در این مطلب به نقد و بررسی سریال مورد انتظار فانوس‌ها (Lanterns) می‌پردازیم تا ببینیم که HBO و DC چه چیزی برای‌مان آماده کرده‌اند؟ در ادامه همراه مجله بازار باشید.

سریال لنترنز (Lanterns) به بهترین شکل ممکن حق مطلب را برای اسطوره‌شناسی گرین لنترن و دو مورد از محبوب‌ترین فانوس‌های سبز انسانی ادا می‌کند؛ آن هم به‌گونه‌ای که طرفداران دی‌سی (DC) را پای نمایشگرهایشان به تشویق وامی‌دارد. بله، این سریال دقیقاً تا همین اندازه شاهکار است. اثری که فرسنگ‌ها با فیلم منفور گرین لنترن در سال ۲۰۱۱ با بازی «رایان رینولدز» فاصله دارد. سریال جدید شبکه اچ‌بی‌او (HBO) با دقت بررسی می‌کند که «هال جردن» و «جان استوارت» در هسته و ذات اصلی خود چه کسانی هستند. این اثر با کاوش‌های عمیق‌اش در ریشه‌های این دو شخصیت توضیح می‌دهد که چرا وقتی این دو قهرمان کنار هم قرار می‌گیرند، پویایی و شیمی بین آن‌ها تا این حد جذاب از آب در می‌آید. بدون شک این اثر برای بسیاری از مخاطبان به بهترین سریال لایو اکشن تاریخ دی‌سی تبدیل خواهد شد.

مانند بسیاری از طرفداران گرین لنترن، من هم پیش از تماشای سریال چند شک و تردید رایج داشتم. آیا دی‌سی در انتخاب بازیگری مسن‌تر برای نقش هال جردن تصمیم درستی گرفته بود؟ اگر سریال قرار بود اثری شبیه به کارآگاه حقیقی (True Detective) باشد، آیا به‌اندازه کافی شاهد سازه‌های انرژی و اکشن‌های کیهانی در لنترنز می‌بودیم؟ خب، پاسخ هر دو سوال یک «بله» قاطعانه است. تیم بازیگران این سریال به بی‌نقص‌ترین شکل ممکن کنار هم چیده شده‌اند و باور دارم که اکثریت بینندگان پس از تماشای این اثر به این نتیجه می‌رسند که هال جردن با بازی «کایل چندلر» و جان استوارت با نقش‌آفرینی «آرون پیر»، نسخه‌های نهایی و قطعی این شخصیت‌ها هستند.

علاوه‌بر این، سریال Lanterns داستان بسیار خوش‌ساختی را روایت می‌کند که پیچش‌های داستانی و لحظات احساسی متعددی دارد؛ داستانی که در آن این دو گرین لنترن انسانی در حال بررسی یک تهدید بیگانه در شهر کوچک راش‌ویل (Rushville) هستند. با توجه به تیم سه‌نفره و شگفت‌انگیز سازندگان این سریال جدید دی‌سی، امیدهای بسیار بالایی برای لنترنز داشتم. اکنون که تمام قسمت‌های این سریال HBO به‌جز قسمت پایانی فصل را تماشا کرده‌ام، می‌توانم بگویم که «کریس موندی» (سازنده اوزارک)، «دیمون لیندلوف» (سازنده واچمن) و «تام کینگ» (نویسنده سوپرگرل) واقعاً اثر ویژه‌ای خلق کرده‌اند که به‌شکلی بی‌نقص روی مرز باریک یک تریلر جنایی و یک حماسه ابرقهرمانی حرکت می‌کند.

حضور پررنگ رنگ سبز در لنترنز

یکی از بزرگ‌ترین شکایت‌ها درباره اولین تریلر سریال لنترنز (Lanterns) این بود که رنگ سبز به‌اندازه کافی در این نمایش وجود نداشت. خب، کمربندهایتان را ببندید؛ زیرا سریال شبکه اچ‌بی‌او (HBO) از ریشه‌های کمیک‌بوکی شخصیت‌هایش فرار نمی‌کند. فانوس‌ها یک اقتباس ابرقهرمانی تاریک نیست که از ریشه‌های خود بترسد. کاری که این اثر انجام می‌دهد این است که تمام عناصر ابرقهرمانی را در یک درام کوبنده پایه‌گذاری می‌کند و همین موضوع باعث می‌شود تا این المان‌ها حتی بزرگ‌تر از چیزی که هستند به نظر برسند. یکی از بخش‌های موردعلاقه من در این نمایش، نحوه به‌تصویر کشیدن تفاوت بین سازه‌های «جان» و «هال» در سریال Lanterns است که در طول فصل اول بارها شاهد آن‌ها هستیم.

منتظر سکانس‌های اکشن پرجزئیات و یکی از نفس‌گیرترین قسمت‌های تاریخ تلویزیون دی‌سی (DC) با انبوهی از سازه‌های انرژی باشید.

