف نتوانند به تجربه کلی آسیب جدی وارد کنند. مهم‌تر از همه، این بازی گامی قابل توجه برای استودیو Cold Symmetry محسوب می‌شود و می‌تواند پایه و اساسی مناسب برای دنباله‌ای بزرگ‌تر و جاه‌طلبانه‌تر باشد.

نظر شما در رابطه با بازی Mortal Shell 2 چیست؟ نظرات‌تان را با ما و دیگر کاربران مجله بازار به اشتراک بگذارید.

منبع: Gaming Bolt

بازی‌های خفنی که یادتون رفته؛ میزگیم با امید لنون – قسمت دوم