معرفی ۶ تا از بهترین فیلم‌های سیدنی سوئینی (قسمت اول)

سیدنی سوئینی (Sydney Sweeney) در مدت کوتاهی به یکی از شناخته‌شده‌ترین بازیگران نسل خود تبدیل شده است؛ اما اگر او را بیشتر با نقش شخصیت کسی هاوارد (Cassie Howard) در سریال یوفوریا (Euphoria) می‌شناسید، احتمالا از تنوع چشمگیر کارنامه سینمایی‌اش غافلگیر خواهید شد. سوئینی تنها در چند سال، میان ژانرهای وحشت، کمدی رمانتیک، درام جنایی واقعی، فیلم‌های زندگی‌نامه‌ای و عناوین روان‌شناختی پرزرق و برق جابه‌جا شده است.

حالا بهترین زمان برای کشف این گستره از نقش‌آفرینی‌های اوست. چندین فیلم مهم سوئینی در حال حاضر روی سرویس‌های استریم مانند نتفلیکس، هولو، اچ بی او مکس و پرایم ویدیو در دسترس هستند. این فهرست شامل ۶ فیلم برتر تمام دوران حرفه‌ای سیدنی سوئینی است که نشان می‌دهد نقش سوئینی در هر فیلم تا چه اندازه پررنگ و تاثیرگذار بوده است. پس وقت آن رسیده که فهرست تماشای خود را آماده کنید.

چشم‌چران‌ها (The Voyeurs)

پیش از فیلم معصوم (Immaculate)، سیدنی سوئینی با کارگردان مایکل موهان (Michael Mohan) در فیلم هیجان‌انگیز کاملا متفاوتی همکاری کرده بود. فیلم چشم‌چران‌ها، سوئینی و جاستیس اسمیت (Justice Smith) را در نقش پیپا و توماس دنبال می‌کند؛ زوجی جوان که به تدریج شیفته زندگی خصوصی به ظاهر پرزرق و برق همسایه‌هایی می‌شوند که از پنجره آپارتمانشان زیر نظر دارند. چیزی که با کنجکاوی آغاز می‌شود، خیلی زود به وسواسی خطرناک و تجاوز به حریم خصوصی دیگران تبدیل می‌شود.

این فیلم عامدانه اغراق‌آمیز، جسور و هیجان‌طلب است و شاید کم‌اعتبارترین اثر این فهرست از نظر منتقدان باشد؛ اما دقیقا همین ویژگی بخشی از جذابیت آن است. سوئینی با تمام وجود نقش خود را بازی می‌کند و داستانی را همراهی می‌کند که مدام شخصیت‌هایش را از مرزهای منطق و اخلاق فراتر می‌برد. پیچش‌های داستانی هرچه پیش‌تر می‌روند، دیوانه‌وارتر می‌شوند و چشم‌چران‌ها را به عنوانی با حال و هوای فیلم‌هایی تبدیل می‌کنند که هالیوود سال‌هاست کمتر به سراغشان می‌رود. شاید این فیلم ظرافت چندانی نداشته باشد، اما به سختی می‌توان آن را خسته‌کننده دانست.

هر کسی جز تو (Anyone But You)

هر کسی جز تو به فیلمی تبدیل شد که ثابت کرد سیدنی سوئینی می‌تواند از پس نقش‌آفرینی در اثری بسیار سبک‌تر و مفرح‌تر هم بربیاید. این کمدی رمانتیک به کارگردانی ویل گلاک (Will Gluck)، سوئینی را در کنار گلن پاول (Glen Powell) در نقش بی و بن قرار می‌دهد؛ دو نفری که اولین قرار امیدوارکننده‌شان به شکلی فاجعه‌بار پیش می‌رود. مدتی بعد، آن‌ها به طور اتفاقی در یک مراسم عروسی در استرالیا دوباره با یکدیگر روبه‌رو می‌شوند و تصمیم می‌گیرند به دلایل کاملا متفاوت، وانمود کنند که یک زوج هستند.

داستان عمدا از کلیشه‌ها و فرمول‌های آشنای کمدی‌های رمانتیک استفاده می‌کند؛ اما دلیل موفقیت فیلم این است که سوئینی و پاول به خوبی می‌دانند که در چه نوع فیلمی بازی می‌کنند. شیمی پرتنش و خصمانه میان آن‌ها به موقعیت‌هایی که هر لحظه غیرمنطقی‌تر و ساختگی‌تر می‌شوند، انرژی لازم را می‌دهد تا فیلم همچنان جذاب باقی بماند.

از طرف دیگر، فضای استرالیا نیز همان جلوه‌ پرزرق و برق و خیال‌انگیزی را فراهم می‌کند که این ژانر به آن نیاز دارد. پس از سال‌ها که به نظر می‌رسید کمدی‌های رمانتیک بزرگ استودیویی در حال ناپدید شدن هستند، هر کسی جز تو یادآوری خوشایندی بود که این فرمول هنوز هم جواب می‌دهد؛ به شرطی که بازیگران اصلی واقعا با یکدیگر شیمی و هماهنگی داشته باشند.

کریستی (Christy)

سیدنی سوئینی در فیلم کریستی به کارگردانی دیوید میشو (David Michôd)، در نقش بوکسور پیشگام، کریستی مارتین (Christy Martin)، تقریبا غیرقابل‌شناسایی است. این درام زندگی‌نامه‌ای داستان اوج‌گیری مارتین در دنیای بوکس حرفه‌ای در دهه ۱۹۹۰ را روایت می‌کند و همزمان به آزار و خشونتی می‌پردازد که او از سوی مربی و همسرش یعنی جیم مارتین با بازی بن فاستر (Ben Foster)، متحمل شد. داستان در ابتدا شبیه یک روایت الهام‌بخش ورزشی به نظر می‌رسد؛ اما به تدریج به اثری بسیار تلخ‌تر و تکان‌دهنده‌تر تبدیل می‌شود.

با وجود این‌که این فیلم در زمان اکران با نقدهای ضعیفی روبه‌رو شد، سوئینی برای این نقش تغییرات فیزیکی گسترده‌ای را پشت سر گذاشت و ماه‌ها تمرین کرد و وزن قابل‌توجهی اضافه کرد تا بتواند مارتین را در رینگ به شکلی باورپذیر به تصویر بکشد. بااین‌حال، جذابیت اصلی بازی او بیشتر به اتفاقاتی مربوط می‌شود که خارج از رینگ رخ می‌دهند.

فیلم کریستی این فرصت را در اختیار سوئینی قرار می‌دهد تا در حد زیادی از تصویر جذاب و پرزرق و برقی که با چهره عمومی او گره خورده، فاصله بگیرد و زنی را به تصویر بکشد که سرسختی ظاهری‌اش، زندگی خصوصی روزبه‌روز خطرناک‌ترش را پنهان می‌کند. ممکن است برخی از تماشاگران درباره ریتم و الگوی آشنای داستان‌های زندگی‌نامه‌ای نظر مثبتی نداشته باشند، اما نمی‌توان میزان تعهد و جدیت سوئینی در ایفای این نقش را زیر سوال برد.

شما کدام‌یک از این فیلم‌ها را تماشا کرده‌اید؟ به نظر شما بهترین فیلم سیدنی سوئینی کدام است؟ دیدگاه خود را از طریق کامنت با ما به اشتراک بگذارید.

منبع: Screenrant 

چرا بازی‌های قدیمی جالب‌تر بودن؟ پرونده با امید لنون