آیا یک جهان فانتزی خیره‌کننده می‌تواند داستانی آشنا را به تجربه‌ای تازه تبدیل کند؟ Wildwood، محصول استودیوی لایکا، با جنگلی اسرارآمیز، حیوانات سخنگو و ماجرای نجات یک کودک، به سنت قصه‌های فانتزی کلاسیک بازمی‌گردد. قدرت اصلی این اثر در آفرینش جهان بصری و انیمیشن استاپ‌موشن نهفته است، هرچند روایت در رسیدن به همان سطح از تمایز، با چالش‌هایی روبه‌رو می‌شود اما در ادامه همراه مجله‌ی بازار باشید.
انیمیشن Wildwood محصول استودیوی LAIKA، فیلم اقتباسی از رمان فانتزی کالین ملوی (Colin Meloy) و مدت‌زمان حدود 130 دقیقه است و یکی از بلندپروازانه‌ترین پروژه‌های این استودیو به شمار می‌رود. داستان درباره‌ی دختری دوازده‌ساله است که پس از ربوده‌شدن برادر کوچکش به‌دست گروهی از کلاغ‌ها، همراه هم‌کلاسی‌اش وارد جنگلی ممنوعه می‌شود. آن‌ها در این قلمرو پنهان با حیوانات سخنگو، گروه‌های شورشی و حاکمانی روبه‌رو می‌شوند که هرکدام انگیزه‌ها و قواعد خاص خود را دارند.
روایت و داستان انیمیشن Wildwood | روایت به حد کمال خود نمی‌رسد اما فکر نکنید ارزش تماشا ندارد
موتور روایی Wildwood بر انگیزه‌ای ساده و قابل‌فهم استوار است، دختری باید برادرش را نجات دهد. این انتخاب از همان ابتدا به داستان جهت می‌دهد و به پرو (Prue) اجازه می‌دهد به‌تدریج از کودکی که در برابر ناشناخته‌ها قرار گرفته، به شخصیتی کنشگر تبدیل شود. همراهی کرتیس (Curtis) نیز امکان ایجاد تضاد شخصیتی را فراهم می‌کند، او برخلاف پرو، آمادگی و جسارت کمتری برای ورود به چنین دنیایی دارد. این ساختار شاید شما را یاد آثاری مانند سرگذشت نارنیا و آلیس در سرزمین عجایب بیندازد، قصه‌هایی که ورود یک شخصیت عادی به قلمرویی با قوانین متفاوت، زمینه کشف جهان و تحول فردی را فراهم می‌کند.
پس جنگل اسرارآمیز، حیوانات انسان‌وار و حاکم مستبد به‌خودی‌خود عناصر تازه‌ای نیستند، آنچه اهمیت دارد ارتباط این عناصر با شخصیت‌ها و معنای داستان است. یکی از جنبه‌های جالب فیلم، پیوند میان سوگ و میل به کنترل دیگران است. شخصیت منفی اصلی، الکساندرا، حاکمی است که فقدانی عمیق را تجربه کرده و اندوه خود را به نیرویی مخرب تبدیل می‌کند اما انگیزه طرح شرورانه الکساندرا به‌اندازه کافی روشن و قانع‌کننده نیست زیرا Wildwood به‌جز بخش آغازین دیگر نمی‌تواند به اندازه‌ی Coraline حس ترس و ناخوشایندی خلق کند.
داشتن گذشته‌ای تراژیک برای شخصیت منفی، با ساختن انگیزه‌ای دراماتیک و باورپذیر یکسان نیست چون اگر رابطه میان فقدان، تصمیم‌های شخصیت و پیامدهای آن به‌اندازه کافی توسعه پیدا نکند، بار عاطفی داستان کاهش می‌یابد. در نتیجه، Wildwood در سطح ایده و جهان داستانی ظرفیت زیادی دارد اما روایت آن به‌اندازه طراحی جهانش از تازگی و قدرت عاطفی برخوردار نیست ولی در هر صورت روایت لذت‌بخش است.
