در این مطلب به بررسی بازی شریف آباد پرداخته و نگاهی به نقاط قوت و ضعفِ محصول موسسه نردبان اندیشه میاندازیم. با مجله بازار همراه باشید.
موسسه فرهنگی نردبان اندیشه فردا یکی از نامهای فعال در صنعت ویدیو گیم ایران بوده که توانسته محصولات بسیار موفقی را راهی مارکتها کند. این موسسه سالها قبل بازی آمیرزا را توسعه داده بود که روی چینش حروف تمرکز داشته و تا به امروز، رقم 40 میلیون نصب را در کافه بازار ثبت کرده است. عوامل متعددی در موفقیت آمیرزا نقش داشتند که یکی از مهمترینهایشان، فضاسازی بر پایه فرهنگ کوچه بازاری ایرانی بود؛ شخصیتها، محیطها، موسیقی، دیالوگها، همه و همه حس و حال یک محصول کاملاً ایرانی را داشتند.


محصول دیگر موسسه فرهنگی نردبان اندیشه فردا، شریف آباد نام داشته و یک بازی در سبک شبیهساز و مدیریت است. وقتی پای تجربه این عنوان مینشینید، خیلی زود متوجه میشوید که سازندگان درسهایی که از موفقیتهای آمیرزا یاد گرفته بودند را در شریف آباد پیاده کردهاند. اما این حرف دقیقاً به چه معناست؟ در ادامه پاسخ خواهیم داد.
داستان با نمایش حاجی عیسی و مامان طلعت آغاز میشود. آنها در تهران سکونت داشته و ریههای مامان طلعت وضعیت چندان مناسبی نداشته و دکتر توصیه میکند از هوای آلوده تهران فاصله بگیرند. به همین دلیل، حاجی عیسی تصمیم میگیرد به روستای دوران بچگی، یعنی شریف آباد برگشته تا مامان طلعت با مشکلات بیشتری مواجه نشده و از همه مهمتر، مزرعه دوران کودکی را دوباره راه بیاندازد. در این مسیر، شما بهعنوان گیمر تمام کارهای اصلی را انجام میدهید.
داستانی که در بازی شریف آباد گنجانده شده، یک بهانه است تا مراحل و ماموریتهای خواسته شده را انجام دهید. بنابراین، انتظار چندانی از آن نداشته باشید. اما اولین چیزی که در محصول استودیو نردبان اندیشه فردا جلب توجه میکند، همان حال و هوای ایرانی و سنتیای است که مشابهاش را در بازی آمیرزا دیده بودیم. شخصیتها، موسیقی متنی که تمام مدت به گوش میرسد، دیالوگهایی که برخی با لهجه گیلانی به زبان میآورند، همگی برگرفته از فرهنگ قدیمی و سنتی کشورمان هستند.

گیمپلی بازی به دیگر عناوین مدیریت و شبیهسازی شباهت زیادی دارد. با یک مزرعه کوچک شروع کرده و در ادامه میتوانید با ایجاد ساختمانهای جدید، محصولات بیشتری را تولید کرده و درآمد بالاتری کسب کنید. امکان ارتقا ساختمانهای قدیمی هم وجود دارد تا ظرفیت نگهداریشان را بیشتر کرده یا لیست انتظارشان را طولانیتر کنید. از سازههای قابلاستفاده میتوان به زمین برای کاشت محصولات کشاورزی، لبنیاتی، گاوداری، مرغداری، آسیاب، نانوایی، نساجی، شیرینی پزی، مربا سازی، فرش بافی، لواشک سازی و حتی پیتزا پزی اشاره کرد.

البته همه چیز درباره کاشت، نگهداری، برداشت، تولید محصول و صادرات نیست. میتوانید با اضافه کردن آیتمهای تزئینی مثل درخت به مزرعه خود جلوه بهتری بدهید. از دیگر قابلیتهای گیمپلی هم میتوان به امکان مشاهده مزارع دیگر شخصیتها مثل گلمراد اشاره کرد. با رفتن به مزارع آنها میتوانید آیتمهای مورد نیاز خود مثل دانههای گیاهان را خریداری کنید. به این موارد باید امکان سفر به برخی از استانهای کشور و خریداری سوغاتیهای مخصوصشان برای فروش در مزرعه خودتان هم اشاره کرد.
یکی از تفاوتهای اصلی شریف آباد با عناوین مشابه، امکان تعامل با دیگر کاربران است اما این تعامل به ارسال درخواست دوستی یا فرستادن پیام خلاصه نمیشود. شما میتوانید با رفتن به بخش بازارچه، محصولاتی که دیگر کاربران برای فروش گذاشتهاند را مشاهده کرده و در صورت نیاز، خریداری کنید. شما هم میتوانید محصولاتی که مازاد دارید را در بازارچه برای فروش قرار دهید. نکته جالب اینجاست که هر قیمتی بخواهید میتوانید برای محصولات خود بگذارید. طبیعتاً باید قیمتهایتان رقابتی باشد تا دیگر کاربران مجاب شوند که از شما خرید کنند.