«جان» به‌عنوان یک معمار می‌تواند سازه‌های پیچیده‌ای خلق کند درحالی‌که «هال» کاملاً بر رویکرد مستقیم و بی‌پرده تمرکز دارد. سریال فانوس‌ها از نظر بصری نیز خیره‌کننده است و قسمت خاصی در آن وجود دارد که من را کاملاً شگفت‌زده کرد. این نمایشی است که می‌تواند در یک چشم برهم‌زدن از یک سریال کارآگاهی آشنا در یک شهر کوچک و مرموز به یک رویداد عظیم ابرقهرمانی تبدیل شود. منتظر سکانس‌های اکشن پرجزئیات و یکی از نفس‌گیرترین قسمت‌های تاریخ تلویزیون دی‌سی با انبوهی از سازه‌های انرژی باشید. از نظر مقیاس داستان، بیشتر اکشن‌های سریال لنترنز در واقع روی سیاره زمین جریان دارد. بنابراین اگر کسی انتظار دارد که این نمایش به‌شکل جادویی مسیر فیلم سوپرگرل با بازی «میلی الکاک» را به‌عنوان یک اثر سیاره‌گرد دی‌سی دنبال کند باید بگویم که چنین اتفاقی نخواهد افتاد. بااین‌حال، سیارات دیگر و بیگانگان نقش مهمی در سریال جدید اچ‌بی‌او ایفا می‌کنند. آن‌ها رازهای خاص خود را به همراه دارند که مرگ‌هایی را که هال و جان در حال بررسی‌شان هستند عمیق‌تر کرده و مقیاس سریال را گسترش می‌دهند. درنهایت و در ادامه‌ی بحث رنگ سبز، باید بگویم با این‌که در ابتدا طرفدار لباس گرین لنترن هال در تریلرها نبودم اما این لباس در جریان سکانس‌های اکشن فوق‌العاده به نظر می‌رسید.

شخصیت‌های لنترنز؛ تزریق انرژی به دنیای دی‌سی

با این‌که در ابتدا نسبت به انتخاب «چندلر» شصت ساله برای نقش «هال جردن» احساسات ضد و نقیضی داشتم، باید بگویم که هیچ جای نگرانی وجود نداشت. سریال لنترنز (Lanterns) درست از همان ابتدای قسمت اول ثابت می‌کند که «چندلر» برای ایفای نقش «هال» به دنیا آمده است. صادقانه بگویم، انگار این شخصیت مستقیماً از دل کمیک‌ها بیرون آمده و روی صفحه نمایش کوچک تلویزیون قدم گذاشته است؛ چرا که این بازیگر دقیقاً همان رویکرد جسورانه، بااعتمادبه‌نفس و طعنه‌آمیزی را به «هال» تزریق می‌کند که طرفداران عاشقش هستند. او هرگز از اعتماد به غریزه خود نمی‌ترسد و در طول فصل اول فانوس‌ها، همان اراده‌ای را به نمایش می‌گذارد که او را به محبوب‌ترین گرین لنترن تبدیل کرده است.

تصمیم برای مسن‌تر کردن «هال» و تبدیل او به یک گرین لنترن کهنه‌کار که همه‌چیز را دیده است و قرار دادن او به‌عنوان یک مربی بی‌میل در کنار «جان استوارت» جوان‌تر و آرمان‌گراتر با نقش‌آفرینی «پیر»، یک انتخاب کاملاً الهام‌بخش بود. پویایی بین آن‌ها قلب تپنده این سریال دی‌سی (DC) محسوب می‌شود و این دو شخصیت کاملاً با یکدیگر متفاوت هستند. درحالی‌که «هال» با غرور و تمایل به تسخیر هر مکانی که به آن وارد می‌شود قدم برمی‌دارد، «جان» قدرت کنترل‌شده‌تری از خود نشان می‌دهد. او می‌داند که بهترین است و آموزش‌های لازم برای اثبات این موضوع را هم پشت سر گذاشته است. «جان» همچنین احترام بیشتری برای موقعیت‌ها قائل است و دوست دارد با دقت، چیزی را که با آن روبه‌رو می‌شود بررسی نماید.

«هال جردن» و «جان استوارت» در سریال فانوس‌ها به‌خوبی مکمل یکدیگر هستند. این تفاوت‌های شخصیتی هم درگیری‌های خنده‌داری ایجاد می‌کند و هم دقیقاً همان ابزاری است که قهرمانان داستان برای پی بردن به راز اتفاقات شهر راش‌ویل (Rushville) به آن نیاز دارند. با وجود این‌که «هال» با بازی «چندلر» و «جان» با بازی «پیر» بدون شک ستاره‌های اصلی لنترنز هستند، این نمایش پر از شخصیت‌های جذاب دیگر هم است. هیچ‌کس نباید از هنرنمایی «کلی مک‌دونالد» در نقش «کری» غافل شود. با وجود این‌که «کری» تنها یک کلانتر در شهری کوچک است، در جریان تحقیقات گرین لنترن‌ها روی یک تهدید بیگانه احتمالی در زمین، شانه‌به‌شانه «هال» حرکت می‌کند. «مک‌دونالد» از شخصیت «کری» یک حضور پرجنب‌وجوش و اثرگذار می‌سازد.

