به شخصه من تا به حال بیشتر از آنچه که بتوانم بشمارم، جهانهای سروایول (Survival worlds) جدید ساختهام و اما نکته جالب و عجیب اینجا است که من تقریباً هیچوقت سازههای بینقص و کاخهای بزرگی که در اواخر بازی ساختم را به یاد نمیآورم. چیزی که همیشه در ذهن من مانده است، آن شروعهای سخت، خشن و پر از دستوپا زدنهای اول کار است. در یکی از دنیاها، بازی به من لطف کرد و درست در یکدقیقهای نقطه اسپاون، یک روستای بزرگ جلوی راه من قرار داد. اما در دنیایی دیگر، من را درست در وسط یک اقیانوس بیانتها و بدون وجود هیچ خشکی یا درختی در اطراف رها کرد. دقیقاً به همین دلیل است که من هیچوقت انتظار ندارم دو بازی مختلف، حس و حال یکسانی داشته باشند.
گاهی اوقات قبل از ساختن دنیا، چند دقیقهای را صرف جستجو برای پیدا کردن یک «سید سروایول خوب» میکنم. این کار را برای راحت کردن بازی انجام نمیدهم، بلکه صرفاً دلم میخواهد یک نقطه شروع جذاب، چالشبرانگیز و الهامبخش داشته باشم؛ وجود یک غار عمیق در نزدیک مپ، یک روستا یا یک رشتهکوه با ابهت برای شروع بازی کاملاً کافی است. البته، داشتن یک سید عالی هیچچیز را تضمین نمیکند؛ چون شما همچنان ممکن است ۵ دقیقه بعد تمام وسایل گرانبهای خود را به خاطر انفجار ناگهانی یک کریپر از دست بدهید! در ادامه با مجله بازار همراه باشید تا بدانید ماجرا از چه قرار است.
شب اول بازی ماینکرفت معمولاً یک فاجعه به تمام معنا است
یک سطل آب میتواند شما را از افتادن از ارتفاع یا حتی افتادن در گودالی از گدازه در بازی ماینکرفت نجات دهد.
خیلی خندهدار است که چطور تقریباً همه بازیکنان تازهوارد ماینکرفت تلاش میکنند تمام کارهای دنیا را در همان چند دقیقه اول بازی چپانده و انجام دهند! آنها دیوانهوار دور مپ میدوند، حیوانات را دنبال میکنند، از تپهها بالا میروند وناگهان… هوا تاریک میشود. در این مرحله، آنها خود را در یک سوراخ تنگ و تاریک ۱ در ۲ در دل کوه پیدا میکنند، در حالی که از ترس زامبیها و اسکلتها نفس خود را حبس کردهاند و باید گفت که این یک روند کاملاً نرمال و نوستالژیک است.
ولی من در حال حاضر یاد گرفتهام که روز اول خود را تا حد امکان ساده نگه دارم. تمرکز من فقط روی چند چیز است: جمعآوری چوب، ساخت ابزارهای سنگی اولیه، پختن کمی غذا در صورت امکان، و سرپناهی بسیار کوچک و امن. این سرپناه هرگز شاهکار معماری نیست، اما همیشه کارم را راه میاندازد. ساختن خانه لوکس و مجلل میتواند تا چند روز آینده منتظر بماند.
بیس شما در بازی ماینکرفت نیازی ندارد که از همان اول جذاب باشد
ساخت یک بیس ساده اول کار در دنیای بقا ماینکرفت میتواند خوب باشد.
من بازیکنانی را دیدهام که ساعتها وقت صرف برنامهریزی و نقشهکشی برای ساخت قلعههای بزرگ میکنند، آن هم در حالی که هنوز حتی آهن کافی برای ساختن یک سطل ساده را جمع نکردهاند! از نظر من، عاقلانهترین کار این است که اول کار چیزی بسازید که کاربردی و مفید باشد.
چند چست (Chests) برای مدیریت آیتمها، یک تخت خواب برای رد کردن شبهای خطرناک، چند فرنس (Furnaces) و شاید یک فارم کوچک در بیرون خانه در بازی میتواند به شما کمک کند. اینها برای دوام آوردن در روزهای اول کاملاً کفایت میکنند. بعدها، وقتی که دغدغه منابع از بین رفت، همیشه فرصت برای بازسازی همهچیز یا نقل مکان به یک بایوم بهتر وجود دارد. بیشتر جهانهای سرویوال به هر حال در طول زمان و به مرور رشد میکنند.
کار معدن جایی که همه چیز به فنا میرود
این مورد یکی از خاصترین معادن و همچنین غارهای بازی ماینکرفت است.
همه بازیکنان بدون استثنا تشنه الماس یا همان دایمند هستند و بازیکنان همیشه قبل از اینکه مشکل ابتداییترین نیاز خود یعنی غذا را حل کنند، به دنبال چاههای عمیق برای یافتن الماس میگردند. من خودم بارها مرتکب این اشتباه شدهام. یعنی وقتی شما یک غار بسیار عمیق پیدا میکنید، با هیجان به داخل آن میدوید، متوجه اسکلتی که در تاریکی کمین کرده نمیشوید و ناگهان با یک تیر، تمام دار و ندار خود را از دست میدهید و به نقطه اسپاون بازمیگردید.