شاید فکر کنید ایجاد بازار آنلاین در دل بازی فقط برای رفع نیازهای شما خوب است اما راستش را بخواهید، یک فایده مهمتر دیگر را هم دارد. مدتها قبل مشغول تجربه Pocket City 2 بودم که یکی از بهترین عناوین شبیهساز شهرسازی برای موبایل محسوب میشود. از آنجایی که یک محصول کاملاً آفلاین است، پس از مدتی حس تنهایی بر من غلبه کرد و باعث شد از تجربه بازی دست بکشم. اما در شریف آباد شما میتوانید با دیگر کاربران تعامل داشته که این موضوع تاثیر بسیار زیادی روی شما میگذارد تا به این زودیها بیخیالش نشوید.
با لمس روی ساختمان اصلی، لیستی از ماموریتهای خواسته شده به نمایش در میآید که با انجامشان میتوانید لول خود را بالا برده و تعداد بیشتری از ساختمانها را برای ساخت آنلاک کنید. البته برای ساختشان به سکه نیاز دارید که تنها راه بدست آوردن آن، تولید محصولات مختلف و فروش آنها است. دیگر واحد موجود در بازی الماس است که با آن میتوانید سرعت پیشرفت خود را بیشتر کنید.
البته شریف آباد یک بازی بینقص نبوده و یک مشکل بسیار بزرگ دارد. در بازیهای شبیهساز و مدیریتی، یک قانون نانوشته وجود دارد که در اکثر عناوین دیده میشود. سیستم پیشرفت بازی بگونهای طراحی میشود که کاربر در ابتدا با سرعت زیادی پیشرفت کرده و به چشم، تاثیر این اتفاق را در محیطِ تحت مدیریتش ببیند. همین موضوع، انگیزه زیادی در گیمر ایجاد کرده و اصطلاحاً باعث میشود گیمپلی اعتیادآور شود. به بیان دقیقتر، ایجاد سازهها یا فرآیندها معمولاً کوتاه هستند اما اگر بخواهید آن سازه را ارتقا دهید، فرایندش طولانی میشود.
در بازی شریف آباد برخی از فرایندها از همان ابتدا طولانی هستند؛ برای مثال، شیردهی گاوها یا تخم گذاری مرغها یک ساعت زمان میبرد. این عدد برای ایجاد سازههای جدید هم یک ساعت است. در نتیجه، بسیاری از اوقات هیچ کاری برای انجام نداشته و مجبور بودم از بازی خارج شوم تا این مدت زمان سپری شود. البته میتوان با مصرف الماس این فرایند را کوتاه کرد اما سوق دادن گیمر به پرداختهای درون برنامهای آن هم از همان ابتدای مسیر، چندان خوشایند نیست. همچنین کاربری که اهل پرداخت پول واقعی نیست را به اجبار از بازی خارج کرده که این اتفاق تاثیری منفی روی جذابیت روند بازی میگذارد.

شریف آباد یکی از بهترین بازیهای شبیهساز و مدیریتی بازار موبایل ایران است که مهمترین نقطه قوت آن، هویت ایرانی و فضاسازی متفاوتش محسوب میشود. استفاده از شخصیتهای جذاب، موسیقی سنتی، لهجههای محلی و المانهای برگرفته از فرهنگ ایرانی باعث شده بازی در مقایسه با بسیاری از نمونههای مشابه، گزینه مناسبتری برای گیمرهای داخلی باشد. از طرف دیگر، تنوع ساختمانها، محصولات و فعالیتها در کنار بازارچه آنلاین و امکان تعامل با مزارع دیگر کاربران باعث میشود تا احساس تنهایی نکرده و بخشی از یک جامعه واقعی باشد.
نظر شما در رابطه با بازی شریف آباد چیست؟ نظراتتان را با ما و دیگر کاربران مجله بازار به اشتراک بگذارید.
همه جزئیات تریلر جی تی ای 6 با امید لنون

| استفاده از المانهای ایرانی | زمان انتظار طولانی از همان ابتدای بازی و آسیب به حس پیشرفت و جذابیت گیمپلی |
| جلوههای بصری جذاب و استفاده از رنگهای شاد و پرانرژی | منوی آغازین بسیار ساده |
| تنوع بالای فعالیتها، ارتقا سازهها و شخصیسازی محیط | |
| تعامل با دیگر کاربران و ایجاد یک محیط اجتماعی | |
| سفر به استانهای مختلف و آشنایی با آنها | |
| اجرای سیستم بازار آزاد در بخش بازارچه |








نظرات