به‌عنوان یکی از طرفداران او در سریالِ از مردگان متحرک بترسید (Fear the Walking Dead)، خیلی مشتاق بودم ببینم «گرت دیلاهانت» چه چیزی به نقش «ویلیام میکن» اضافه می‌نماید؛ نتیجه کار یکی از مرموزترین و نفس‌گیرترین نقش‌ها در این سریال شبکه اچ‌بی‌او (HBO) است و «دیلاهانت» به‌راحتی می‌تواند بین یک شخصیت جذاب و ترسناک تغییر حالت دهد. شخصیت «زویی» با بازی «پورنا جاگاناتان» حضور گرمی دارد که لایه‌ی دیگری به داستان «جان» می‌افزاید. وقتی نوبت به «سینسترو» با نقش‌آفرینی «اولریش تومسن» می‌رسد که مطمئنم بسیاری از طرفداران دی‌سی بی‌صبرانه منتظر دیدنش بوده‌اند، فکر می‌کنم واکنش‌ها ممکن است ضد و نقیض باشد.

اشتباه نکنید؛ به نظر من «سینسترو» با بازی «تومسن» کاملاً بی‌نقص است. او در مواقع لازم دیالوگ‌های خردمندانه‌ای می‌گوید و با ظرافت «هال» را فریب می‌دهد؛ با این‌که در حال‌حاضر آن قدرتی را که می‌دانیم «سینسترو» در کمیک‌ها دارد در دنیای سینمایی دی‌سی (DCU) در اختیار ندارد. با این حال او حضور پررنگی در سریال فانوس‌ها ندارد و کسانی که انتظار دارند «سینسترو» را زیاد در تصویر تلویزیون‌شان ببینند ممکن است ناامید شوند. درنهایت، تماشای بازگشت «نیتن فیلیون» در نقش «گای گاردنر» بسیار لذت‌بخش بود. نقش‌آفرینی او کاملاً با آن «گای» که در فیلم سوپرمن (Superman) و فصل دوم پیس‌میکر (Peacemaker) دیده‌ایم هم‌خوانی دارد و به‌طور طبیعی در سریال لنترنز جای می‌گیرد.

سریال لنترنز دی‌سی بدون لحظات بحث‌برانگیز نیست اما داستانی درگیرکننده روایت می‌کند

متأسفانه طرفداران دی‌سی در طول سال‌ها به حاشیه‌ها و جنجال‌ها عادت کرده‌اند. اخیراً فیلم سوپرگرل در دنیای سینمایی دی‌سی نیز با چند مورد از این حواشی مواجه شد که به انتخاب یک موسیقی خاص و تصمیمات داستانی مربوط می‌شد. من باور دارم که سریال فانوس‌ها (Lanterns) در شبکه اچ‌بی‌او بار دیگر یک یا دو انتخاب بحث‌برانگیز را ارائه می‌دهد که منشأ بحث‌های زیادی پیرامون این نمایش خواهد شد. با این وجود این تصمیمات به شکل‌های مهمی در خدمت داستان هستند و «موندی»، «لیندلوف» و «کینگ» یک سواری احساسی و پر از اکشن خلق کرده‌اند که بدون این انتخاب‌های جسورانه دیگر همان حس و حال را نداشت.

درنهایت و همان‌طور که پیش‌تر تایید شده بود، اکشن سریال لنترنز عمدتاً در دو خط زمانی اتفاق می‌افتد؛ تحقیقات شهر راش‌ویل در سال ۲۰۱۶ جریان دارد و راز جدیدی در سال ۲۰۲۶ و پس از اتفاقات فیلم سوپرمن به کارگردانی «جیمز گان» برملا می‌شود. کسانی که ممکن است نگران خطوط زمانی گیج‌کننده شبیه به سریال‌هایی مثل ویچر (The Witcher) باشند می‌توانند خیالشان کاملاً راحت باشد؛ چرا که سریال Lanterns عملکرد بسیار خوبی در توضیح همه‌چیز دارد و برای این کار به توضیحات بیش‌ازحد متکی نیست. در مجموع، فانوس‌ها همان پروژه مستقل گرین لنترنی است که طرفداران دی‌سی لیاقتش را دارند؛ اثری با اکشن‌های هیجان‌انگیز، شخصیت‌های پیچیده و داستانی تاریک و جذاب.

پخش سریال لنترنز با انتشار قسمت اول در روز یکشنبه ۱۶ اوت در شبکه‌های اچ‌بی‌او و مکس آغاز شد و هفت قسمت باقی‌مانده از این فصل هشت‌قسمتی به‌صورت هفتگی پخش خواهند شد. نظر شما چیست؟ نظرات‌تان را با ما و دیگر کاربران مجله بازار به اشتراک بگذارید.

منبع: screenrant

چرا بازی‌های قدیمی جالب‌تر بودن؟ پرونده با امید لنون