حالا من همیشه در سفرهای زیرزمینی خودم، غذای اضافی و مشعلهای (Torches) بیشتری نسبت به نیازم حمل میکنم. شاید این کار در ظاهر خستهکننده و بیش از حد محتاطانه به نظر برسد، اما طعم شیرین بازگشت به خانه با جیبهای پر از دایمند، بسیار بهتر از مرگ در تاریکی غارها است.
وقتی غذا در ماینکرفت دیگر دغدغه نیست
سیب طلایی انچنت شده به بازیکنان ماینکرفت در موقعیتهای بسیار خطرناک کمک میکند.
در ابتدای بازی، من معمولاً به شکار حیوانات میپردازم چون سریعترین راه است. اما بعد از آن، میخواهم که سیستم تامین غذا به صورت خودکار و پایدار درآید. یک فارم گندم کوچک، چند ردیف سیبزمینی و جایی برای پرورش چند گاو؛ همین برای مدتها کافی است. این کار فضای خیلی کمی میگیرد و پس از مدت کوتاهی، شما نگرانی در مورد نوار گرسنگی (Hunger bar) را فراموش میکنید. این کار روتین سختی است، اما در آینده به خودتان آفرین خواهید گفت.
کاوشگری و ماجراجویی | لذت واقعی ماینکرفت
داشتن توتم آندایینگها در ماجراجوییهای ماینکرفت بسیار مهم است.
دلیلی که من هنوز بعد از این همه سال از بازی در بخش بقای ماینکرفت لذت میبرم بسیار ساده است: من هیچوقت نمیدانم در چند دقیقه آینده چه اتفاقی رخ خواهد داد. گاهی اوقات برای جمعآوری کمی زغالسنگ از بیس خارج میشوم و در نهایت با یک نقشه گنج دفن شده به خانه برمیگردم!
گاهی اوقات یک پرتال خرابشده ندر (Ruined portal) پیدا میکنم و گاهی هم ۲۰ دقیقه تمام در مپ گم میشوم چون فراموش کرده بودم مختصات خانهام را یادداشت کنم! برخی روزها همهچیز عالی پیش میرود و برخی روزها همه چیز را از دست میدهید که این معنای واقعی بقا است.
تفاوت زمین تا آسمان بازی تکنفره و تیمی
در دنیای بازی ماینکرفت میتوانید با هم تیمیهای خود ماجراجوییهای جذابی رقم بزنید.
دنیای تکنفره بازی ماینکرفت آرامشبخش و اتمسفریک است. اما دنیای چندنفره معمولاً یک هرج و مرج و آشوب مطلق معنا میشود و چیزی جز این نیست! همیشه یک نفر در غارها غیبش میزند، یک نفر دیگر تصادفاً پای کریپرها را به داخل بیس باز میکند و خانه را به هوا میفرستد و همیشه آن یک دوستی وجود دارد که از همان روز اول شروع به ساخت یک قلعه بزرگ میکند و هیچ کمکی در جمعآوری منابع اولیه نمیکند!
اگر قصد دارید یک سرور چندنفره را برای مدت طولانی نگه دارید، حتماً ارزشش را دارد که قبل از دعوت کردن دوستان، نگاهی به «بهترین هاستهای سرور ماینکرفت» بیندازید. یک سرور پایدار و بدون لگ، شما را از دردسرهای بزرگ در آینده نجات میدهد. من بازیکنانی را دیدهام که پس از مقایسه پلنهای مختلف، قویترین و بهترین سرورها را انتخاب کردهاند و انتخاب درست کاملاً به تعداد بازیکنان و ابعاد دنیای شما بستگی دارد.
چرا من همیشه باز از اول شروع میکنم
شما هر کاری که در بازی ماینکرفت دلتان بخواهد میتوانید انجام دهید.
ماینکرفت هیچوقت به شما نمیگوید که راه درست بازی کردن چیست؛ شما فقط همانطور که جلو میروید، مسیر خودتان را پیدا میکنید. شما میتوانید یک روز کامل را صرف کار معدن کنید، یا به ماهیگیری بروید، یا پلی بسازید که هیچکس واقعاً به آن نیاز ندارد! برخی از بازیکنان عجله دارند تا هر چه سریعتر اندر دراگون (Ender Dragon) را شکست دهند، در حالی که برخی دیگر تا هفتهها حتی پا به بعد ندر (Nether) نمیگذارند. هر دو روش کاملاً درست و محترم است.
این دقیقاً همان دلیلی است که چرا من هنوز بعد از این همه سال، بخش بقای ماینکرفت را بازی میکنم. هر دنیا داستان و روایت خاص خودش را دارد و معمولاً این لحظات غیرمنتظره و ناگهانی هستند که شما را ترغیب میکنند دنیای جدید دیگری را آغاز کنید.
نظر شما در این باره چیست؟ لطفا نظرات خود را با ما درباره این موضوع به اشتراک بگذارید.
منبع: smbtech
نظرات