کارگردانی انیمیشن Wildwood | در این زمینه، شاید برترین اثر سال باشد
بزرگ‌ترین دستاورد Wildwood در طراحی بصری و شیوه اجرای انیمیشن است. لایکا در این فیلم به قلمرویی گسترده‌تر از تجربه‌های پیشین خود وارد شده و جنگل برایش پس‌زمینه‌ای تزئینی نیست زیرا محیطی زنده و دارای هویت مستقل ساخته است. در استاپ‌موشن، هر عروسک و شیء ابتدا در جهان فیزیکی ساخته می‌شود و سپس حرکت آن فریم‌به‌فریم ثبت می‌شود. در نتیجه، بافت لباس، وزن اشیا و نحوه برخورد نور با سطوح، کیفیتی مادی به تصویر می‌دهند. هنگامی که این ویژگی‌ها با مقیاس بزرگ یک جهان فانتزی ترکیب شوند، تماشاگر فقط شاهد محیطی طراحی‌شده نیست و احساس می‌کند با مکانی روبه‌روست که می‌تواند آن را لمس کند.
از سوی دیگر، وسعت جهان فیلم چالش مهمی برای کارگردانی ایجاد می‌کند زیرا هرچه تعداد شخصیت‌ها، گروه‌ها و مکان‌ها بیشتر شود، حفظ تمرکز روایی دشوارتر خواهد شد. صحنه‌های عظیم و طراحی چشمگیر زمانی اثرگذارند که مخاطب بتواند جایگاه شخصیت‌ها، هدف آن‌ها و اهمیت هر رویارویی را درک کند. در مجموع، Wildwood از نظر تکنیک و جهان‌سازی، یکی از مهم‌ترین تجربه‌های استاپ‌موشن سال است.
صداپیشگی و نقش‌پردازی انیمیشن Wildwood | پتانسیل بالای این بخش، ضعف‌ها را هم جبران می‌کند
در Wildwood، پیتون الیزابت لی (Peyton Elizabeth Lee) صداپیشگی پرو را بر عهده دارد و جیکوب ترمبلی (Jacob Tremblay) به‌جای کرتیس صحبت می‌کند. کری مولیگان (Carey Mulligan) نقش الکساندرا را اجرا کرده و آنجلا باست (Angela Bassett)، ماهرشالا علی (Mahershala Ali) و آوکوافینا (Awkwafina) نیز در گروه صداپیشگان حضور دارند. با توجه به ظرافت دقیق لحن، زمان‌بندی واکنش‌ها یا هماهنگی کامل صدا و حرکت عروسک‌ها نشان می‌دهد که انتخاب صداپیشگان بخشی از تلاش فیلم برای ترکیب یک ماجراجویی خانوادگی با فضایی تاریک‌تر و عاطفی‌تر است.
نقش پرو به اجرایی نیاز دارد که هم آسیب‌پذیری یک کودک را منتقل کند و هم شکل‌گیری شجاعت و استقلال او را باورپذیر سازد. اگر قهرمان از همان ابتدا بیش از اندازه مطمئن و شکست‌ناپذیر به نظر برسد، مسیر تحولش معنای خود را از دست می‌دهد و در مقابل، همراهی ترس و اراده می‌تواند شخصیت را انسانی‌تر کند. الکساندرا نیز از نظر بازیگری نقش مهمی دارد زیرا شخصیت منفی داستان باید هم تهدیدآمیز باشد و هم رگه‌هایی از اندوه و آسیب‌دیدگی را آشکار کند و موفقیت اجرای صدا انگیزه‌های شخصیت را تا حدی جبران می‌کند.
منبع: مجله‌ی بازار
بهترین بازی‌های ۲۰۲۶ کدوم بودن؟ میزگیم با علیرکسا – قسمت دوم
نظرات